Recensie

  • Colombe, de verrassende debuutroman van Christine Van den Hove over verboden vrouwenliefde

    Met Colombe gaan we dankzij de debuutroman van Christine Van den Hove terug naar het Zuiden van Frankrijk in 1838. Op het einde van zijn leven blikt Michel terug over hoe hij uit zijn geboortedorp vertrekt om aan zijn gewelddadige broers te ontkomen. Hij krijgt de raad om de bergen in te trekken en daar schapen te gaan hoeden. Op het ogenblik dat hij vertrekt worden twee meisjes geboren waarvan het voorbestemd is dat hij met één van hen zal trouwen. Na enkele jaren trouwt hij inderdaad met Colombe  en dit ondanks het feit dat zij niet zijn eerste keuze was. Colombe is ook de beste vriendin van Amparo en is stiekem een beetje verliefd op haar, en dat in een tijd waar vrouwenliefde nog onbespreekbaar was.
    Maar door het huwelijk van Colombe verslapt  hun relatie. Na het overlijden van haar beide ouders vertrekt Amparo met de noorderzon en lijkt ze van de aardbodem verdwenen te zijn. Na de dood van Michel probeert Colombe Amparo terug op het spoor te komen maar dat lijkt maar niet te lukken. 

    Met Colombe beschrijft Christine Van den Hove het pittoreske leven van een Frans dorpje niet ver van de Spaanse grens waar de tijd lijkt stil te staan. Vanuit het oogpunt van Michel, Colombe en Amparo wordt het alledaagse leven en de verschillende sleutelmomenten beschreven in hun leven en dat van het dorpje. Dat zorgt er voor dat je bij dit boek een sterk déjà-vu gevoel krijgt. Doorheen de roman krijg je verschillende vragen voorgeschoteld die de nieuwsgierigheid van de lezer blijven prikkelen. Christine Van den Hove slaagt erin om je te blijven verrassen en dat is vooral het geval met de zoektocht naar Amparo en de verrassende wending die die zoektocht op het einde van het boek neemt.

    Colombe werd uitgeven door uitgeverij Kartonnen Dozen en wordt verdeeld door Epo.

    Auteur: Christine Van den Hove
    Titel: Colombe
    ISBN: 9789490952297
    Uitgeverij: Epo
    Genre: literaire roman
    Aantal pagina’s: 232 pagina’s
    Uitgave: paperback

    Lees meer
  • Recensie: AJ and The Queen

    ‘AJ and the Queen’ is de nieuwste feelgood-serie van Ru Paul en Michael Patrick King die sinds begin dit jaar te zien is op Netflix. 

    Ru Paul is bij ons vooral bekend van zijn Drag Races en in mindere mate als talkshowhost, zanger en acteur. Naast enkele kleine rollen in verschillende televisieseries en films is het de eerste keer dat hij als acteur een volledige serie draagt.  Michael Patrick King verdiende op zijn beurt zijn sporen als schrijver van het merendeel van de Sex and the City-afleveringen.

    ‘AJ and the Queen’ vertelt het verhaal van Robert Lincoln Lee (RuPaul),die beter bekend is als dragqueen Ruby Red. Haar hele carrière lang heeft de dragqueen toegewerkt naar het verwezenlijken van haar droom: het openen van een eigen nachtclub waar de beste dragshows te zien zullen zijn. Na jaren sparen en hard zwoegen heeft hij het benodigde geld bij elkaar en terwijl de verbouwingen in het pand dat hij op het oog heeft aan de gang zijn wil hij nog één keer op toernee gaan. Maar zijn  droom wordt aan diggelen geslagen als zijn vriend een oplichter blijkt te zijn die ervan door gaat met al het geld van Robert. Al snel blijkt dat Robert het slachtoffer is geworden van het oplichtersduo dat bestaat uit Hector Ramirez, die zich voordeed als homoseksuele vriend van Robert, en Lady Death (Tia Carrere), die haar kost verdient met het wegwerken van ouderdomskwaaltjes. Als het duo hoort dat Robert klacht heeft neergelegd tegen hen en de politie hen op de hielen zit willen ze wraak nemen. 

    Helemaal berooid gaat Robert op tournee met zijn mobilhome maar zonder dat hij het weet heeft hij een verstekeling aan boord. AJ (Izzy G), een meisje dat zich liever als jongen voordoet, probeert te overleven nadat haar moeder haar verlaten heeft. Ze woont boven het appartement van Robert en zijn blinde huisgenoot en collega dragqueen Cocoa Butter en is van nature een oplichtster die ook regelmatig toeslaat bij Robert en zijn huisgenoot. Samen reizen ze van New York naar Texas, achternagezeten door de twee oplichters.

    AJ and the Queen is een vermakelijke serie maar hoe zeer Ru Paul ook schittert als dragqueen net zo erg gaat hij de mist in als acteur. De serie moet het dan ook vooral hebben van Ru Paul als hij in drag is. Gelukkig kan hij daarbij rekenen op enkele van zijn voormalige drag race kandidaten die ook een rolletje in ’AJ and the Queen’ kregen. Ondanks het feit dat sommige verhaallijnen zeer voorspelbaar zijn is het toch een leuke serie waarin zowel AJ als Robert, beide gekwetst en door hun omgeving beschadigd, elkaar enkele lessen bijbrengen die hun kijk op het leven grondig zullen veranderen.

    'AJ and The Queen' is nu te zien op Netflix.

    Lees meer
  • Recensie: Pose seizoen 1: Muzikale duik in het LGBT-uitgangsleven in het New York van de jaren 80

    Met Pose komen we met onze beide voeten terecht in de wereld van de dance-balls die eind jaren tachtig in de undergroundscene van de  New Yorkse homoscene plaats vonden. Op die avonden namen  huizen, meestal verlaten homo’s en transseksuelen die samen wonen onder de leiding van een ‘moeder’, deel aan catwalk-achtige dansvoorstellingen waarin ze zich moeten kleden volgens een bepaalde categorie. Om de overwinning in de wacht te slepen in een bepaalde categorie werden kosten noch moeite gespaard. De serie volgt de concurrentiestrijd van  twee van zulke huizen: het huis van Elektra Abundance en dat van haar voormalige ‘dochter’ Blanca Rodriguez ‘Evangelista’.

    Nadat Damon (Ryan Jamaal Swain) door zijn vader het huis is uitgezet omdat hij danser wil worden komt hij terecht bij Blanca Rodriguez (MJ Rodriguez) die net haar eigen huis aan het oprichten is waarmee ze de concurrentie op de danceballs wil aangaan met dat van Elektra Abundance (Dominique Jackson) die zowat de koningin is van de bals. Blanca geeft de tiener onderdak en daar maakt Damon kennis met de andere leden van het huis van Evangelista waaronder de transseksuelen sekswerkster  Angel (Indya Moore). Zij probeert het ruige New York van de jaren tachtig te overleven door te tippelen in het havengebied waar ze n de smaak valt van de blanke zakenman. Al snel krijgt ze een relatie met de zakenman die haar overspoelt met geschenken en een eigen appartement. Maar voor onze up-and-coming zakenman Stan Bowes (Evan Peeters) is het niet allemaal maneschijn en rozengeur als zijn vrouw erachter komt dat hij een relatie heeft met een transseksueel.

    Blanca zorgt er ook voor dat Damon in de prestigieuze dansschool van New York les kan volgen zodat hij zijn droom kan verwezenlijken. Ook de droom van Blanca lijkt uit te komen want zij is, samen met haar huis, nadat ze enkele problemen heeft aangepakt, de revelatie van het New Yorkse nachtleven. Al snel strijden zij en Elektra  Abundance voor de titel van moeder van het jaar. 

    De acteerprestaties van Dominique Jackson en MJ Rodrigue verbleken echter in het niets met de extravagante stijl die Billy Porter hanteert in de serie. Als Pray Tell is hij de onverbiddelijke ceremoniemeester van de danceballs. Maar het is niet allemaal zonneschijn en rozengeur voor Play Tell want zijn partner ligt al geruime tijd in het ziekenhuis omdat hij leidt aan de gevolgen van AIDS, de ziekte die in die periode zijn opmars maakte en een ware slachting aanrichtte onder de LGBT-gemeenschap in New York. 

    Pose biedt een mooie blik in het ondergrondse nachtleven van de homoseksuelen en transgenders in het midden van de jaren tachtig. De verschillende acteurs, op Billy Porter na, hebben enkele afleveringen nodig om grip te krijgen op hun personage maar slagen daar tegen het einde van de serie goed in.

    Maar zij zijn niet de enige reden waarom je Pose een kans moet geven. Vooral als je in de jaren tachtig of negentig  bent opgegroeid is het een trip langs ‘memory-road’ en dat is te danken aan de vele hits die in de serie langskomen.

    Het was ook de tijd dat Vogueing zijn opmars maakte in de New Yorkse  homoscéne. En dat is waar Madonna haar inspiratie haalde voor haar tournee en haar grote hit Vogue begin jaren negentig. In het midden van die Vogue-hype stopt de serie dan ook.

     

    Pose seizoen 1 en 2 is nu te zien op Netflix.

     

    Lees meer
  • Recensie: Moonlight en de ruwe kant van het opgroeien als homo in Miami

    'Moonlight is een tripliek waarin drie periodes uit de jeugd van de Afro-Amerikaanse tengere en verlegen  jongen Chiron centraal staan. Hij worstelt met zijn identiteit, mannelijkheid, seksuele geaardheid en is op zoek naar een  plaats in de wereld. De film werd toen hij uitkwam door de Amerikaanse critici uitgeroepen als een van de betere films van 2016 en won ook een Golden Globe voor beste dramafilm en sleepte acht Oscarnominaties in de wacht. Drie nominaties kon de film verzilveren, namelijk die voor de Beste Film,Beste mannelijke acteur in een bijrol en beste adaptatie van een toneelstuk.

    De film is gebaseerd op het ongepubliceerde toneelstuk ‘In Moonlight Black Boys Look Blue’ van Tarell Alvin McCraney en is samen met producenten Adele Romanski en Brad Pitt omgevormd tot een speelfilm.De regie is in handen van Barry Jenkins, die nu dankzij Moonlight doorbrak.

    Moonlight toont ons de omstandigheden waarin Chiron in een achterbuurt van Miami  opgroeit. Niet alleen krijgt hij het hard te verduren op zijn school en is zijn moeder een drugsverslaafde junkie die zich niet veel van haar zoon aantrekt maar groeit hij ook op zonder vaderfiguur naar wie hij op kan kijken.

    In het eerste deel van de film krijgen we Chiron te zien tijdens zijn kinderjaren. De jongen wordt gepest en moet op de vlucht slaan voor zijn schoolgenoten. Tijdens een van die pesterijen ontmoet hij Juan die de rol van vaderfiguur ongewild invult. Juan is echter ook één van de drugsdealers waarop Chiron''s moeder regelmatig een beroep doet om haar voorzien in haar drugbehoefte.

    In het tweede deel springt de film enkele jaren voorruit naar de tienerjaren van Chiron. Nog steeds wordt hij gepest, maar daarenboven ontdekt hij dat hij  gevoelens ontwikkeld voor zijn vriend Kevin. Maar in de macho-omgeving waarin Chiron opgroeit is geen plek voor homoseksuele gevoelens en moeten hij en Kevin hun liefde verbergen. Als tiener wordt Chiron geconfronteerd met agressievere vormen van pesten en probeert hij zijn seksuele geaardheid te onderdrukken. Bovendien maakt hij deel uit van een stad en een tijdperk waarin jonge mannen geweld als de oplossing voor alle problemen zien en homoseksualiteit als een zwakte beschouwen. Als een vechtpartij op school uit de hand loopt, moet hij Miami en haar achterbuurten verlaten.

    Na de gebeurtenissen in zijn school springen we opnieuw enkele jaren vooruit. Chiron worstelt nog steeds als volwassen man met zijn gevoelens. Zijn moeder zit ondertussen in een afkickkliniek en hij heeft een eigen leven opgebouwd. Een toevallig telefoontje slaat zijn wereld echter weer aan diggelen. Hij keert terug naar Miami waar hij opnieuw contact zoekt met Kevin.

    Moonlight grijpt je bij momenten bij de keel, maar dompelt je ook onder in het typische kleurenpalet van de sunshine state en Miami in het bijzonder. In de scène op het strand straalt die energie als het ware af in de beelden. Alleen al voor de cinemagrafie is het de moeite waard om Moonlight  te bekijken. Als je op zoek bent naar een ''coming to age'' homofilm waarin tieners hun seksualiteit ontdekken blijf je een beetje op je honger zitten. Maar het thema, hoewel het een grote rol lijkt te spelen, wordt het slechts sporadisch gesuggereerd. Deze film zet alle personages neer als mensen en niet zoals stereotypes zoals we die vaak in grote Hollywood films tegen komen.

    Moonlight is vanaf 1 december te zien op Netflix.

    Cast: Mahershala Ali, Shariff Earp, Duan Sanderson, Alex R Hibbert, Janelle Monáe, Naomie Harris, Jaden Piner

    Regie: Barry Jenkins

    Genre: Drama

    Duur: 111min.

    Lees meer
  • Recensie: Queer Eye: We're in Japan

    Nu de winter voor de deur staat lijkt het wel als we iets meer nood hebben aan feel-good televisie. Bij Netflix komen we op LGBT-gebied  dan al snel uit bij de Fab 5 van Queer Eye. Nadat ze vier seizoenen lang, met succes, Amerikanen aan een nieuwe look, interieur en zelfvertrouwen hielpen steken Bobby Berk, Karamo Brown, Tan France, Antoni Parowski en Jonathan  Van Nees in afwachting van het vijfde seizoen de oceaan over om te landen in Tokio.

     In het land van de rijzende zon helpen ze ook hier vier helden, zoals ze hun genomineerden noemen, om zichzelf te verbeteren en meer dan in de Amerikaanse afleveringen zichzelf te (her)ontdekken. Zo helpen ze een verpleegkundige die een eigen woonzorgcentrum voor terminale patiënten runt, een homo zich niet welkom voelt in zijn eigen land, een manga-tekenares die zichzelf onaantrekkelijk vindt en niet meer voor zichzelf zorgt en een koppel dat  door hun drukke leven al sinds hun huwelijk  naast elkaar leeft.

    Voor deze vier  Japanse afleveringen krijgen de Fab 5 de hulp van  de lesbische toeristengids en model Kiko Mizuhara die de heren wegwijs maakt in de Japanse cultuur. Zo sleept ze de Fab 5 mee langs enkele culturele hotspots en  naar de oudste gaybar van Tokio, die ook door Freddie Mercury  werd bezocht.  Aan het concept is niets veranderd. Zo krijgen de helden een make-over  om u tegen te zeggen van Bobby en Tan, gaat Keramo aan de slag om het zelfvertrouwen en de communicatie-skills te verbeteren, terwijl Bobby het interieur aanpakt van de Japanse compact-woningen.

    Het lijkt moeilijk te geloven maar het lijkt erop dat de Japanners meer nood hebben aan de talenten van de heren dan  hun Amerikaanse landgenoten.  Queer Eye in Japan is het soort achtergrondtelevisie dat de komende wintermaanden iets warmer maakt. 

     

     

     

     

     

    Lees meer

Laatste nieuws

Populairste