Ga naar inhoud

Specials

  • Number of HIV and AIDS diagnoses rising again

    In 2024, the number of HIV and AIDS diagnoses in Belgium increased again by twelve percent compared to 2023. This is shown by figures collected by Sciensano. In 2024, there were 662 new HIV diagnoses, an average of 1.8 diagnoses per day. This new rise of twelve percent ends the declining trend of the past years.

    In 2024, 19,325 people living with HIV were in medical follow-up in Belgium, a slight increase compared with 2022. The population of people in HIV care is ageing: 52% are aged 50 or older. In 2024, 289 HIV diagnoses were recorded among men who have sex with men (MSM), the same number as last year. Fifteen percent of these 289 MSM also reported sexual contacts with women.

    Belgian MSM account for 56% of the new diagnoses, with an increase of 15% compared to 2023. European MSM represent 15%, Latin American MSM 14% and Sub-Saharan African MSM 7% of the new diagnoses among MSM. Among non-Belgian MSM, the number of diagnoses remained stable or slightly decreased compared to 2023. Most new diagnoses occur in the 30–39 age group, followed by 20–29-year-olds.

    Among heterosexual people, there is also a rise of 13%, representing 332 HIV diagnoses. Among heterosexual women there is a slight decrease (-5%). For women of Belgian nationality, the number of diagnoses remained stable; for other nationalities, there was a slight decline.
    Among heterosexual men, there was an increase of 13% compared to 2023. This rise is mainly seen among Belgian men, where the number of diagnoses went up by 33%.
    Among heterosexual men, 39% had Belgian nationality, 35% Sub-Saharan African nationality, 18% European nationality and 9% another nationality.

    One of the few positive signs in the Sciensano report is that more people are starting with PrEP medication. In 2024, 10,100 people used PrEP, an increase of 26% compared to 2023 (8,727). PrEP is especially popular among gay and bisexual men: 98% of PrEP users are MSM. These figures refer to dispensations in regular Belgian pharmacies; PrEP is also provided through hospital pharmacies.

    Lees meer
  • Nombre de diagnostics du VIH et du sida à nouveau en hausse

    En 2024, le nombre de diagnostics VIH et sida en Belgique a de nouveau augmenté de 12 pour cent par rapport à 2023. C’est ce qui ressort des données collectées par Sciensano. En 2024, 662 nouveaux diagnostics VIH ont été enregistrés, soit en moyenne 1,8 diagnostic par jour. Cette nouvelle hausse de 12 pour cent met fin à la tendance à la baisse des dernières années.

    En 2024, 19.325 personnes vivant avec le VIH étaient suivies médicalement en Belgique, une légère hausse par rapport à 2022. La population des patients suivis vieillit : 52% ont 50 ans ou plus. En 2024, 289 diagnostics VIH ont été posés chez les hommes ayant des rapports sexuels avec des hommes (HSH), soit le même nombre que l’année précédente. Quinze pour cent de ces 289 HSH ont également déclaré des contacts sexuels avec des femmes.

    Les HSH belges représentent 56% des nouveaux diagnostics, avec une hausse de 15% par rapport à 2023. Les HSH européens représentent 15%, les HSH d’Amérique latine 14% et les HSH d’Afrique subsaharienne 7% des nouveaux diagnostics parmi les HSH. Chez les HSH non belges, le nombre de diagnostics est resté stable ou a légèrement diminué par rapport à 2023. La plupart des nouveaux diagnostics concernent les tranches d’âge 30–39 ans, suivies des 20–29 ans.

    On constate également une hausse de 13% chez les personnes hétérosexuelles, soit 332 diagnostics VIH. Chez les femmes hétérosexuelles, on observe une légère baisse (-5%). Chez les femmes de nationalité belge, le nombre de diagnostics est resté stable ; pour les autres nationalités, il y a eu une légère diminution.
    Chez les hommes hétérosexuels, il y a une hausse de 13% par rapport à 2023. Cette hausse est surtout visible chez les hommes belges, où le nombre de diagnostics a augmenté de 33%.
    Parmi les hommes hétérosexuels, 39% avaient la nationalité belge, 35% une nationalité d’Afrique subsaharienne, 18% une nationalité européenne et 9% une autre nationalité.

    Un point positif dans les nouveaux chiffres de Sciensano est que de plus en plus de personnes commencent un traitement PrEP. En 2024, 10.100 personnes ont utilisé la PrEP, soit une augmentation de 26% par rapport à 2023 (8.727). La PrEP est principalement utilisée par les hommes gays et bisexuels : 98% des utilisateurs sont des HSH. Ces chiffres concernent les délivrances dans les pharmacies belges ordinaires ; la PrEP est également fournie par les pharmacies hospitalières.

    Lees meer
  • Tweede Limburg Pride zet elke familie centraal

    One Family, Many Colours is het thema van de volgende editie van Limburg Pride. De tweede editie, die op 12 juli opnieuw in Hasselt zal plaatsvinden, wil alle gezinsvormen vieren: zowel de families waarin je geboren wordt als de families die veel LGBTI+ personen zelf kiezen. “We willen benadrukken dat iedereen recht heeft op een thuis, warmte en het gevoel opgenomen te worden in een familie.”

    Na de eerste succesvolle editie van afgelopen zomer, met meer dan 17.000 bezoekers, kon een vervolg niet uitblijven. Volgend jaar worden tussen de 20.000 en 25.000 toeschouwers verwacht en komt er ook een grotere parade. “Het was echt een verrassing”, blikt voorzitter Bert Broone terug op de eerste Limburg Pride. “Het is vooral merkwaardig wat we neergezet hebben met zo’n klein team. 17.000 bezoekers voor een eerste editie, dat was overweldigend. Er waren ook geen incidenten, en dat is voor een eerste editie natuurlijk fantastisch. We zagen alleen maar blije gezichten en kregen heel goede commentaren.”

    Bij de nieuwe editie wordt sterker ingezet op intergenerationele verbondenheid. Binnen de queer gemeenschap komt het helaas nog vaak voor dat LGBTI+ personen na hun coming-out door hun familie verstoten worden. Velen gaan dan binnen de gemeenschap op zoek naar een nieuwe familie om hun leven mee op te bouwen, te delen en elkaar te ondersteunen. Limburg Pride wil volgend jaar die warme netwerken van zorg, vriendschap en solidariteit centraal stellen, en alle vormen van familie die kleur geven aan het leven. “Met One Family, Many Colours leggen we de nadruk op wat ons verbindt,” zegt Bert Broone. “Pride is meer dan een parade, het is een gevoel van thuiskomen. In 2026 willen we dat iedereen die Limburg Pride bezoekt, voelt: ik hoor erbij.”

    Het thema wordt breed uitgewerkt. Niet alleen traditionele gezinnen komen in beeld, maar ook chosen families: vrienden die elkaars thuis vormen, drag houses die generaties verbinden, pleegouders, grootouders, collega’s of buren die elkaar ondersteunen. Limburg Pride wil tonen hoe divers en veerkrachtig familie kan zijn, van bloedlijnen tot levenslijnen. Er wordt bewust generaties overschrijdend gewerkt. “Leeftijd speelt niet zozeer een rol. Bij de vorige editie zagen we gezinnen met kleine kinderen, veel oudere mensen en heel wat senioren. Uiteindelijk zijn we allemaal hetzelfde. Binnen Limburg Pride werken we aan de normalisering van LGBTI in de maatschappij. Intergenerationaliteit is voor ons belangrijk, omdat we zowel jong als oud willen betrekken. We richten ons niet op één leeftijdsgroep: LGBTI omvat iedereen.”

    Het meest zichtbare deel van de Pride in Hasselt blijft de parade op de kleine ring, gevolgd door optredens op het Kolonel Dusartplein. “De village wordt uitgebreider,” aldus Broone. “Het familiale karakter blijft centraal staan, en dat gaan we nog meer benadrukken. Het festival blijft ongeveer even groot, maar aan de parade gaan we veel meer aandacht besteden, zodat die beduidend langer wordt.”

    Ook in de week voorafgaand aan Limburg Pride wordt het thema tot leven gebracht met een reeks activiteiten rond ontmoeting, welzijn en creativiteit. Limburg Pride zet extra in op Arts & Culture, met tentoonstellingen, performances en artistieke projecten over familie en verbondenheid, van intieme portretten tot kleurrijke community-kunst. Bezoekers kunnen daarnaast deelnemen aan intergenerationele ontmoetingen, creatieve workshops en storytellingmomenten over wat familie vandaag betekent.

    De tweede editie van Limburg Pride vindt plaats op 12 juli 2026 op en rond het Kolonel Dusartplein in Hasselt.

    Lees meer
  • Aantal hiv- en aidsdiagnoses opnieuw toegenomen

    In 2024 is het aantal hiv- en aidsdiagnoses in België opnieuw met twaalf procent toegenomen tegenover 2023. Dat blijkt uit cijfers die Sciensano verzamelde. In 2024 waren er 662 nieuwe hiv-diagnoses, goed voor gemiddeld 1,8 diagnoses per dag. Deze nieuwe stijging van twaalf procent zorgt ervoor dat de dalende trend van de afgelopen jaren stopt.

    In 2024 werden in België 19.325 mensen met hiv medisch opgevolgd. Dat is een lichte stijging in vergelijking met 2022. De populatie van hiv-patiënten in opvolging veroudert: 52% is 50 jaar of ouder. In 2024 werden 289 hiv-diagnoses gesteld bij mannen die seks hebben met mannen (MSM). Dat is hetzelfde aantal als vorig jaar. Vijftien procent van deze 289 MSM rapporteerde ook seksuele contacten met vrouwen.

    Belgische MSM vertegenwoordigen 56% van de nieuwe diagnoses. Bij hen is er een stijging van 15% ten opzichte van 2023. Verder vertegenwoordigen Europese MSM 15%, Latijns-Amerikaanse MSM 14% en Sub-Saharaans Afrikaanse MSM 7% van de nieuwe diagnoses bij MSM. Bij niet-Belgische MSM is het aantal diagnoses gelijk gebleven of licht gedaald tegenover 2023. De meeste nieuwe diagnoses komen voor in de leeftijdscategorie 30-39 jaar, gevolgd door de 20-29-jarigen.

    Ook bij heteroseksuele personen is er een stijging van 13%, goed voor 332 hiv-diagnoses. Bij heteroseksuele vrouwen zien we een lichte daling (-5%). Bij vrouwen met de Belgische nationaliteit bleef het aantal diagnoses stabiel; bij andere nationaliteiten was er een lichte daling.
    Bij heteroseksuele mannen was er een stijging met 13% tegenover 2023. Deze stijging zien we vooral bij Belgische mannen, waar het aantal diagnoses toenam met 33%.
    Bij heteroseksuele mannen had 39% de Belgische nationaliteit, 35% een Sub-Saharaans Afrikaanse nationaliteit, 18% een Europese nationaliteit en 9% een andere nationaliteit.

    Een van de lichtpunten in de nieuwe cijfers van Sciensano is dat steeds meer mensen met PrEP-medicatie beginnen. In 2024 gebruikten 10.100 personen PrEP, een stijging van 26% tegenover 2023 (8.727). PrEP is vooral populair bij homo- en biseksuele mannen: 98% van de gebruikers zijn MSM. De cijfers slaan op afnames in gewone Belgische apotheken; daarnaast wordt PrEP ook verstrekt via ziekenhuisapotheken.

    Lees meer
  • Spaanse kortfilm Pietra wint Holebikort filmwedstrijd

    Afgelopen vrijdagavond is het jaarlijkse Holebifilmfestival officieel van start gegaan met de Holebikort-wedstrijd. Die werd gewonnen door de kortfilm Pietra van Cynthia Levitan.

    Dit jaar waren er 67 inzendingen uit 23 landen voor de kortfilmwedstrijd Holebikort. Uit deze inzendingen selecteerde een jury, onder leiding van voorzitter en regisseur Anthony Pieck, vier genomineerde kortfilms. Deze werden vertoond tijdens de openingsavond, waarna het aanwezige publiek besliste wie de winnaar werd. Juryvoorzitter Anthony Pieck maakte de winnaar bekend tijdens een feestelijke avond vol film, ontmoeting en inspiratie. “Het was een bijzonder spannend jaar, met vier sterke finalisten die elk op hun manier verhalen van diversiteit en identiteit in beeld brachten,” aldus Pieck.

    Tussen de genomineerden zaten My Endless Eclipse  (Regisseur Bijan Aarabi - Iran),Pietra (Regisseur Cynthia Levitan - Spanje), Just Kim (Regisseur - Janvier Prieto De Paula, Diego Herrero -Spanje) en Robespierre (Regisseur - Pierre Menahem - Frankrijk). Het publiek koos uiteindelijk voor de Spaanse inzending van regisseur Cynthia Levitan. Zij ontvangt een cheque ter waarde van 2.000 euro. In Pietra wordt een fotograaf gevolgd die zich niet goed voelt in zijn eigen lichaam. Elke dag transformeert hij, zodra hij thuiskomt, op muziek in Pietra. Maar wanneer zijn onderbuurvrouw op een dag komt klagen over het lawaai, verwacht ze niet dat de deur wordt geopend door een vrouw die sprekend lijkt op haar bovenbuurman.

     

    Daarnaast werd er dit jaar opnieuw een thema-award uitgereikt. Deze bekroont een kortfilm die het jaarthema “Samen Zorgzaam” op bijzondere wijze in beeld brengt. De Thema Award 2025, ter waarde van 500 euro, ging naar de kortfilm The Ellipsis Figure van Saeed Heshmati. De film maakt indruk door zijn subtiele spel met verwachtingspatronen en het beeld van “de persoon die er niet staat” – een poëtische verkenning van aanvaarding en wederzijds begrip.

    Lees meer
  • ‘Don’t ask, don’t tell’ herleeft in Boots: coming-out in camouflagekleuren

    In de achtdelige serie Boots, die nu te zien is op Netflix, krijgen we een atypisch coming-of-ageverhaal voorgeschoteld over een homoseksuele tiener die bij de Amerikaanse mariniers gaat om zichzelf opnieuw te herontdekken. Het feit dat Cameron homo is, en het Amerikaanse leger geen homo’s toelaat, zorgt er echter voor dat hij dreigt zijn ware ik te verliezen.

    Boots< is geïnspireerd op de memoires The Pink Marine van voormalig marinier Greg Cope White, maar speelt zich niet af in de jaren zeventig zoals in het boek, wel aan het begin van de jaren negentig.

    In tegenstelling tot andere coming-tot-age films en series speelt Boots zich niet af tegen de achtergrond van een veilige omgeving maar in de harde realiteit van een opleidingskamp van de Amerikaanse mariniers.
    Cameron, een homoseksuele tiener die al jarenlang op school gepest wordt, schrijft zich samen met zijn beste heterovriend Ray in voor dat bootcamp. Al snel komt hij terecht in een opleidingskamp waar homofobie en racistische opmerkingen dagelijkse kost zijn. Daarbovenop moet hij voor iedereen – behalve Ray, die zijn geheim kent – verborgen houden dat hij homo is. Dat innerlijke conflict wordt in de serie verbeeld via gesprekken met een grappigere en flamboyantere versie van zichzelf.

    In het opleidingscentrum staat hij onder leiding van drilinstructeur Wilkinson, die zelf zijn homoseksualiteit verbergt en tegen wie een onderzoek loopt omdat hij een relatie zou hebben gehad met een mannelijke officier. Omdat zijn hele identiteit opgebouwd is rond het feit dat hij een marinier is en niet zonder het leger kan, wil hij voorkomen dat Cameron hetzelfde lot ondergaat.

    Die dubbele spanning – enerzijds het ontkennen van zijn homoseksualiteit door Cameron, anderzijds het vermijden door Wilkinson dat Cameron een jongere versie van hemzelf wordt – maakt de serie uniek. Cameron doet er alles aan om zich tegenover de andere rekruten te bewijzen, waarin hij ook wonderwel slaagt, maar hij blijft twijfelen of hij ooit goed genoeg zal zijn om marinier te worden. Wilkinson maakt het op zijn beurt Cameron niet makkelijk om hem te overtuigen om de opleiding vroegtijdig te laten verlaten. Overgiet dat alles met sterke muziek uit de late jaren tachtig en een vleugje drama dankzij de andere recruten, en je krijgt een reeks die weinig kritiek krijgt van zowel recensenten als kijkers.

    Als je dan ook nog weet dat het Pentagon de serie “woke-afval” noemt en ze als onrealistisch en ideologisch gekleurd bestempelt, dan weet je dat Boots enkele heikele onderwerpen durft aan te raken. Ondanks het feit dat de serie zich afspeelt in de jaren negentig, aan de vooravond van de eerste Golfoorlog, blijft ze bijzonder actueel. Waar vroeger de “Don’t ask, don’t tell”-richtlijn van kracht was, worden vandaag vooral transgender militairen geviseerd door het huidige Amerikaanse beleid. Waar homoseksuele militairen toen nog werden gedoogd zolang ze zich niet als dusdanig identificeerden of een relatie aangingen met iemand van hetzelfde geslacht, worden transgender militairen nu volledig aan de kampdeur geweerd.

    Boots is te zien op Netflix.

    Lees meer
  • Holebifilmfestival pakt uit met vijftien titels in twaalf steden

    De 21ste editie van het Holebifilmfestival vindt dit jaar plaats van 7 tot 15 november. Het zwaartepunt van het festival ligt, zoals ieder jaar, in Leuven. Daar zijn, verspreid over een hele week, maar liefst vijftien titels te zien in de twee zalen van Cinema ZED, waaronder enkele avant-premières en Belgische premières.

    Rains over Babel speelt zich af in de Colombiaanse, in neonlicht gedrenkte salsaclub Babel, die dienstdoet als Vagevuur. Daar zit La Flaca – de Dood met een afrokapsel – de hele nacht te gokken met arme zieltjes die hun leven op het spel zetten. Verliezen ze, dan wacht de Onderwereld met eeuwige kommer en kwel. Ook Timbí, de zoon van de clubeigenaar, trekt erheen op zoek naar een vermiste muzikant die voor middernacht in Babel moet optreden. Zo niet, dan maakt een bende schurken zijn vader een kopje kleiner. Gelukkig krijgt hij hulp van Uma, die haar weg in de Hel kent. Rains over Babel gaat op 9 november in avant-première.

    In Out volgen we Tom en Ajani, twee jonge queer mannen die smoorverliefd zijn op elkaar. Ze ruilen het benauwende Twente in voor het wereldse Amsterdam, waar ze niet alleen hun droom om filmmaker te worden najagen, maar ook gelijkgestemden hopen te vinden. In stemmig zwart-wit zien we hoe de jongens worden meegesleurd in het gay nachtleven van de hoofdstad – met sauna’s, clubs en huisfeestjes. Hun zoektocht naar identiteit zorgt echter ook voor wrijving en onbegrip tussen de twee. Out gaat op 11 november in première.

    Ook de Frans-Duitse film La Petite Dernière van Hafsia Herzi, die op het festival van Cannes de Queer Palm won, beleeft zijn Belgische première. Fatima is 17 jaar en de jongste dochter van een Algerijns immigratiegezin. Ze woont met haar zussen in de buitenwijken van Parijs, in een gelukkig en liefdevol gezin. Onderwerpen als liefde en seksualiteit zijn taboe. Als goede studente gaat ze naar de filosofiefaculteit in Parijs en ontdekt er een compleet nieuwe wereld. Aan het begin van haar leven als jonge vrouw neemt ze afstand van haar familie en de bijhorende tradities. Fatima vraagt zich af wie ze werkelijk is: hoe kan ze haar geloof verzoenen met haar ontluikende verlangens, en hoe lost ze de conflicten met haar familie op? Op 14 november ontdek je het.

    Ook de Franse documentaire Si je Meurs, ce sera de joie is voor het eerst in ons land te zien. In de documentaire van Alexis Taillant worden drie ouderen tussen 68 en 81 jaar gevolgd die zich verzetten tegen de vooroordelen en taboes rond ouderdom – vooral op het vlak van liefde en seksualiteit. De film onderzoekt hun verlangens, hun zoektocht naar liefde en hun weigering om onzichtbaar te worden, en belicht de uitdagingen van leeftijdsdiscriminatie en de marginalisering van ouderen binnen de LGBTQ+-gemeenschap. Deze documentaire is te zien op 10 november.

    Verder staan er tussen de verschillende titels ook enkele LGBTQ+-klassiekers op het programma, zoals Moonlight, Caravaggio en My Beautiful Laundrette.

    Maar ook op elf andere locaties buiten Leuven worden één of meerdere LGBTQ+-films vertoond die ook in Leuven te zien zijn. Dit jaar kun je terecht in Aarschot, Borgerhout, Diest, Dilbeek, Halle, Overijse, Sint-Truiden, Tervuren, Tienen, Tongeren en Waregem.

    Alle info over de vertoningen in deze steden en in Leuven vind je op de website van het Holebifilmfestival.

    Lees meer
  • Regisseurs uit 23 landen sturen kortfilm naar Holebikort-wedstrijd

    Dit jaar waren er 67 inzendingen uit 23 landen voor de kortfilmwedstrijd Holebikort. Wie van de genomineerden uiteindelijk met de hoofdprijs naar huis gaat, wordt duidelijk op 7 november in CC30 Minnepoort in Leuven, tijdens de openingsavond van het Holebifilmfestival, dat dit jaar plaatsvindt van 7 tot 15 november in Leuven en elf andere Vlaamse steden.

    Uit de 67 inzendingen selecteerde een jury, onder leiding van juryvoorzitter en regisseur Anthony Pieck, vier genomineerde kortfilms. Deze worden vertoond tijdens de openingsavond, waarna het aanwezige publiek beslist wie de winnaar wordt.

    Tussen de genomineerden zitten My Endless Eclipse  (Regisseur Bijan Aarabi - Iran),Pietra (Regisseur Cynthia Levitan - Spanje), Just Kim (Regisseur - Janvier Prieto De Paula, Diego Herrero -Spanje) en Robespierre (Regisseur - Pierre Menahem - Frankrijk). De winnaar krijgt een cheque van 2.000 euro overhandigd. Daarnaast wordt er dit jaar opnieuw een thema-award uitgereikt. Deze bekroont een kortfilm die het jaarthema “Samen Zorgzaam” op bijzondere wijze in beeld brengt.

    Tickets voor de openingsavond van het Holebifilmfestival zijn te reserveren via de website van het Holebifilmfestival.

    Lees meer
  • Fleur Pierets: Rechten zijn niet bijvend verworven en kunnen afgepakt worden

    De Belgische LGBTQ-film Julian beleefde begin september zijn wereldpremière op het Filmfestival van Toronto en is ook de openingsfilm van het komende Filmfestival van Gent. De film is gebaseerd op het eerste boek van LGBTQ-activiste, schrijfster en kunstenares Fleur Pierets. Tussen de voorbereidingen van een eigen film, een documentaire en een vijfde boek door spraken we met haar over Julian.

    GL: Hoe is de film tot stand gekomen?
    Fleur Pierets: Ik heb een aantal voorstellen gehad om dat boek te verfilmen. Ik heb daar altijd nee op gezegd, omdat ik dacht: misschien is dat boek wel voldoende, misschien hoeft mijn leven niet verfilmd te worden. Meestal maken ze films over dode mensen en ik leef nog, dus ik dacht: misschien is dat niet nodig. Maar op een gegeven moment kreeg ik telefoon van Michiel en Lucas Dhont. Die vroegen of ze de film mochten produceren. En het vertrouwen was er meteen. Dat was zo fijn. Dus ik heb toen ja gezegd, omdat ik zo’n goed contact met hen had.

    GL: We kennen natuurlijk het verhaal van Julian, jouw levenspartner, met wie je in alle 22 landen waar het huwelijk voor koppels van hetzelfde geslacht openstond, wilde trouwen. Dat kwam plotseling tot een einde. Hoe hebben jullie dat verfilmd?
    Het boek is vrij theoretisch. Kato heeft er op een of andere manier het verhaal uitgehaald en dat verfilmd. De theorie zit er niet in. Voor mij voelt het meer alsof ze mijn leven heeft verfilmd dan mijn boek. Maar natuurlijk, het is ook haar interpretatie. Je kunt acht jaar samenleven met iemand, zoals Julian en ik deden, niet vatten in anderhalf uur film. Maar de essentie zit erin.

    GL: Hoe is het om jezelf op het scherm te zien?
    Ik heb een aantal versies van de film gezien terwijl die in de maak was. En nu in Toronto, op het festival, was het de allereerste keer dat ik de film op groot scherm zag. Daarvoor waren het altijd werkversies. Dat was best pittig. Mijn hoofd kan het nog niet helemaal vatten. Ik zit daar te kijken en denk: ik ken dat verhaal van ergens. Het is natuurlijk heel vreemd om twee mensen, Fleur en Julian, te zien doen wat jij zelf hebt gedaan. Dat is bizar, ook heel emotioneel uiteraard. Maar het is een ongelooflijk mooie film geworden.

    GL: De film ging in wereldpremière in Toronto. Hoe werd die daar onthaald?
    Dat was heel bijzonder. We kregen een staande ovatie. Achteraf stelde de directeur van het festival ons vragen in de zaal en hij zei zelf dat hij zoiets nog nooit had meegemaakt op dat festival. Dat was heel indrukwekkend.

    GL: Julian is ook de openingsfilm van Filmfestival Gent. Zie je dat als een eer?
    Ja, dat is een van de grootste eerbewijzen die je kunt krijgen. Filmfestival Gent is een ongelooflijk sterk festival, met een prachtige programmatie. Toen dat nieuws binnenkwam, heb ik echt gehuild.

    GL: Welke boodschap wil je dat de mensen meenemen uit de film en het boek?
    Met het project 22 — trouwen in alle landen waar dat in 2017 mogelijk was voor koppels van hetzelfde geslacht — wilden we op een positieve manier onder de aandacht brengen dat wij niet overal mogen trouwen. Ondertussen zijn het er 38 landen, dus de wereld gaat een beetje vooruit. Maar tegelijk zie je ook achteruitgang, als je kijkt naar wat er allemaal gebeurt. Het blijft dezelfde boodschap: rechten zijn niet voor altijd verworven. Je kunt rechten krijgen, maar ze kunnen ook weer worden afgenomen. Dat staat niet in steen gebeiteld. We moeten waakzaam blijven voor de rechten die we hebben. Dat is de boodschap die ik toen met het project en het boek wilde meegeven, en die ik nu nog altijd wil uitdragen.

    GL: Hoe kijk jij als LGBTQ-activiste naar wat er momenteel in Amerika gebeurt?
    Ik vind dat verschrikkelijk. En ik heb er veel schrik van. Dan denk ik: ze hebben een hele economie recht te houden, moet je je dan echt bezighouden met transhaat of homofobie? Laat iedereen gewoon met rust. Wij zijn de vijand niet. Maar zodra een economie of maatschappij slecht draait, zoeken mensen zondebokken. En dat zijn meestal mensen van kleur, vrouwen en LGBTQ-personen.

     

    GL: Als je een pitch zou moeten doen: waarom moeten mensen vanaf 9 oktober naar Julian gaan kijken?
    Omdat Julian een ode is aan de liefde. Aan wat liefde kan zijn en hoe liefde ook een vehikel kan zijn om verandering in de wereld teweeg te brengen.

    Lees meer
  • Tweeduizend deelnemers voor Leuven Pride

    Aan de tweede editie van de Leuven Pride hebben zaterdag zo'n 2.000 deelnemers deelgenomen.Het startschot van de Pride werd gegeven door burgemeester Mohamed Ridouani, terwijl schrijfster Saskia De Coster aan het einde van de optocht een State of the Queers-speech bracht. Ook Vlaams Minister van Welzijn Caroline Gennez en Leuvens Schepen van Gelijke Kansen en Diversiteit Lothe Ramakers spraken de deelnemers toe.

     

    Lees meer

Laatste nieuws

Populairste