Film, Dvd, Televisie

  • Recensie: Pose seizoen 1: Muzikale duik in het LGBT-uitgangsleven in het New York van de jaren 80

    Met Pose komen we met onze beide voeten terecht in de wereld van de dance-balls die eind jaren tachtig in de undergroundscene van de  New Yorkse homoscene plaats vonden. Op die avonden namen  huizen, meestal verlaten homo’s en transseksuelen die samen wonen onder de leiding van een ‘moeder’, deel aan catwalk-achtige dansvoorstellingen waarin ze zich moeten kleden volgens een bepaalde categorie. Om de overwinning in de wacht te slepen in een bepaalde categorie werden kosten noch moeite gespaard. De serie volgt de concurrentiestrijd van  twee van zulke huizen: het huis van Elektra Abundance en dat van haar voormalige ‘dochter’ Blanca Rodriguez ‘Evangelista’.

    Nadat Damon (Ryan Jamaal Swain) door zijn vader het huis is uitgezet omdat hij danser wil worden komt hij terecht bij Blanca Rodriguez (MJ Rodriguez) die net haar eigen huis aan het oprichten is waarmee ze de concurrentie op de danceballs wil aangaan met dat van Elektra Abundance (Dominique Jackson) die zowat de koningin is van de bals. Blanca geeft de tiener onderdak en daar maakt Damon kennis met de andere leden van het huis van Evangelista waaronder de transseksuelen sekswerkster  Angel (Indya Moore). Zij probeert het ruige New York van de jaren tachtig te overleven door te tippelen in het havengebied waar ze n de smaak valt van de blanke zakenman. Al snel krijgt ze een relatie met de zakenman die haar overspoelt met geschenken en een eigen appartement. Maar voor onze up-and-coming zakenman Stan Bowes (Evan Peeters) is het niet allemaal maneschijn en rozengeur als zijn vrouw erachter komt dat hij een relatie heeft met een transseksueel.

    Blanca zorgt er ook voor dat Damon in de prestigieuze dansschool van New York les kan volgen zodat hij zijn droom kan verwezenlijken. Ook de droom van Blanca lijkt uit te komen want zij is, samen met haar huis, nadat ze enkele problemen heeft aangepakt, de revelatie van het New Yorkse nachtleven. Al snel strijden zij en Elektra  Abundance voor de titel van moeder van het jaar. 

    De acteerprestaties van Dominique Jackson en MJ Rodrigue verbleken echter in het niets met de extravagante stijl die Billy Porter hanteert in de serie. Als Pray Tell is hij de onverbiddelijke ceremoniemeester van de danceballs. Maar het is niet allemaal zonneschijn en rozengeur voor Play Tell want zijn partner ligt al geruime tijd in het ziekenhuis omdat hij leidt aan de gevolgen van AIDS, de ziekte die in die periode zijn opmars maakte en een ware slachting aanrichtte onder de LGBT-gemeenschap in New York. 

    Pose biedt een mooie blik in het ondergrondse nachtleven van de homoseksuelen en transgenders in het midden van de jaren tachtig. De verschillende acteurs, op Billy Porter na, hebben enkele afleveringen nodig om grip te krijgen op hun personage maar slagen daar tegen het einde van de serie goed in.

    Maar zij zijn niet de enige reden waarom je Pose een kans moet geven. Vooral als je in de jaren tachtig of negentig  bent opgegroeid is het een trip langs ‘memory-road’ en dat is te danken aan de vele hits die in de serie langskomen.

    Het was ook de tijd dat Vogueing zijn opmars maakte in de New Yorkse  homoscéne. En dat is waar Madonna haar inspiratie haalde voor haar tournee en haar grote hit Vogue begin jaren negentig. In het midden van die Vogue-hype stopt de serie dan ook.

     

    Pose seizoen 1 en 2 is nu te zien op Netflix.

     

    Lees meer
  • Recensie: Moonlight en de ruwe kant van het opgroeien als homo in Miami

    'Moonlight is een tripliek waarin drie periodes uit de jeugd van de Afro-Amerikaanse tengere en verlegen  jongen Chiron centraal staan. Hij worstelt met zijn identiteit, mannelijkheid, seksuele geaardheid en is op zoek naar een  plaats in de wereld. De film werd toen hij uitkwam door de Amerikaanse critici uitgeroepen als een van de betere films van 2016 en won ook een Golden Globe voor beste dramafilm en sleepte acht Oscarnominaties in de wacht. Drie nominaties kon de film verzilveren, namelijk die voor de Beste Film,Beste mannelijke acteur in een bijrol en beste adaptatie van een toneelstuk.

    De film is gebaseerd op het ongepubliceerde toneelstuk ‘In Moonlight Black Boys Look Blue’ van Tarell Alvin McCraney en is samen met producenten Adele Romanski en Brad Pitt omgevormd tot een speelfilm.De regie is in handen van Barry Jenkins, die nu dankzij Moonlight doorbrak.

    Moonlight toont ons de omstandigheden waarin Chiron in een achterbuurt van Miami  opgroeit. Niet alleen krijgt hij het hard te verduren op zijn school en is zijn moeder een drugsverslaafde junkie die zich niet veel van haar zoon aantrekt maar groeit hij ook op zonder vaderfiguur naar wie hij op kan kijken.

    In het eerste deel van de film krijgen we Chiron te zien tijdens zijn kinderjaren. De jongen wordt gepest en moet op de vlucht slaan voor zijn schoolgenoten. Tijdens een van die pesterijen ontmoet hij Juan die de rol van vaderfiguur ongewild invult. Juan is echter ook één van de drugsdealers waarop Chiron''s moeder regelmatig een beroep doet om haar voorzien in haar drugbehoefte.

    In het tweede deel springt de film enkele jaren voorruit naar de tienerjaren van Chiron. Nog steeds wordt hij gepest, maar daarenboven ontdekt hij dat hij  gevoelens ontwikkeld voor zijn vriend Kevin. Maar in de macho-omgeving waarin Chiron opgroeit is geen plek voor homoseksuele gevoelens en moeten hij en Kevin hun liefde verbergen. Als tiener wordt Chiron geconfronteerd met agressievere vormen van pesten en probeert hij zijn seksuele geaardheid te onderdrukken. Bovendien maakt hij deel uit van een stad en een tijdperk waarin jonge mannen geweld als de oplossing voor alle problemen zien en homoseksualiteit als een zwakte beschouwen. Als een vechtpartij op school uit de hand loopt, moet hij Miami en haar achterbuurten verlaten.

    Na de gebeurtenissen in zijn school springen we opnieuw enkele jaren vooruit. Chiron worstelt nog steeds als volwassen man met zijn gevoelens. Zijn moeder zit ondertussen in een afkickkliniek en hij heeft een eigen leven opgebouwd. Een toevallig telefoontje slaat zijn wereld echter weer aan diggelen. Hij keert terug naar Miami waar hij opnieuw contact zoekt met Kevin.

    Moonlight grijpt je bij momenten bij de keel, maar dompelt je ook onder in het typische kleurenpalet van de sunshine state en Miami in het bijzonder. In de scène op het strand straalt die energie als het ware af in de beelden. Alleen al voor de cinemagrafie is het de moeite waard om Moonlight  te bekijken. Als je op zoek bent naar een ''coming to age'' homofilm waarin tieners hun seksualiteit ontdekken blijf je een beetje op je honger zitten. Maar het thema, hoewel het een grote rol lijkt te spelen, wordt het slechts sporadisch gesuggereerd. Deze film zet alle personages neer als mensen en niet zoals stereotypes zoals we die vaak in grote Hollywood films tegen komen.

    Moonlight is vanaf 1 december te zien op Netflix.

    Cast: Mahershala Ali, Shariff Earp, Duan Sanderson, Alex R Hibbert, Janelle Monáe, Naomie Harris, Jaden Piner

    Regie: Barry Jenkins

    Genre: Drama

    Duur: 111min.

    Lees meer
  • Recensie: Queer Eye: We're in Japan

    Nu de winter voor de deur staat lijkt het wel als we iets meer nood hebben aan feel-good televisie. Bij Netflix komen we op LGBT-gebied  dan al snel uit bij de Fab 5 van Queer Eye. Nadat ze vier seizoenen lang, met succes, Amerikanen aan een nieuwe look, interieur en zelfvertrouwen hielpen steken Bobby Berk, Karamo Brown, Tan France, Antoni Parowski en Jonathan  Van Nees in afwachting van het vijfde seizoen de oceaan over om te landen in Tokio.

     In het land van de rijzende zon helpen ze ook hier vier helden, zoals ze hun genomineerden noemen, om zichzelf te verbeteren en meer dan in de Amerikaanse afleveringen zichzelf te (her)ontdekken. Zo helpen ze een verpleegkundige die een eigen woonzorgcentrum voor terminale patiënten runt, een homo zich niet welkom voelt in zijn eigen land, een manga-tekenares die zichzelf onaantrekkelijk vindt en niet meer voor zichzelf zorgt en een koppel dat  door hun drukke leven al sinds hun huwelijk  naast elkaar leeft.

    Voor deze vier  Japanse afleveringen krijgen de Fab 5 de hulp van  de lesbische toeristengids en model Kiko Mizuhara die de heren wegwijs maakt in de Japanse cultuur. Zo sleept ze de Fab 5 mee langs enkele culturele hotspots en  naar de oudste gaybar van Tokio, die ook door Freddie Mercury  werd bezocht.  Aan het concept is niets veranderd. Zo krijgen de helden een make-over  om u tegen te zeggen van Bobby en Tan, gaat Keramo aan de slag om het zelfvertrouwen en de communicatie-skills te verbeteren, terwijl Bobby het interieur aanpakt van de Japanse compact-woningen.

    Het lijkt moeilijk te geloven maar het lijkt erop dat de Japanners meer nood hebben aan de talenten van de heren dan  hun Amerikaanse landgenoten.  Queer Eye in Japan is het soort achtergrondtelevisie dat de komende wintermaanden iets warmer maakt. 

     

     

     

     

     

    Lees meer
  • Recensie: Wanda Sykes-Not Normal

    In de Verenigde Staten is juni traditioneel Pride-month en dat is ook te merken op Netflix. De streamingdienst pak in aanloop naar en tijdens de feestelijke maand dan ook uit met heel wat LGBT-getinte nieuwe series en shows. Eén van die nieuwkomers deze maand is de nieuwe zaalshow van de lesbische comédienne en de BFF van Ellen DeGeneres, Wanda Sykes.

    Sykes is buiten actrice, scriptschrijfster, lgbt-activiste en stemactrice vooral bekend voor haar comedy-shows waarin ze haar ongezouten maatschappij kritiek geeft. Ze is getrouwd met een franse vrouw en heeft daarmee een multi-raciaal gezin en absoluut geen fan van de huidige Amerikaanse president. In januari was Sykes nog te gast in Antwerpen voor wat een try-out bleek te zijn van de Netflix-special ‘Not Normal’. Veel fans die daar aanwezig waren zullen daarom een licht déjà-vu gevoel hebben als ze deze registratie zien maar toch zitten er enkele update’s in, meer bepaald de bits over het recente gedrag van Trump en zijn reacties op het befaamde Mueller rapport en de recente verkiezingen voor de Amerikaanse Kamer en Senaat kregen een make-over.

    Dat zijn ook meteen de drie onderwerpen die het eerst aan bod komen in ‘Not Normal’. De grappen en observaties van Sykes zijn, zoals we gewoon zijn van haar, zeer scherp. Ze laat ook tijdens de show ook meermaals blijken dat de Amerikaanse president volgens haar ‘the worst we ever had’ is. Ze is zich ervan bewust dat ze uit Republikeinse hoek daarvoor kritiek krijgt. Maar die kritiek laat haar koud. “Als je hier bent als je voor Trump hebt gestemd dan heb je opnieuw een blunder gemaakt”, is meteen de veelzeggende zin waarmee ze haar zaalshow opent.

    Naast de politieke thema’s grapt Sykes ook over onderwerpen die haar nauw aan het hart liggen zoals het gebrek aan vrouwenrechten (#Metoo en de onrealistische reality-series zoals de Bachelor), racisme, de nadelen van het ouder worden en haar gezin.

    Net zoals haar doortocht in Antwerpen is deze Netflix-special een aanrader als je van stevige maatschappijkritiek houdt zoals wij die gewend zijn van een Michael Van Peel. Voor de fans die in Antwerpen aanwezig waren tijdens haar optreden in het Zuiderpershuis roept de show een ‘ik heb dat al eens gehoord’-gevoel op. Toch raad ik dan aan om zeker de eerste helft te bekijken want dat zit vol met opgepoetst en nieuw materiaal.

    Wanda Sykes - Not Normal (Netflix, 66 mins)

    Lees meer
  • The Happy Prince

     

    Ooit was de flamboyante Oscar Wilde een van de meest geliefde auteurs van Engeland, maar na op een zijspoor te zijn beland, brengt hij zijn laatste dagen verbannen door. We volgen Wilde nadat hij de gevangenis Reading Goal verlaat en naar Parijs vertrekt. Zijn bourgondische leefstijl heeft zijn lichaam zwak en zwaar achtergelaten, maar hij is nog altijd scherp van geest. In het laatste hoofdstuk van zijn leven wordt hij geteisterd door verlangens en geconfronteerd met de vergankelijkheid van lusten, maar wordt de waarde van echte liefde ook eindelijk ontmaskerd.
    Deze film met Rupert Everett en in de bijrollen herkent u Colin Firth, Miranda Richardson en Tom Wilkinson werd gedeeltelijk in ons land opgenomen.

     

    Lees meer

Laatste nieuws

Populairste