Scenarist Angelo Tijssens mag dit jaar de Jo Röpcke Award in ontvangst nemen. Tijssens krijgt de prijs niet alleen voor Coward, Lukas Dhonts oorlogs- en liefdesdrama over twee jonge soldaten aan het front van de Eerste Wereldoorlog. Ook als scenarist van gelauwerde films als Girl, Close, Julian (openingsfilms van Film Fest Gent in 2018, 2022 en 2025) en Dust toonde hij zich een gedreven verhalenverteller die complexe thema's weet te benaderen zonder te vervallen in goedkoop sentiment of belerende boodschappen.

"Angelo Tijssens begrijpt dat cinema geboren wordt uit beelden, blikken en stiltes", aldus Dave Mestdach, chef film van Knack. "Zijn scenario's vertrouwen niet op verklaringen of grote speeches, maar op wat tussen de regels blijft hangen. In een tijdperk waarin films steeds vaker tekstillustratie lijken, vertrouwt Tijssens op de kracht van het onuitgesprokene en de beeldtaal. In films als Girl, Close, Julian, Dust en nu ook Coward raakt hij bovendien thema's als verboden liefde, verlies, ziekte, eenzaamheid en mannelijke kwetsbaarheid aan met gevoeligheid en intelligentie, waardoor hij persoonlijke verhalen universeel weet te maken."

Tijssens reageert verheugd op de onderscheiding: "Ik ben enorm blij met deze prijs. Als ik de namen van eerdere winnaars zie, is dat een grote eer. Bovendien ben ik de eerste scenarist die hem krijgt. Dat voelt als een erkenning voor een vak dat vaak ondergewaardeerd wordt, terwijl elke film uiteindelijk begint bij een scenario." De prijs bestaat uit een cartoon van tekenaar Karl Meersman.

Foto: Film Fest Gent/Jeroen Willems

Lukas Dhont mocht voor de derde keer Film Fest Gent openen. In Coward volgen we enkele jonge soldaten die tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven hun moreel proberen hoog te houden. Pierre (het acteerdebuut van Emmanuel Macchia) komt als nieuwe soldaat aan het front, gedreven om zich te bewijzen in de strijd. Achter de linies ontmoet hij Francis (Valentin Campagne), die met geïmproviseerde shows het moreel van de troepen probeert hoog te houden. Terwijl de oorlog onverbiddelijk voortwoedt, proberen ze allebei aan de realiteit te ontsnappen, al is het maar voor even.

De film valt vooral op door de kwetsbare maar indringende acteerprestaties van Macchia en Campagne. De aantrekkingskracht tussen de twee spat van het scherm af en geeft de film een lichtere, meer tedere toon dan we gewend zijn van klassieke oorlogsfilms. Ze werden dan ook samen bekroond met de prestigieuze prijs voor beste acteur in Cannes. Alle voorstellingen van Coward op Film Fest Gent zijn uitverkocht.

Tijdens het filmfestival staan er ook een tiental films met een LGBTQ-thema op het programma. In onze Film Fest Gent-special zetten we ze allemaal op een rijtje.

Lees ook:Film Fest Gent pakt uit met tiental LGBTQ-films en retrospectieve

Foto: Film Fest Gent/ Jeroen Willems

L'élection du nouveau Mister Bear Belgium constituait le point final de la quinzième édition de la Brussels Bear Pride. Durant le festival, un Bear Market, une Bear Pride ainsi que différents ateliers ont notamment été organisés.

Le Bruxellois Lou a finalement remporté le titre et représentera la communauté bear belge au cours de l'année à venir. Il se décrit comme une personne polyvalente qui a déjà exploré tout le spectre LGBTQ+. Dans la vie quotidienne, il est artiste, vendeur et tatoueur. "Je suis multifonction et j'aime toucher à tout", expliquait-il pour se présenter à l'approche de l'élection.

"Grâce à mon parcours de vie, lié à ma transidentité, j'ai pu naviguer à travers tout le spectre LGBT. Et petit à petit, j'ai fait mes premiers pas dans la communauté bear. Ça n'a pas été facile de se sentir légitime et de faire le premier pas, mais je suis heureux de l'avoir fait et d'avoir rencontré les gens de cette communauté. À leur image, mon corps sort aussi des normes. J'ai du poil, du muscle, du gras et aussi beaucoup de tendresse."

En tant que Mister Bear Belgium, Lou souhaite donner davantage de visibilité aux personnes trans au sein de la communauté bear. "Je veux être une voix pour les minorités, montrer que l'on existe vraiment et qu'on n'est pas que des slogans."

Photo: Belgian Bear Pride

De verkiezing van de nieuwe Mister Bear Belgium was de afsluiter van de vijftiende editie van de Brussels Bear Pride. Tijdens het festival werden onder meer een Bear Market, Bear Pride en verschillende workshops georganiseerd.

Brusselaar Lou haalde uiteindelijk de titel binnen en zal het komende jaar de Belgische beargemeenschap vertegenwoordigen. Hij omschrijft zichzelf als een duizendpoot die het hele LGBTQ+-spectrum al heeft verkend. In het dagelijks leven is hij kunstenaar, verkoper en tatoeëerder. "Ik ben multifunctioneel en hou ervan om van alles te doen", zo stelde hij zichzelf voor in aanloop naar de verkiezing.

"Door mijn levenspad, dat verbonden is met mijn transidentiteit, heb ik het hele LGBT-spectrum kunnen verkennen. Beetje bij beetje zette ik mijn eerste stappen binnen de beargemeenschap. Het was niet gemakkelijk om het gevoel te hebben dat ik er thuishoorde en die eerste stap te zetten, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb en de mensen uit deze gemeenschap heb leren kennen. Net als zij valt ook mijn lichaam buiten de normen. Ik heb lichaamsbeharing, spieren, vet en ook heel veel tederheid."

Als Mister Bear Belgium wil Lou trans personen binnen de beargemeenschap zichtbaarder maken. "Ik wil een stem zijn voor minderheden en laten zien dat we echt bestaan en dat we meer zijn dan alleen slogans."

Foto: Belgian Bear Pride

Het idee voor ErosianTV ontstond vorig jaar, toen Vincent Bruggeman uit Wervik een Chinese Boys' Love-serie door censuur niet langer kon bekijken. Ook viel het hem op hoeveel series op YouTube alleen ingebakken, ondermaatse Engelse ondertitels hebben, die vaak niet synchroon lopen. Nederlandstalige, Franstalige of Duitstalige ondertitels waren moeilijk te vinden of er werd gebruikgemaakt van AI-vertalingen. Bovendien stelde hij vast dat je voor een handvol queer series en films soms tot vijf verschillende streamingplatformen nodig hebt, elk met een maandprijs van gemiddeld 17,50 euro. Veel Europese queer titels zijn bovendien nauwelijks nog legaal te vinden.

Begin juli richtte Vincent de vzw ErosianTV op en werden de eerste stappen gezet om licenties te verkrijgen bij O2 Productions uit Vietnam en Dear Straight People uit Singapore. Ook werden gesprekken opgestart met de productiehuizen GMMTV, Studio67 en IdeaFirst Project.

Dinsdag werd ErosianTV officieel gelanceerd. Via het streamingplatform kun je nu al verschillende queer films en series bekijken. ErosianTV deelt zijn aanbod op in drie leeftijdscategorieën. De categorie "Discover" is toegankelijk vanaf 13 jaar en bevat leeftijdsgeschikte thema's, educatieve content en positieve representatie, zonder expliciete inhoud. "Explore", vanaf 16 jaar, richt zich op een iets volwassener publiek met onder meer verhalen over relaties, licht suggestieve inhoud en beperkt geweld. De categorie "Premium" is uitsluitend bestemd voor meerderjarigen en bevat content met complexere volwassen thema's. Voor iedere categorie is leeftijdsverificatie vereist, waarbij voor de 18+ content een strengere identiteitscontrole wordt toegepast.

ErosianTV is terug te vinden via de website van ErosianTV.

Als boerenzoon uit Pelt groeide hij op tussen de tractoren en koeien op het melkveebedrijf van zijn ouders. Vanuit zijn eigen ervaring wil hij aandacht vragen voor LGBTQIA+ personen die op het platteland opgroeien en zich daar soms minder zichtbaar of minder gehoord voelen. Met zijn campagne wil Scheelen de dialoog over LGBTQIA+ verder brengen naar onder meer keukentafels, sportclubs, scholen en landelijke gemeenschappen. Zijn boodschap: iedereen moet zichzelf kunnen zijn, ongeacht of die op het platteland of in de stad woont. Als Mister Gay Belgium zal hij dit thema het komende jaar verder uitdragen tijdens verschillende nationale en internationale activiteiten.

Ook Laurens Bervoets (28) uit Berlaar en Alaettin Kadioglu (32) uit Antwerpen vielen in de prijzen. Zij werden respectievelijk de eerste en tweede ereheer van de nieuwe Mister Gay Belgium. Daarnaast sleepte Laurens ook het lintje van Mister Gay Congeniality in de wacht en Alaettin dat van Mister Gay Photogenic, terwijl dat van Mister Gay Charity naar Brandon Sittler uit Brussel ging.

Foto: Mister Gay Belgium/Rowin Dreef

Dolly Parton overleed dinsdag als gevolg van kanker. Dat maakte haar familie bekend in een video die via sociale media werd verspreid. Naast zangeres was Dolly Parton ook actrice, zakenvrouw met een eigen pretpark, platenmaatschappij en productiehuis, en filantroop. Zo richtte ze de Dolly Parton's Imagination Library op. Omdat haar vader niet kon lezen of schrijven en ze wilde voorkomen dat kinderen door hun afkomst of het inkomen van hun ouders zonder boeken zouden opgroeien, kregen gezinnen iedere maand een gratis boek toegestuurd totdat hun kind vijf jaar was.

Bij het grote publiek was ze natuurlijk bekend van haar hits Jolene, 9 to 5 en de klassieker I Will Always Love You. Maar ook haar steun aan de gaycommunity ging niet ongemerkt voorbij. Zo stond ze bekend om haar authenticiteit en daadwerkelijke allyship. Ze werd wereldwijd omwille van haar camp uitstraling een van de vaste waarden bij dragqueens, die graag uitpakten met Partons enorme blonde pruiken, strass, hoge hakken, uitgesproken make-up en bewust overdreven vrouwelijke imago. Parton heeft daar zelf altijd plezier in gehad. Ze vertelde bijvoorbeeld dat ze ooit incognito deelnam aan een Dolly Parton lookalikewedstrijd met dragqueens en zelfs verloor.

Parton verdedigde door de jaren heen ook queer mensen die onder vuur lagen van conservatieven. In 2009 sprak ze zich bijvoorbeeld uit voor het homohuwelijk. Toen haar werd gevraagd waarom homoseksuele mensen zoveel van haar hielden, antwoordde ze dat ze zelf ook wist hoe het voelde om "anders" te zijn en geaccepteerd te moeten worden. Haar uitgangspunt was dat mensen zichzelf moeten kunnen zijn en niet door anderen veranderd hoeven te worden.

Ook transgender personen verdedigde ze. Toen er in North Carolina controverse ontstond over wetgeving rond toiletten voor transpersonen, zei ze dat iedereen de kans moest krijgen te zijn wie die is. Ook toen haar thuisstaat Tennessee jaren later verschillende wetten tegen transgender personen invoerde, koos ze opnieuw voor een boodschap van gelijkwaardige behandeling.

Enkele uren na het overlijden van Dolly Parton werd ook bekend dat de Amerikaanse acteur Tim Curry was overleden. De acteur speelde in verschillende grote films, maar werd legendarisch door zijn rol als Dr. Frank-N-Furter in de cultklassieker The Rocky Horror Picture Show. Curry kampte al langer met gezondheidsproblemen. Hij trouwde nooit en had geen kinderen. Hij vond dat zijn privéleven geen zaak van het publiek was.

Curry, die ook Pennywise the Clown speelde in Stephen Kings It, kreeg in 2012 tijdens een massage een zware beroerte. Na het incident moest hij een hersenoperatie ondergaan en werd hij afhankelijk van een rolstoel. Daarna bleef hij kampen met mobiliteitsproblemen aan zijn linkerarm en linkerbeen. In september 2025 zei hij dat hij nog steeds niet kon lopen. Curry speelde oorspronkelijk de hoofdrol in Rocky Horror in een kleine zaal van het Royal Court Theatre in Londen. Uiteindelijk vertolkte hij de rol ook in de filmadaptatie uit 1975.

In 2005 zei hij daarover: "Het geeft mensen de kans om verschillende rollen uit te proberen en misschien helpt het hen om hun eigen seksualiteit beter te begrijpen."Ik heb zeker een aantal zeer interessante en ontroerende brieven gekregen van mensen die schreven: 'Bedankt dat je me geholpen hebt te ontdekken wie ik was.' En dat is heel mooi."

foto's: Wikimedia/Alan Light (Tim Curry) /Peabody Awards (Dolly Parton)

Stock:Rocky horror picture show

Een jaar geleden mochten Marie Van Uytvanck en Amber Piddington al op het laatste moment invallen en de Main Stage op Pukkelpop openen. Na afloop besloten ze om een jaar niet op te treden en dus was hun doortocht zaterdag meteen hun muzikale comeback op een festivalpodium.

Tijdens hun optreden in Kiewit spraken ze niet alleen hun steun uit voor de Palestijnse zaak, maar haalden ze ook uit naar een zekere Sonja, die onder een post op hun sociale media over Prides schreef dat "het wel voorbij zou gaan". "Ik ben ondertussen 27 jaar en kan zeggen: ik heb me nog nooit zo queer gevoeld", riep Amber.

Vrijdag brachten Kids With Buns hun nieuwste single "Best Friend" uit en die kon natuurlijk niet ontbreken tijdens hun set. "Best Friend" is de voorloper van hun nieuwe album "Bell Jar", dat op 16 oktober uitkomt en waarmee ze in het najaar op tournee trekken. Voor de gelegenheid pakten Marie en Amber uit met een kisscam die 'vrienden met een ingewikkelde status' opzocht.

De uit de Kempen afkomstige dj Dr. T was een van de dj's die draaiden tijdens de Pride in Berlijn. Na afloop reed een automobilist daar in op enkele bezoekers. Daarbij kwam een vrouw om het leven en raakten tientallen mensen gewond. Na CSD Berlin draaide ze ook tijdens de afgelopen editie van Antwerp Pride. Ook tijdens de eerste Pride in de Kempen, die op 5 september in Turnhout plaatsvindt, zal ze de menigte entertainen.

Dat nieuws maakte ze afgelopen zondag bekend met een video op haar sociale media. Tussen de vele positieve reacties stond ook een bedreigende reactie. Woensdag maakte de Kempense dj dat bekend in een nieuwe post op Facebook en Instagram.

"Recent kocht ik een pin met daarop de tekst 'You are safe with me'. Ik wilde die dragen op de Pride, omdat dat is wat Pride voor mij betekent. Na Berlijn en nadat iemand onder een video over mijn optreden op Turnhout Pride reageerde met 'Breng een wapen mee', begon ik na te denken over die pin: 'You are safe with me'. Kan ik dat nog wel zeggen als ik niet eens zeker weet of ik zelf veilig ben?

Maar misschien betekent 'Je bent veilig bij mij' niet dat ik kan beloven dat er nooit iets ergs zal gebeuren. Misschien betekent het dat ik naast je blijf staan wanneer het erop aankomt en dat geen enkele bedreiging daar iets aan verandert. Ik zal niet verdwijnen. Ik zal blijven opdagen, spelen en dansen. Ik zal ruimte blijven maken voor anderen en ik zal die pin blijven dragen.

Want zo hoort Pride voor mij te voelen: als een plek waar je jezelf kunt zijn. Je hoeft niet te zijn zoals ik, lief te hebben zoals ik of te denken zoals ik. Je moet anderen gewoon de ruimte geven om zichzelf te zijn."

Foto: Facebook/Hannelore Hooyberghs

We schrijven 1917. Pierre (het acteerdebuut van Emmanuel Macchia) komt als nieuwe soldaat aan het front, gedreven om zich te bewijzen in de strijd. Achter de linies ontmoet hij Francis (Valentin Campagne), die met geïmproviseerde shows de moraal van de troepen probeert hoog te houden. Terwijl de oorlog onverbiddelijk voortwoedt, proberen ze allebei aan de realiteit te ontsnappen, al is het maar voor even.

De film valt vooral op door de kwetsbare maar indringende acteerprestaties van Macchia en Campagne. De aantrekking tussen de twee spat van het scherm af, en geeft de film een lichtere, meer tedere toon dan we gewend zijn van klassieke oorlogsfilms. Ze werden dan ook samen bekroond met de prestigieuze prijs voor Beste Acteur in Cannes.

Na 'Girl' (2018) en 'Close' (2022) mag Lucas Dhont dus voor de derde keer het filmfestival van Gent openen. "Gent is de stad waarnaar ik steeds met liefde terugkeer", zo laat de regisseur weten. "Film Fest Gent is van cruciaal belang in mijn ontwikkeling als filmmaker. Een plek die mij de vele gezichten van cinema heeft laten ontdekken. Het team achter Coward en ikzelf zijn dan ook ongelofelijk blij en vereerd deze nieuwe editie van het festival te mogen openen. We kijken ernaar uit de film binnenkort met het Belgische publiek te kunnen delen!"

Zijn derde film Coward is in wereldpremière gegaan op de 79ste editie van het internationaal filmfestival van Cannes waar de twee hoofdacteurs de prijs kregen voor beste mannelijke acteur. De film beleeft zijn Benelux première op woensdag 7 oktober op Film Fest Gent en zal te zien zijn in de Belgische zalen vanaf 21 oktober 2026 en in Nederland vanaf 22 oktober 2026.

Ses œuvres ont été exposées notamment au Le Bozar, à la Tate Britain de Londres et au Museum Ludwig de Cologne. Une exposition consacrée à son travail est actuellement présentée à la Serpentine North Gallery de Londres.

David Hockney a fait son coming out à l'âge de 23 ans durant ses études. Son homosexualité est devenue un thème récurrent de son œuvre. Lors de ses séjours à New York et à Los Angeles, il a notamment exploré ses sentiments à travers des dessins d'hommes sous la douche. Son compagnon de l'époque, Peter Schlesinger, a également posé pour plusieurs de ses œuvres.

Installé à Santa Monica en 1964, Hockney est tombé amoureux de la lumière californienne, des grands espaces, de l'architecture moderne et des piscines. Los Angeles représentait pour lui un univers peuplé d'hommes athlétiques et séduisants.

Sa fascination pour l'eau, la lumière, la transparence et le corps masculin s'exprime pleinement dans des œuvres comme Peter Getting Out of Nick's Pool (1966). Ses peintures de piscines sont devenues emblématiques de l'art contemporain.

Parmi ses œuvres les plus célèbres figure Portrait of an Artist (Pool with Two Figures), peint en 1972 et vendu aux enchères en 2018 pour 90 millions de dollars, un record à l'époque pour une œuvre réalisée par un artiste vivant.

Au cours d'une carrière de plus de soixante ans, Hockney n'a cessé d'explorer de nouvelles formes d'expression artistique. Ces dernières années, il avait adopté l'iPad comme outil de création et réalisé 116 œuvres numériques inspirées du printemps en Normandie.

David Hockney laisse derrière lui son compagnon Jean-Pierre Gonçalves de Lima, dit JP, avec qui il partageait sa vie depuis plus de quarante ans.

His work has been exhibited at institutions including Museum Boijmans Van Beuningen, Tate Britain in London and Museum Ludwig in Cologne. An exhibition of Hockney's work is currently on display at London's Serpentine North Gallery.

Hockney came out as gay at the age of 23 while studying art, and his sexuality became a recurring theme throughout his work. During his years in New York and Los Angeles he produced numerous drawings exploring same-sex desire, including studies of men showering. His then partner Peter Schlesinger also served as a model for several works.

After moving to Santa Monica in 1964, Hockney became fascinated by California's sunlight, open spaces, modern architecture and swimming pools. Los Angeles appealed to him because of what he described as a world filled with attractive athletic men.

His fascination with water, light, transparency and the male body culminated in works such as Peter Getting Out of Nick's Pool (1966). His swimming pool paintings became some of the defining images of twentieth-century art.

Among his most famous works is Portrait of an Artist (Pool with Two Figures), painted in 1972 and sold at auction in 2018 for 90 million dollars, setting a record at the time for a living artist.

Throughout a career spanning more than six decades, Hockney continuously experimented with new artistic techniques. In recent years he embraced the iPad as a creative tool, producing 116 digital paintings inspired by springtime in Normandy.

Hockney is survived by his partner Jean-Pierre Gonçalves de Lima, known as JP, with whom he shared more than forty years together.

Zijn werk werd tentoongesteld in onder meer de Bozar, Tate Britain in Londen en Museum Ludwig in Keulen. Momenteel loopt er nog een expositie van Hockney in de Serpentine North Gallery in Londen. Een deel van zijn werk bevindt zich in privécollecties.

Hockney kwam tijdens zijn studietijd, op 23-jarige leeftijd, uit de kast. Ook in zijn werk stond zijn homoseksualiteit vaak centraal. Zo waren op de overzichtstentoonstelling die in 2016 in BOZAR te zien was ook de schetsen te bewonderen die de homoseksuele kunstenaar tijdens zijn verblijf in New York en Los Angeles maakte. Daarin verkende hij onder meer zijn homoseksuele gevoelens via tekeningen van douchende mannen. Ook poseerde zijn toenmalige partner Peter Schlesinger voor de kunstenaar.

In 1964 vestigde Hockney zich in Santa Monica. Hij hield van het Californische zonlicht, de open ruimtes, de huizen uit de jaren vijftig en hun zwembaden. Los Angeles was volgens Hockney een sexy stad omdat hij er terechtkwam in een wereld van knappe, atletische mannen.

Het exotisme van zijn nieuwe omgeving verkende hij onder meer in zijn beroemde douchereeks. "Amerikanen nemen vaak een douche", schreef hij. "Het is duidelijk waarom douches voor een kunstenaar interessant zijn: het hele lichaam is altijd zichtbaar en in beweging, meestal gracieus, omdat de bader zijn eigen lichaam streelt."

Hockney was gefascineerd door het weergeven van water, licht, transparantie en atletische mannenlichamen. Al deze elementen komen samen in Peter Getting Out of Nick's Pool (1966). Zijn bekendste zwembadschilderijen dateren uit de jaren zestig, maar ook later bleef hij inspiratie halen uit de Californische zwembadcultuur.

Enkele van de bekendste schilderijen van de afgelopen zestig jaar staan op zijn naam. Zo werd zijn schilderij Portrait of an Artist (Pool with Two Figures) uit 1972 in 2018 op een veiling verkocht voor 90 miljoen dollar (79 miljoen euro), destijds een recordbedrag voor een werk van een levende kunstenaar.

Gedurende zes decennia maakte David Hockney furore als kunstenaar die voortdurend op zoek was naar nieuwe manieren om de wereld weer te geven. De voorbije jaren ontdekte hij de iPad als artistiek medium. Daarmee maakte hij maar liefst 116 schilderijen van de ontluikende lente in Normandië.

Hockney laat zijn partner Jean-Pierre Gonçalves de Lima, beter bekend als JP, achter. Het koppel was meer dan veertig jaar samen.

Evans kwam tijdens een emotioneel interview op de Australische televisiezender Channel Nine uit voor zijn homoseksuele geaardheid. In het interview vertelde hij dat hij al van jongs af aan worstelde met zijn identiteit en dat dit een grote invloed had op zijn mentale gezondheid, relaties en zelfbeeld.

“Ik had drie doelen in mijn leven: in de NRL spelen, een huis voor mijn ouders kopen en mij vervolgens van het leven beroven”, zei Evans tegen de Australische tv-zender. “Ik leefde in ontkenning. Al van jongs af aan wist ik dat ik homo ben, maar ik heb alles gedaan wat mogelijk was om muren op te trekken en iemand anders te worden, om zo aan mezelf te ontsnappen. Ik voer sinds mijn vijftiende een innerlijke strijd. Dat is niet langer vol te houden.”

Volgens Evans viel er een enorme last van zijn schouders toen hij zijn homoseksuele geaardheid niet langer ontkende. “Ik ben nu trots op mezelf en als ik in de spiegel kijk, lach ik en heb ik geen donkere gedachten meer.” Hij zei ook dat hij tijdens zijn carrière  hij zijn geaardheid verborgen hield omdat hij bang was dat anderen hem daarmee zouden chanteren.

Tussen 2014 en 2021 speelde Evans 131 rugbywedstrijden voor verschillende clubs in de NRL. In 2023 beëindigde hij zijn carrière bij de Engelse club Hull FC. Doorheen zijn carrière speelde hij ook dertien keer voor de nationale ploeg van Fiji.

Foto:NAPARAZZI

Dochter Celien Hermans deelde woensdag het trieste nieuws mee op Instagram. “Met intens verdriet, maar ook met een onbeschrijfelijke dankbaarheid, nemen papa (Frank) en ik afscheid van mijn allerliefste mama, Margriet Hermans”, schrijft de 33-jarige dochter van Margriet. “Voor Vlaanderen was zij een zangeres, een televisiepersoonlijkheid, een politica, een vrouw met een uitgesproken stem en een groot hart. Voor mij was ze vooral mijn thuis. Mijn veilige haven. Mijn grootste criticus en supporter. Mijn vriendin en eerlijkste klankbord. Mijn businesspartner en collega. Mijn alles.”

Eind april werd bij Margriet Hermans een agressieve kanker vastgesteld. Haar dochter laat in het Instagrambericht weten dat het om een zeldzaam en complex neuro-endocrien carcinoom ging. “Half mei bleek het om een neuro-endocrien carcinoom te gaan met beperkte behandelingsopties. Een paar dagen later heb ik haar naar het ziekenhuis gebracht, waar sneller dan gepland chemotherapie werd opgestart. Helaas was mama op dat moment al enorm verzwakt. De energie nam steeds sneller af en de glimlach die ze normaal standaard op haar gezichtje heeft, vervaagde enorm snel. Door de extreem pijnlijke omstandigheden, het vreselijke ongemak en het zeer beperkte toekomstperspectief op een levenskwalitatief bestaan, heeft mama de moeilijke en moedige beslissing genomen om ook hier haar leven in handen te nemen. Hetzij haar levenseinde.”

Bij het grote publiek is Margriet Hermans vooral bekend als zangeres van hits als “Een vriend” (1987), “Alle mooie mannen zijn zo lelijk” (1990) en “Lekker blijven hangen” (2022). Met die laatste hit, een Vlaamse cover van 2 Fabiola die ze bracht in het televisieprogramma “Liefde voor Muziek”, won ze toen ook de Radio 2 Zomerhit. Een jaar later werd de goedlachse zangeres opgenomen in de Radio 2 Eregalerij. Daarnaast was ze ook regelmatig te zien in televisieprogramma’s als “De Drie Wijzen” en “De Slimste Mens”.

Margriet Hermans was ook lange tijd politiek actief. Bij de tweede rechtstreekse Vlaamse verkiezingen van 13 juni 1999 werd Hermans verkozen in de kieskring Mechelen-Turnhout. Ook na de Vlaamse verkiezingen van 13 juni 2004 werd ze opnieuw lid van het Vlaams Parlement. Ze bleef Vlaams volksvertegenwoordiger tot juni 2009. Tussen juli 2004 en juni 2009 werd ze door het Vlaams Parlement aangewezen als gemeenschapssenator in de Senaat.

Na haar overstap in 2002 van Spirit naar Open Vld werd ze ook tot 2009 holebi-meter in de Senaat. Daarnaast zette ze zich als vast lid van de Parlementaire Assemblee van de OVSE in voor vrouwenrechten, gelijke kansen en het voorkomen van discriminatie van holebi’s binnen de liberale partij.

Zowel in haar biografie “Vele levens” als in een interview met Dag Allemaal zei ze dat ze twijfelde over haar geaardheid. Twintig jaar nadat ze daarover sprak in Dag Allemaal verklaarde ze tijdens een radio-interview op Joe dat ze “100 procent biseksueel” was.

De familie laat weten dat de publieke uitvaartplechtigheid, volgens Margriets wens, komende woensdag 10 juni zal plaatsvinden in de Landloperskapel van Merksplas-Kolonie. Maandag kan nog een laatste groet worden gebracht in het rouwcentrum Jan Schillebeeckx in Oud-Turnhout, tussen 19 en 21 uur.

Over the past months, the Instagram pages of several LGBTQ+ organisations were repeatedly deleted or had their reach limited by Meta through shadow banning.

“We lost our Instagram account, got it back and then lost it several more times,” reads a statement on the Instagram page of Amsterdam’s Club Church. “We never received any explanation. The last time we got the page back, it still did not feel enough. We felt we had to take action.”

That opinion is also shared by Sauna Nieuwezijds, café Free Willie, No Limits! Art Castle, Tilla-Tec, Butt Magazine, The Queer Agenda, Striptopia and Queer Gallery. With the support of COC Netherlands, they are now starting legal proceedings.

“We have our accounts back, but for how long?” said Caspar Pisters on behalf of Club Church and the other queer initiatives. “The impact goes far beyond individual Instagram profiles. It creates uncertainty throughout the entire lhbtiqa+ community.”

“What Meta is doing disproportionately affects the rainbow community and other minorities,” a spokesperson for COC stated. “It limits our ability to meet each other, make our voices heard, be visible and ultimately be ourselves. We cannot allow our communities to be erased online or silenced.”

COC points out that Meta announced last year that it wanted to allow hateful and discriminatory expressions about minorities. As a result, homosexual people may reportedly be called “mentally ill” on the platform, women may be referred to as “objects”, and white people may be described as “superior”.

US-based organisation Repro Uncensored received more than 130 reports of removed Meta accounts in April alone this year. Many of the affected accounts belonged to LGBTQI+ initiatives and organisations focusing on women’s rights, sexuality and sexual health.

“This case is about digital discrimination and the exclusion of communities,” said Martha Dimitratou of Repro Uncensored. “What is at stake are the rights of queer communities in the Netherlands and of people worldwide who rely on these platforms for access to information and participation in public debate.”

As a first step in the legal procedure, law firm Bureau Brandeis has sent an official notice to Meta on behalf of the organisations. The letter states, among other things, that the company provides no meaningful explanation for removing accounts, that no adequate human review takes place and that no appeal procedures are offered.

The letter also raises concerns about the discriminatory impact of Meta’s practices, which appear to disproportionately affect queer communities and other marginalised groups. The organisations argue that Meta’s actions may violate European fundamental rights, the EU Digital Services Act (DSA) and Dutch anti-discrimination laws.

Among other demands, the organisations want Meta to stop unlawfully removing queer accounts and to clearly explain the criteria under which accounts were previously removed.

In Belgium, LGBTQ+ umbrella organisation çavaria has also launched a campaign against social media platforms. Through its “Flood The Feed” campaign, the organisation wants politicians to take responsibility and amend the Constitution so hate speech can be effectively prosecuted. Çavaria is calling on people to flood social media with positive messages.

Ces derniers mois, les pages Instagram de plusieurs organisations LGBTQ+ ont été supprimées à plusieurs reprises ou ont vu leur visibilité limitée par Meta via le shadow banning.

“Nous avons perdu notre compte Instagram, l’avons récupéré puis perdu encore plusieurs fois”, peut-on lire sur la page Instagram du Club Church d’Amsterdam. “Nous n’avons jamais reçu la moindre explication. La dernière fois que nous avons récupéré la page, cela ne semblait pas suffisant. Nous avons estimé qu’il fallait agir.”

Cette opinion est également partagée par Sauna Nieuwezijds, le café Free Willie, No Limits! Art Castle, Tilla-Tec, Butt Magazine, The Queer Agenda, Striptopia et Queer Gallery. Avec le soutien du COC Nederland, ils entament désormais une procédure judiciaire.

“Nous avons récupéré nos comptes, mais pour combien de temps ?”, réagit Caspar Pisters au nom du Club Church et des autres initiatives queer. “L’impact dépasse largement les simples profils Instagram individuels. Cela crée de l’incertitude dans toute la communauté lhbtiqa+.”

“Ce que fait Meta touche de manière disproportionnée la communauté arc-en-ciel et d’autres minorités”, a déclaré un porte-parole du COC. “Cela limite nos possibilités de nous rencontrer, de faire entendre notre voix, d’être visibles et finalement d’être nous-mêmes. Nous ne pouvons pas laisser nos communautés être effacées en ligne ou réduites au silence.”

Le COC rappelle que Meta a annoncé l’an dernier vouloir laisser davantage de place aux propos haineux et discriminatoires envers les minorités. Ainsi, les homosexuels peuvent être qualifiés de “malades mentaux” sur la plateforme, les femmes peuvent être décrites comme des “objets” et les personnes blanches comme “supérieures”.

L’organisation américaine Repro Uncensored a reçu à elle seule plus de 130 signalements de comptes Meta supprimés durant le mois d’avril de cette année. Beaucoup de ces comptes appartenaient à des initiatives LGBTQI+ et à des organisations actives dans les droits des femmes, la sexualité et la santé sexuelle.

“Cette affaire concerne la discrimination numérique et l’exclusion de communautés”, explique Martha Dimitratou de Repro Uncensored. “Ce qui est en jeu, ce sont les droits des communautés queer aux Pays-Bas et de toutes les personnes dans le monde qui dépendent de ces plateformes pour accéder à l’information et participer au débat public.”

Comme première étape de la procédure judiciaire, le cabinet Bureau Brandeis a envoyé une mise en demeure officielle à Meta au nom des organisations. Celle-ci reproche notamment à l’entreprise de ne fournir aucune explication valable pour la suppression des comptes, de ne prévoir aucun contrôle humain adéquat et de ne proposer aucune procédure de recours.

La lettre souligne également les conséquences discriminatoires des pratiques de Meta, qui semblent toucher de manière disproportionnée les communautés queer et d’autres groupes marginalisés. Les organisations estiment que les actions de Meta pourraient être contraires aux droits fondamentaux européens, au Digital Services Act (DSA) de l’Union européenne et à la législation néerlandaise contre les discriminations.

Les organisations exigent notamment que Meta cesse de supprimer illégalement des comptes queer et explique clairement selon quels critères certains comptes ont été supprimés auparavant.

En Belgique aussi, l’organisation LGBTQ+ çavaria a lancé une campagne contre les réseaux sociaux. Avec la campagne “Flood The Feed”, l’organisation veut pousser les responsables politiques à prendre leurs responsabilités et à modifier la Constitution afin que les discours haineux puissent être poursuivis efficacement. Çavaria appelle chacun à inonder les réseaux sociaux de messages positifs.

De afgelopen maanden werden de Instagrampagina’s van verschillende LGBTQ+-organisaties meermaals verwijderd of werd hun bereik door Meta beperkt via shadowbanning.

“We verloren onze Instagram, kregen die terug en verloren hem daarna opnieuw nog een paar keer”, staat te lezen op de Instagrampagina van de Amsterdamse Club Church. “We kregen nooit enige uitleg. De laatste keer dat we de pagina terugkregen, voelde het niet genoeg. We vonden dat we actie moesten ondernemen.”

Die mening werd ook gedeeld door Sauna Nieuwezijds, café Free Willie, No Limits! Art Castle, Tilla-Tec, Butt Magazine, The Queer Agenda, Striptopia en Queer Gallery. Met de steun van COC Nederland starten zij nu een juridische procedure.

“We hebben onze accounts terug, maar voor hoe lang?”, reageert Caspar Pisters namens Club Church en de andere queerinitiatieven. “De impact reikt veel verder dan individuele Instagramprofielen. Het creëert onzekerheid binnen de hele lhbtiqa+-gemeenschap.”

“Wat Meta doet, treft de regenbooggemeenschap en andere minderheden onevenredig”, aldus een woordvoerder van COC. “Het beperkt onze mogelijkheden om elkaar te ontmoeten, onze stem te laten horen, zichtbaar te zijn en uiteindelijk onszelf te zijn. We kunnen niet toelaten dat onze gemeenschappen online worden uitgewist of het zwijgen wordt opgelegd.”

COC wijst erop dat Meta vorig jaar bekendmaakte wel alle ruimte te willen bieden aan hatelijke en discriminerende uitingen over minderheden. Zo werd bepaald dat homoseksuelen op het socialemediaplatform “mentaal ziek” mogen worden genoemd, dat vrouwen mogen worden omschreven als “voorwerpen” en witte mensen als “superieur”.

Het in de Verenigde Staten gevestigde Repro Uncensored ontving alleen al in april van dit jaar ruim 130 meldingen van verwijderde Meta-accounts. Vaak ging het om accounts van LGBTQI+-initiatieven en organisaties rond vrouwenrechten, seksualiteit en seksuele gezondheid.

“Deze zaak gaat over digitale discriminatie en de uitsluiting van gemeenschappen”, aldus Martha Dimitratou van Repro Uncensored. “Wat op het spel staat, zijn de rechten van queergemeenschappen in Nederland en van mensen die wereldwijd afhankelijk zijn van deze platforms voor toegang tot informatie en deelname aan het publieke debat.”

Als eerste stap in de juridische procedure stuurt Bureau Brandeis namens de organisaties een officiële ingebrekestelling naar Meta. Daarin staat onder meer dat het bedrijf geen zinvolle uitleg geeft voor het verwijderen van accounts, dat er geen adequate menselijke beoordeling plaatsvindt en dat er geen beroepsprocedures worden aangeboden.

Ook worden in de brief zorgen geuit over de discriminerende gevolgen van de werkwijze van Meta, die queergemeenschappen en andere gemarginaliseerde groepen buitenproportioneel lijkt te treffen. De organisaties stellen dat de acties van Meta mogelijk in strijd zijn met de Europese grondrechten, de Europese Digital Services Act (DSA) en de Nederlandse antidiscriminatiewetgeving.

De organisaties eisen onder meer dat Meta queeraccounts niet langer onwettig verwijdert en dat het bedrijf duidelijk uitlegt op basis van welke criteria accounts eerder wel werden verwijderd.

Ook in ons land is LGBTQ+-belangenorganisatie çavaria een campagne gestart tegen de verschillende sociale media. Met de campagne “Flood The Feed” wil de organisatie dat politici hun verantwoordelijkheid opnemen en de Grondwet aanpassen zodat haatspraak effectief aangepakt kan worden. Çavaria roept iedereen op om sociale media via de campagne te overspoelen met positieve boodschappen.

Ook Griekenland (Akylas met “Ferto”), Finland (Linda Lampenius x Pete Parkkonen met “Liekinheitin”), Zweden (Felicia met “My System”), Moldavië (Satoshi met “Viva, Moldoval”), Servië (Lavina met “Kraj Mene”), Kroatië (Lelek met “Andromeda”), Litouwen (Lion Ceccah met “Solo Quiero Mas”), Polen (Alicja met “Pray”) en Israël (Noam Bettan-Michelle) zien we zaterdag terug in de finale.

Na afloop van de eerste halve finale werd ook geloot voor de plaats in de finale. Zo zullen Griekenland, België en Servië in het eerste deel van de show optreden, terwijl Zweden, Litouwen en Polen in het tweede deel van de finale terechtkomen. De overige finalisten krijgen een plaats toegewezen door de producers van de finale.

Foto: Corinne Cumming/EBU

Voor de editie van 2026 stelden maar liefst 114 kandidaten zich kandidaat. Na een eerste selectie werden 24 kandidaten op 25 april uitgenodigd in Domein Polderwind in Zuienkerke voor een professionele juryproef. Na verschillende uitdagingen werden uiteindelijk de “Gouden 12”-finalisten geselecteerd die het traject richting finale verderzetten. De elfde editie van Mister Gay Belgium wordt afgesloten met een feestelijke finale op zaterdag 29 augustus 2026 in Theater Elckerlyc in Antwerpen.

Dit zijn de twaalf finalisten:

Dit jaar koos de organisatie van Mister Gay Belgium er opnieuw voor om het Opvanghuis Brussel financieel te steunen en in de kijker te zetten. Dat is een noodopvang- en ondersteuningsstructuur voor LGBTQIA+-personen tussen 18 en 25 jaar die omwille van hun seksuele geaardheid en/of genderidentiteit worden uitgesloten. De organisatie grijpt ook vroegtijdig in bij situaties waarbij LGBTQIA+-jongeren geconfronteerd worden met discriminatie of geweld en vrezen dat ze door hun familie uit huis worden gezet.

Lancering 'Ik ben er'-campagne

Tijdens de voorstelling van de twaalf finalisten werd ook de “Ik ben er”-campagne afgetrapt, waarmee het belang van zichtbare allies in onderwijs, sport, jeugdwerk en cultuur wordt benadrukt. De campagne moedigt iedereen aan om de “Ik ben er”-pin te dragen als symbool van steun en inclusie.

De pin werd ontworpen door kunstenaar Denis De Gloire en staat symbool voor het doorbreken van hokjesdenken en het doorbreken van isolement. Uit onderzoek blijkt immers dat één op de drie LGBTQIA+-jongeren zich onveilig voelt op school en dat 41 procent van de jongeren LGBTQIA+-personen niet als gelijkwaardig beschouwt.