LGBT+ Iconen

  • Liz Taylor (1932-2011):Homo-icoon in de donkerste periode in LGBT-geschiedenis

    Actrice en homo-icoon Liz Taylor werd op 27 februari 1932 als Elizabeth Rosemond Taylor geboren in Hampstead in Londen en overleed  op 23 maart 2011 op 79-jarige leeftijd in Los Angeles. Liz Taylor begon als kindsterretje te acteren in 'There's one born every minute' en 'Lassie come home'. Echt beroemd werd ze door 'National Velvet' (1944). Tijdens haar acteercarriere werd ze vijf keer genomineerd voor een Oscar. Voor haar rol als prostituee in 'Butterfield 8' in 1960 en  in 'Who's afraid of Virginia Woolf? uit 1966 kon ze die nominatie verzilveren.

    Naast haar acteercarriere haalde Elizabeth Taylor regelmatig de gespecialiseerde pers omwille van  haar acht huwelijken en turbulente privéleven. De laatste paar jaren kwam ze vooral door haar wankele gezondheid in het nieuws. Zo werd ze in 1997  geopereerd aan een hersentumor en  in 2009 onderging Taylor een hartoperatie.

    Bij de Amerikaanse homo-gemeenschap was ze vooral geliefd voor haar strijd tegen aids. Nadat haar goede vriend en verdoken homo Rock Hudson in de jaren tachtig an aids overleed richtte ze een eigen stichting op die onderzoek naar de ziekte deed en aids-patienten steunde.

     

    Lees meer
  • Yasmine (Hilde Rens: 1972-2009)

    Yasmine werd op 3 maart 1972 in Kontich geboren als Hilde Rens. Haar carriere begint in in 1990 als ze als Madonna meedoet in De Soundmixshow. Kort daarop volgen haar eerste singel "Wie denk jij wel dat je bent?" en de hits"Vraag me niet waarom" en "Hoog in de wolken". Na enkele jaren van goed in het gehoor liggende liedjes slaat ze een hele andere weg in en brengt ze meer diepgaandere nummers zoals Porcelein en meisjes aan de macht. Enkele jaren geleden toerde ze nog langs verschillende culturele centra met een liedjesprogramma met nederlandse versies van de liedjes van haar icoon Leonard Cohen.

    Ook op televisie was Yasmine een bekend gezicht. Vooraleer ze bij de openbare omroep terecht kwam, presenteerde ze enkele jaren voor vtm. Daar was ze onder meer het gezicht van de Super 50. Bij de VRT werd ze binnengehaald als een presentatrice en werd ze het gezicht van De Rode Loper en Zo is er maar één.

    Eind april raakt bekend dat Yasmine en Marianne Dupont na ruim tien jaar een punt zetten achter hun relatie. De twee vrouwen waren met elkaar getrouwd en hebben samen een dochtertje. De breuk zou te wijten zijn aan de drukke loopbaan van de twee vrouwen. Het nieuws van de breuk sloeg in als een bom en Yasmine had het de laatste tijd zeer moelijk met de scheiding. Twee maanden stapte Yasmine uit het leven.  Yasmine werd 37 jaar.

    Lees meer
  • Billy Holiday (1915-1959)

    Billie Holiday, geboren als Eleanora Fagan op 7 april 1915, wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste en invloedrijkste Amerikaanse jazz-zangeressen  in de jaren 1930. Ze begon haar carrière in de nachtclubs van Harlem. Vandaar uit veroverde ze stilaan de hele Amerikaanse jazzscene en nam ze samen met de bekend pianist Teddy Wilson en zijn band enkele goed ontvangen songs op.  Met saxofonist Lester Young nam ze haar bekendste nummers “Strange Fruit” en“God Bless the Child” op. Ondanks het feit dat het haar goed ging op muzikaal vlak kreeg Holiday op persoonlijk vlak af te rekenen met heel wat persoonlijke tragedies en een drug verslaving. In de gevangenis had ze verschillende lesbische relaties. Doorheen haar carrière maakte Holiday er geen geheim van dat ze biseksueel was en dat ze relaties had gehad met tal van bekende actrices waaronder Tallulah Bankhead. 

    Haar autobiografie Lady Sings the Blues werd in 1972 verfilmd met Diana Ross als Billie Holiday.

     

    Lees meer
  • Freddie Mercury: Frontman van Queen (1946-1991)

    Mercury werd op 5 september 1946 als Farrokh Bulsara geboren in een Brits-Indische ambtenaarsfamilie.


    Zijn schooltijd bracht hij door in Bombay, waar hij bij zijn grootmoeder en tante verbleef, een belangrijke periode voor zijn creatieve vorming. Hij leerde er piano spelen en had er zijn eerste band, The Hectics. Na de middelbare school keerde hij terug naar Zanzibar, maar in 1964 moest de familie op de vlucht voor de revolutie en zo kwam Farrokh in Engeland terecht. Hij studeerde aan het Ealing Art College, veranderde er zijn naam in Freddie, ontwikkelde zijn teken- en schildertalent, maar bleef toch vooral gepassioneerd door muziek.

    Hij speelde bij diverse bandjes en kwam zo in contact met Roger Taylor en Brian May en hun groepje The Smile. Dat was het begin van Queen en een hele reeks van hits zoals Bohemian Rhapsody, I want to break free en Radio Gaga.
    Mercury stierf op 24 november 1991 aan een longontsteking, als complicatie van aids. Hij werd 45 jaar oud. In de laatste maanden van zijn leven voltooide hij met enorm veel wilskracht enkele songs voor de laatste Queen-cd, Made in heaven. 

    In 2018 werd er een film over zijn leven gemaakt.

    Lees meer
  • Reve Gerard (1943-2006)

    Gerard van het Reve werd geboren in Amsterdam als zoon van Gerard J.M. van het Reve (schrijvend onder de naam Gerard Vanter) en Janetta Jacoba Doornbusch. De latere Rusland-kenner Karel van het Reve was zijn oudere broer. Van het Reve groeide op in de wijk Betondorp in de Watergraafsmeer. Na een niet voltooide opleiding aan het Vossius Gymnasium in de jaren 1936-1940 bezocht hij tot 1943 de Grafische School in Amsterdam. Op zijn zeventiende gaf hij in eigen beheer de dichtbundel Terugkeer uit.Tot 1947 had hij vervolgens verschillende baantjes, waaronder rechtbankverslaggever voor Het Parool, waar hij Simon Carmiggelt leerde kennen.

    In 1947 verscheen De Avonden ("een winterverhaal"), Reve's romandebuut dat voor velen geldt als zijn bekendste boek. Het boek werd in kleine kring enthousiast ontvangen en bekroond met de Reina Prinsen Geerlingsprijs.

    Op 9 december 1948 trouwde Reve met de dichteres Hanny Michaelis. Dat huwelijk hield stand tot 1959, maar intussen werd duidelijk dat Reve homoseksueel was.Gedeeltelijk samenvallend met die huwelijksjaren was de periode dat Reve in Engeland verbleef (van 1952 tot 1957). Hij woonde in Londen, volgde cursussen toneelschrijven en werkte enkele maanden als verpleger in het National Hospital for Nervous Diseases. In deze tijd besloot hij alleen nog in het Engels te schrijven. Een van de aanleidingen was de rel die in Nederland was ontstaan over het in 1951 in een tijdschrift gepubliceerde Melancholia dat in strijd zou zijn met 'de openbare orde en goede zeden'. Terug in Nederland ging hij in Amsterdam samenwonen met Wim Schuhmacher die in zijn werk figureert als Wimie.

    In 1962 bezocht Reve een conferentie van de schrijversorganisatie PEN in het Schotse Edinburgh die van belang zou zijn voor zijn ontwikkeling als schrijver. In 1964 verhuisde hij naar het Friese Greonterp waar hij samenwoonde met zijn nieuwe levenspartner Willem Bruno van Albeda ('Teigetje') en later tevens met 'Woelrat' (Henk van Manen). Na een korte (1971-1974) periode in Veenendaal en Weert te hebben gewoond, vestigde Reve zich in 1974 in Frankrijk waar hij vanaf 1975 samenwoonde met Joop Schafthuizen ('Matroos Vos'). In later jaren verbleven Reve en Schafthuizen afwisselend in Frankrijk en in Nederland, in Schafthuizens woonplaats Schiedam. In 1993 gaven zij de woning in Nederland op en vestigden zich in het Belgische Machelen-aan-de-Leie.

    Reve raakte in die jaren 60 steeds meer in conflict met mensen uit de christelijke hoek door zijn beschrijving van religie, dood en homoseksualiteit. Het hoogtepunt was het ezelsproces. Een publicatie in het tijdschrift Dialoog (april 1965), waarin Reve beschreef hoe God op aarde als ezel terugkeert en hij seks met Hem heeft, leidde tot Kamervragen. Reve moest zich voor de rechter wegens godslastering verantwoorden, maar werd twee keer vrijgesproken.

    Op 27 juni 1966 trad "de godslasteraar" tot ieders verbazing toe tot de Rooms-Katholiek Kerk. De schrijver ervoer die stap als een bevrijding. "Ik gaf een ander geloof op, het marxistische, maar ik ben er beter van geworden." Velen hoonden hem.

    Reve ontving tal van onderscheidingen. Zo kreeg hij in 1966 de Romanprijs van de gemeente Amsterdam, in 1969 ontving hij de P.C. Hooftprijs voor zijn oeuvre. In 1974 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Op zijn zeventigste werd Reve benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau, op zijn vijfenzeventigste werd hij Commandeur van Oranje Nassau.

    In 1987 verscheen Verzamelde Gedichten, waarin de meeste van zijn gedichten zijn opgenomen. In de jaren tachtig werd ook een aantal werken verfilmd, zoals Lieve Jongens (1980), De Vierde Man (1983) en De Avonden (1989).

    Een bijzondere activiteit van de schrijver was in 1991 het integrale voorlezen - gedurende tien uur - voor de radio van zijn roman De Avonden.

    In 2001 kreeg hij de driejaarlijkse Prijs der Nederlandse Letteren toegewezen. Op last van Vlaams minister van Cultuur Bert Anciaux werd de onderscheiding niet uitgereikt door koning Albert vanwege het onderzoek tegen Schafthuizen omtrent pedofilie. De schrijver ontving de oorkonde per post.

    Sinds 1997 leed hij aan de ziekte van Alzheimer. Hij verbleef sinds mei 2004 in een verpleegtehuis. Reve overleed op 8 april 2006 in Zulte aan de gevolgen van zijn ziekte. Hij zal volgens zijn partner Joop Schafthuizen in Machelen-aan-de-Leie worden begraven. Gerard Reve is 82 jaar geworden.

    Bibliografie
    Terugkeer (1940; poëzie) 
    De Avonden (1947; roman) 
    Werther Nieland (1949; novelle) 
    De ondergang van de familie Boslowits (1950; novelle) 
    The Acrobat and Other Stories (1956; verhalen) 
    Moorlandshuis (1960; toneel, nooit gepubliceerd of uitgevoerd) 
    Tien vrolijke verhalen (1961; verhalen) 
    Commissaris Fennedy (1962; toneel) 
    Vier Wintervertellingen (1963; verhalen) 
    Op weg naar het einde (1963; roman) 
    Zes Gedichten (1965; poëzie) 
    Gezicht op Kerstmis en andere geestelijke liederen (1965) 
    Nader tot U (1966; roman) 
    A Prison Song in Prose (1968) 
    Uit de Kunst. Brieven aan Simon Carmiggelt. (1970; brieven) 
    Vier Pleidooien (1971; toespraken) 
    De Taal der Liefde (1972; roman) 
    Onze Vrienden (1972) 
    Credo (1973) 
    Lieve Jongens (1973; roman) 
    Lekker Kerstbrood (1973) 
    Het Zingend Hart (1973) 
    Het Lieve Leven (1974; brieven) 
    Rietsuiker (1974) 
    Een Circusjongen (1975; roman) 
    Ik had hem lief (1975; brieven) 
    Brieven aan kandidaat-katholiek A. (1976; brieven) 
    Drie toespraken (1976; toespraken) 
    Oud en Eenzaam (1978; roman) 
    Een eigen huis (1979; verhalen, gedichten, toespraken) 
    Scheppend Kunstenaar (1979) 
    Moeder en Zoon (1980; roman) 
    Brieven aan Wimie (1980; brieven) 
    De Vierde Man (1981; roman) 
    Drie woorden (1981) 
    Brieven aan Josine M., 1959-1975 (1981; brieven) 
    Brieven aan Bernard S. (1981; brieven) 
    Brieven aan Simon C. (1982; brieven) 
    Zeergeleerde Vrouwe (1982; brieven) 
    Album Gerard Reve (1983; fotobiografie) 
    Wolf (1983; roman) 
    Brieven aan Wim B. (1983; brieven) 
    Brieven aan Frans P. (1984; brieven) 
    De stille vriend (1984; novelle) 
    Schoon schip, 1945-1984 (1984; verhalen, gedichten, artikelen) 
    Brieven aan geschoolde arbeiders (1985; brieven) 
    Roomse heisa (1985; essays) 
    Brieven aan Ludo P., 1962-1980 (1986; brieven) 
    Klein gebrek geen bezwaar. Een keuze uit zijn brieven. (1986; brieven) 
    Verzamelde Gedichten (1987; poëzie) 
    Het geheim van Louis Couperus (1987; rede) 
    Zelf schrijver worden (1987; toespraken) 
    Bezorgde Ouders (1988; roman) 
    Brieven aan mijn lijfarts (1991; brieven) 
    Ik had hem lief (1992; roman) 
    Brieven van een aardappeleter (1993; brieven) 
    Op zoek (1995; novelle) 
    Zondagmorgen zonder Zorgen (1995; korte stukken en brieven) 
    Het boek van violet en dood (1996; roman) 
    Ik bak ze bruiner (1996; sprookjes, met tekeningen van Theo van den Boogaard) 
    Brieven aan Matroos Vosch, 1975-1992 (1997; brieven) 
    Thom Hoffman: 23 Brieven aan Frits van Egters over het maken van De avonden. & Gerard Reve: 7 Brieven aan Thom Hoffman (1997; brieven) 
    Met niks begonnen. Correspondentie met Willem Nijholt (1997; brieven) 
    Het hijgend hert (1998; roman) 
    Gezicht op Kerstmis en andere geestelijke liederen (1998) 
    Zalig Pasen (2001) 
    Brieven aan Bram P. (2003; brieven) 
    Gerard Reve - Geert van Oorschot. Briefwisseling 1951-1987 (2005; brieven) 

    Lees meer

Laatste nieuws

Populairste