Biografie

  • Bob Benny (1926-2011): De eerste homo die voor ons land deelnam aan het Eurovisie Songfestival

    Emilius Wagemans beter bekend als Bob Benny is een zanger en musicalster die ons land ook vertegenwoordigde op het Eurovisie Songfestival. Hij overleed in 2011 op 84 jarige overleden na een lange ziekte. 

    Bob Benny begon zijn carrière net na de Tweede Wereldoorlog. Zijn grootste hit scoorde hij met  'Waar en Wanneer' in 1963. Vier jaar eerder vertegenwoordigde Bob Benny ons land voor een eerste keer op het Eurovisie Songfestival. Met het lied 'Hou toch van mij' eindigde hij op de zesde plaats. Dat Vlaamse record  werd pas in 2010 geëvenaard door Tom Dice. In 1961 vertegenwoordigde hij ons land voor een tweede keer met het liedje ‘September, een gouden roos’ maar toen eindigde hij op een gedeelte laatste plaats.

    Bob Benny trad ook op  in verschillende musicals en operettes. Hij trad ook zes jaar lang op in Berlijn in de musical Mein Freund Bunburry en de operette Maske in Blau. In Vlaanderen zelf speelde hij een rol in My Fair Lady. In 2001 werd hij getroffen door een beroerte. Hij maakte toen ook bekend dat hij homo was. Door zijn beroerte kreeg Bob Benny financiële problemen. In april 2003 werd er een benefiet concert voor hem georganiseerd. In 2002 werd hij opgenomen in de Radio 2 Eregalerij voor een leven vol muziek. Op 29 maart 2011 overleed Bob Benny in het rusthuis in Sint-Niklaas waar hij verbleef.

    Lees meer
  • John Palantinus (1929-2014): Fotograaf uit de Gouden Tijd van de ' Physique Magazines'

    John Palatinus is een van de pioniers van wat ietwat eufemistisch de ‘physique photography’ wordt genoemd. Zijn foto’s van bijna naakte mannelijke lichamen waren vooral in de jaren vijftig populair bij homo’s.

    John Palatinus werd geboren in 1929 en hij werd al snel bekend toen hij  homoerotische foto’s van jonge bodybuilders begon te maken. De foto’s van Palantinus verschenen in de zogenaamde physique-magazines waarin jonge bodybuilders hun lichaam toonden. Het bekendste magazine was Tomorrow’s Man.  Deze magazines waren toen zeer populair bij homomannen. John Palatinus drukte naast  andere fotografen zoals Bob Mizer, zijn stempel op naaktfotografie. 

    In 1956 verhuisde John Palatinus naar New York waar hij een fotostudio opende.  Palatinus fotografeerde zijn modellen meestal tegen een lichte achtergrond en stond bekend voor het gebruik van licht en schaduw om de mannelijke vormen zo goed mogelijk tot hun recht te laten komen. De foto’s waren destijds beslist gewaagd. Meer dan een halve eeuw later kan men zijn werk in zekere zin bestempelen als ‘retroklassiek’. Het is stijlvol, onschuldig, en sympathiek.

    Naast de foto’s voor de physique magazines zoals, ’Tomorrow Man’, maakte hij ook naaktfoto’s van mannen die hij tegen betaling via een postorderzaak verstuurde.  Dat was toen echter nog illegaal en in 1959 werden John Palatinus en zes van zijn medewerkers als ‘de seksuele roofdieren van Manhattan’ afgeschilderd en gearresteerd. Bij de huiszoeking werden meer dan 10.000 foto’s in beslag genomen.  In de daarop volgende rechtszaak werd hij niet veroordeeld voor de verspreiding van pornografie maar voor samenzwering en bleef hij van een gevangenisstraf gespaard.

     

     

    Pas bij de opkomst van het internet werden verschillende foto’s van Palantinus opnieuw ontdekt en dat resulteerde in  2010 in de expositie John Palatinus Tomorrow’s Man waarmee de fotograaf de laatste jaren rondtoerde.  

     

    Lees meer
  • Willy De Bruyn: De vergeten wielerlegende (1914-1989)

    De Bruyn werd op 4 augustus 1914 als Elvira De Bruyn geboren als een intersekse persoon met zowel mannelijke als vrouwelijke kenmerken. Op 15-jarige leeftijd reed hij voor het eerst mee met een wielerwedstrijd voor meisjes en won die met zeven minuten voorsprong. Dat was het startschot voor een succesrijke carrière als wielrenner.
    Zo won hij in 1933 het Europese kampioenschap in Aalst en werd in 1934 en 1936 , officieus wereldkampioen wielrennen bij de vrouwen. 

    Vanaf 1936 begint Willy zich te verdiepen en te interesseren in de transidentiteit en na een naamsverandering wordt hij op 24 maart 1937 officieel als man erkend.Hij was 22 jaar oud toen hij in Oudenaarde bij de burgerlijke stand inschreef als Willem Maurits De Bruyn van het mannelijk geslacht. Zijn roepnaam werd Willy.Willy reed nog even bij de mannen mee, maar behaalde daar geen noemenswaardige uitslagen.

    Nadien baatte Willy samen met zijn echtgenote nog lange tijd het café Denderleeuw in de Brusselse Noordwijk uit.
    Hij trouwde in het najaar van 1938 met Clementine Juchters, die ook aan wielrennen had gedaan en soms als kapster werkte. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak verhuisde het koppel naar Zellik waar ze ondermeer een bordeel en meerdere cafés hebben uitgebaat. Ook woonde het koppel enkele jaren in Antwerpen vooraleer hij naar America vertrok.Willy De Bruyn overleed op 13 augustus 1989 in Antwerpen, een jaar na zijn vrouw. Hij werd begraven op kosten van het OCMW. 

    In juli 2019  kreeg De Bruyn zijn eigen straat in Brussel (einde van de Groendreef, tussen het Noordstation en Tour & Taxis, )

    Lees meer

Laatste nieuws

Populairste