Since returning to the White House, U.S. President Trump has signed several executive orders that have rolled back the rights of the LGBTQ community, particularly those of trans and non-binary individuals. For example, the U.S. government now only recognizes two genders (M/F), transgender soldiers are banned from serving in the military, and access to medical care and medication needed for the transition of underage trans individuals has been restricted or, in many cases, entirely cut off. Trans and non-binary people whose gender marker had previously been changed to reflect their gender identity or to an "X" have also received new passports reverting that change.

Since Trump’s return to power, mass deportations have resumed of individuals deemed to be living in the country illegally. The government agency ICE operates in a highly arbitrary manner. Anything that can be used as a pretext for deportation is being used to detain individuals and send them abroad, where they are locked up in prisons or disappear into the system. A German citizen residing in the U.S. was reportedly detained for a week, according to his family, and two German tourists spent 46 and 16 days respectively in detention. A French scientist was denied entry into the United States after customs agents found critical messages about the U.S. president on his phone. Canadian actress Jasmine Mooney was also detained at the U.S.-Mexico border and held for twelve days.

These countries have therefore updated their travel advisories, warning citizens that a criminal record or a passport with a gender marker that differs from the one assigned at birth may be grounds for arrest at the U.S. border and possible deportation. Denmark and Finland also recommend that trans and non-binary individuals contact the U.S. embassy in their home country before traveling.

This recommendation follows recent policy changes under the Trump administration, which recognizes people only by their biological sex and not by their gender identity.

Update March 25: Belgium has also updated its travel advice.

“The FPS Foreign Affairs and the Belgian embassy and consulates in the United States are closely monitoring the situation. The current travel advice already warns about the varying attitudes toward individuals from the LGBTQI+ community, which may differ from state to state,” says Foreign Affairs, which refers to the Human Rights Campaign website for more information about the stance in the different states.

Depuis son retour à la Maison Blanche, le président américain Trump a signé plusieurs décrets qui réduisent les droits de la communauté LGBTQ, en particulier ceux des personnes transgenres et non binaires. Ainsi, le gouvernement américain ne reconnaît plus que deux sexes (M/F), les soldats transgenres sont exclus de l’armée américaine, et l’accès aux soins médicaux et aux traitements nécessaires à la transition des mineurs transgenres est limité, voire totalement supprimé dans certains cas. Des personnes transgenres et non binaires, dont le marqueur de genre avait été modifié dans le passé, ont également vu leur passeport être réédité avec leur sexe de naissance.

Depuis le début du mandat de Trump, les autorités ont également lancé des opérations massives de déportation de personnes considérées comme étant en situation irrégulière. Le service ICE agit de manière très arbitraire : tout prétexte peut être utilisé pour arrêter et expulser quelqu’un, qui peut ensuite se retrouver incarcéré à l’étranger ou disparaître dans le système. Un citoyen allemand résidant aux États-Unis aurait été détenu pendant une semaine selon sa famille, tandis que deux touristes allemands ont passé respectivement 46 et 16 jours en centre de détention. Un scientifique français s’est vu refuser l’entrée aux États-Unis après que des agents de douane ont trouvé des messages critiques envers le président américain dans son téléphone. L’actrice canadienne Jasmine Mooney a également été arrêtée à la frontière américano-mexicaine et détenue pendant douze jours.

Ces différents pays ont donc adapté leur avis de voyage et préviennent leurs citoyens qu’un casier judiciaire ou un passeport avec un marqueur de genre modifié, différent de celui de naissance, peuvent être des motifs suffisants pour être arrêtés à la frontière américaine et expulsés. Le Danemark et la Finlande recommandent aussi aux personnes transgenres et non binaires de contacter l’ambassade américaine dans leur pays avant tout voyage.

Cette recommandation fait suite à des changements de politique récents sous l’administration Trump, qui ne reconnaît les personnes que sur la base de leur sexe biologique et non de leur identité de genre.

Mise à jour du 25 mars : La Belgique a également adapté son conseil aux voyageurs.

« Le SPF Affaires étrangères, ainsi que l’ambassade et les consulats de Belgique aux États-Unis, suivent de près la situation. Le conseil aux voyageurs actuel avertit déjà des attitudes diverses envers les personnes de la communauté LGBTQI+, qui peuvent varier d’un État à l’autre », indique Affaires étrangères, qui renvoie vers le site de la Human Rights Campaign pour plus d’informations sur la position adoptée dans les différents États.

Sinds hij opnieuw zijn intrek heeft genomen in het Witte Huis heeft de Amerikaanse president Trump verschillende decreten ondertekend die de rechten van de LGBTQ-gemeenschap, en in het bijzonder die van trans en non-binaire personen, terugdraaide. Zo erkent de Amerikaanse overheid nog slechts twee zenders (M/V), worden transseksuele soldaten uit het Amerikaanse leger geweerd en wordt de toegang tot medische zorgen en medicatie die nodig zijn in het kader van de transitie van minderjarige transpersonen beperkt en in verschillende gevallen ook helemaal stopgezet. Ook trans en non-binaire personen wiens gendermarker in het verleden werd aangepast naar hun nieuwe gender of een X kregen de afgelopen maanden een nieuw paspoort waarin die verandering ongedaan werd gemaakt.

Ook vanaf het aantreden van Trump is er begonnen met het massaal deporteren van inwoners die, volgens de autoriteiten, illegaal in het land zijn. Daarbij gaat de overheidsdienst ICE zeer willekeurig te werk. Alles wat maar een aanleiding kan zijn voor een deportatie wordt gebruikt om de gearresteerden naar het buitenland over te brengen en daar in gevangenissen te stoppen of in het systeem te laten verdwijnen. Zo werd een Duitse staatsburger die in de VS woont volgens zijn familie een week vastgehouden en belandde twee Duitse toeristen respectievelijk 46 en 16 dagen in een cel in een detentiecentrum.  Ook een Franse wetenschapper mocht de Verenigde Staten niet in toen enkele douane-agenten kritische berichten over de Amerikaanse president in zijn gsm aantrof. Ook de Canadese actrice Jasmine Mooney werd aan de Amerikaanse-Mexicaanse grens opgepakt en twaalf dagen vastgehouden.

De verschillende landen hebben daarom hun reisadvies aangepast en waarschuwen hun burgers dat een strafblad, of een paspoort met een aangepaste gendermarker die niet overeenkomt met die van bij hun geboorte een reden kan zijn dat ze aan de Amerikaanse grens kunnen  worden opgepakt en het land worden uitgezet. Ook Denemarken en Finland raden trans- en non-binaire personen aan om vóór hun reis contact op te nemen met de Amerikaanse ambassade in hun thuisland. Deze aanbeveling komt naar aanleiding van recente beleidswijzigingen onder de regering-Trump, die mensen enkel erkent op basis van hun biologische geslacht en niet op basis van hun genderidentiteit.

Update 25 maart: Ook Belgie heeft zijn reisadvies aangepast.

“De FOD Buitenlandse Zaken en de Belgische ambassade en consulaten in de Verenigde Staten volgen de situatie nauwlettend op. Het huidige reisadvies waarschuwt reeds voor de uiteenlopende houdingen ten opzichte van personen uit de LGBTQI+ gemeenschap, die per staat kunnen verschillen”, klinkt het bij Buitenlandse Zaken, dat voor meer informatie over de houding in de verschillende staten naar de website van de Human Rights Campaign verwijst.

De KitKat club omschrijft zich als een hedonistische fetisj club en safespace waar iedereen ongeacht zijn seksualiteit of gender welkom is. Dat kan niet gezegd worden van camera’s en telefoons want er wordt er binnen in de club stevig op toegezien dat die niet verder komen dan de vestiaire. Dat verklaart ook waarom je buiten enkele officiële foto’s op hun sociale mediapagina’s weinig foto’s of video’s van de Kitkat club online vindt. 

De club opende voor het eerst zijn deuren in maart 1994, toen nog in de  Glogauer Straße in het Kreuzberg district. Al van bij de start werden er seksueel getinte feestjes gehouden. Dat is geen verrassing als je weet dat de club een bedenksel is van de Oostenrijkse pornoproducent Simon Thaur en zijn vrouw Kirsten Krüger. Sinds 1994 verhuisde de KitKat Club reeds drie keer om in 2007 neer te strijken in de Brückenstraße. De inspiratie voor de naam en de invulling haalden Thaur en Krüger uit de Amerikaanse film Cabaret, die het verhaal verteld van een burlesk theater in Berlijn tijdens de jaren 30 van de vorige eeuw en de gevolgen van de opkomst van het nazisme toen. 

Zo goed als dagelijks gaan er in de club verschillende party’s door. Een actueel overzicht vind je op de website van de KitKat club zelf en op de verschillende Facebook en Instagrampagina’s van de individuele partyconcepten. Bijna alle partyconcepten hebben een drietal eigenschappen gemeenschappelijk. Zo wordt er steevast techno, house en/of trancemuziek gedraaid, is er telkens een strikte dresscode en is er de mogelijkheid om meer te doen dan te praten, te dansen of iets te drinken. Gespreid over twee dagen bezocht ik de Piep Show (Vrijdag),Nachspiel (Zondag) en Somnambul Berlin (Zondag).

Piep Show

Als je met sommige Berlijners over de KitKat praat krijg je steevast de raad om niet de vroeg naar de Brückenstraße af te zakken. Een wijze raad die ik de op Goede Vrijdag in de wind sla want ik ben immers ook zo een eigenwijze toerist. Het resultaat is inderdaad een wachtrij van meer dan 600 meter. Tijdens het uurtje wachten hoor ik inderdaad heel wat talen behalve Duits van mijn collega-wachtenden. Wat me ook opvalt is dat er heel wat mensen niet eens de moeite gedaan hebben om hun alledaagse klofje te ruilen voor een meer uitdagendere of originele outfit. Dat is immers de tweede goede raad die van verschillende Duitsers heb gekregen. Zorg dat je een fetish getinte outfit aan hebt en je kansen om binnen te geraken nemen serieus toe. En inderdaad ik zie heel wat teleurgestelde would-be bezoekers langs de rij wachtenden terugwandelen nadat ze een “Nein” te horen kregen. Die aftocht inspireert ook heel wat wachtenden om waar voor hun geld te kiezen en nog voor ze aan de deur zijn te vertrekken. Eens dat besef groeide ging de wachtrij gestaag vooruit. Gelukkig had ik wel naar de tweede tip geluisterd. Volledig gekleed in een leren outfit, het was immers Easter Berlin voor iets, geraak ik na een uurtje wachten binnen. 

Binnen is, wat later een grote bar zou blijken, omgevormd tot een grote vestiaire waar iedereen zich omkleedt en de laatste aanpassingen aanbrengt aan hun sexy outfit. Voor deze party heeft de KitKat Club alle registers openen getrokken. Niet alleen is de party de afsluiter van een maand vol speciale party’s ter gelegenheid van hun dertigste verjaardag, het is ook een speciale Queer editie. Binnen, na het achterlaten van de kledij aan de vestiaire en de verplichte check of je nieteen gsm binnen te smokkelen, wacht me een eerste zaal met technobeats. In deze zaal staan tegenover de dj booth enkele strippalen en een podium waar doorheen de avond verschillende shibari-acts te zien zullen zijn. Achteraan leidt een trap naar een eerste darkroom waar enkele bedden staan met lederen matrassen erop. Achter de strippalen verschuilt de rest van het gigantische gebouw dat niet altijd toegankelijk is. Verspreid over vier etages, (2 in de kelder, het gelijkvloers, de darkrooms en een rookruimte) bevinden zich nog enkele zalen met hun respectievelijke bars met namen zoals ‘The Happy Hole’, ‘Salon Rouge’ ‘Prisma’ en de knusse ‘Separee’.Terwijl er in de overige zalen een mix van Berlijnse techno en trance muziek door de luidsprekers galmt klinken er in de Prism en de Separee voornamelijk dansbare popdeuntjes en dance-classics. Ideaal dus als je het constante gedreun even wil ontvluchten. In de verschillende zalen is het een bonte verzameling van mensen van alle soort. Ondanks het een Queer versie is van de Piep party zijn er ook heel wat ‘hetero’-koppels aanwezig. Dat blijkt ook bij een bezoek in de twee darkrooms waar zowel gespeeld wordt tussen koppels van elke mogelijke samenstelling die je kan bedenken. 

De sfeer op de verschillende dansvloeren is uitgelaten, en naast de technobeats heerst er ook een gevoel van van veiligheid. De Kit Kat club gaat er immers prat op dat het een gigantische ‘safe space’ is voor iedereen, ongeacht bodytype, genderidentiteit, leeftijd, fetish beleving en ook de hoeveelheid huid die je laat zien. Het personeel, zowel aan de bar als de security aan de inkom van de verschillende zalen is aanspreekbaar als iemand toch over zijn of jouw grenzen gaat en houden een oogje in het zeiL 

Rond een uur of vijf hou ik het voor bekeken.  De eerste zes uur in de Kit Kat zitten erop. Ergens zegt een stemmetje ‘I don’t want to go’ maar aangezien we bijna 24 uur wakker zijn, grote honger hebben van het dansen en nog een trip van een half uur met de metro voor de boeg hebben luisteren we toch niet naar het smekende stemmetje. In de club weten ze echter nog niet van ophouden. Zo goed als alle zalen zitten nog overvol en ook in de darkrooms is er nog voldoende actie. De eerste avond is beter mee gevallen dan ik zelf verwacht had. Deze party is alvast een aanrader. De Piep Show gaat iedere laatste vrijdag van de maand door en duurt maar liefst 12 uur (22-10 uur). 

Nachtspiel en Somnambul BLN

In tegenstelling tot de Piep Show zijn er in de KitKat Club ook verschillende party’s die elk weekend door gaan. Zo is er op zaterdag CarneBall Bizarre waar Simon Thaur en zijn vrouw Kirsten Krüger.zelf naar het schijnt bepalen wie al dan niet binnen mag. Op zondag heb je dan Nachtspiel, de afterparty der afterparty’s, en de Berlijnse versie van Sonnambul. Deze keer laten we het zaterdagse gebeuren links liggen omdat we de befaamde Lab.oratory club willen verkennen. Na enkele uurtjes slaap zakte ik rond 11 uur opnieuw af naar de KitKat. De wijze raad die ik vooraf kreeg van enkele vaste bezoekers van de KitKat om niet meteen bij de opening van de club aan te schuiven levert heel wat extra danstijd op want ik kan zo goed als onmiddellijk binnen. 

Nachtspiel is de wekelijkse afterparty, die iedere zondag vanaf 8 uur, enkele uren na de Carneball Bizarre start. Voor deze party, is de centrale zaal (met de strippalen en het podium), twee aangrenzende bars en het zwembad en saunagedeelte open. Binnen op de dansvloer is het een bonte verzameling van enkele dragqueens, en heel wat mensen in fetish gear of hun pikantste ondergoed of lingerie. Ondanks het feit dat de technobeats nog stevig doorklinken, en de dansvloer nog voor het gevorderde uur redelijk goed vol staat, is het vooral aan het zwembad gedeelte te doen. Daar en in de aangrenzende bar wordt er volop gekeuveld en gechild op de verschillende lederen zetels en alcoven. De ruimte heeft veel weg van een Oosterse bazaar en terwijl de technobeats doorklinken vanuit de verte is er in de ruimte geen aparte muziek. In de bar staat dan weer een buffet opgesteld met allerlei fruit om het suikergehalte in je bloed op pijl te houden. De muziek zelf is zoals gewoonlijk hele goede combinatie van techno en trance.  Rond het middaguur loopt de club stilletjes aan, maar daar zal de Paaszondag wel voor iets tussenzitten want rond 15 uur staat de dansvloer weer gezellig vol, terwijl er zowel in de bars en het zwembadgedeelte ook heel hard zoeken is naar een plekje in de zetels of de matrassen in de alcoven. Als je even het zwembad wilt induiken om af te koelen ben je overigens er aan voor de moeite. Niet alleen is het water ijs en ijskoud, ook is het blijkbaar verboden om er in te duiken. Ook de sauna werd op Paaszondag niet gebruikt. Rond 17 uur hou ik het voor bekeken om nog even enkele toeristische hotspots te kunnen bezoeken.

Nadat ik de nodige kiekjes heb gemaak van de bezienswaardigheden, zak ik rond 23 uur opnieuw naar de KitKat Club af voor de weekendafsluiter Sonambul BLN. Ook nu zijn dezelfde ruimtes open en klinken de inmiddels vertrouwde techno, house en trancebeats door de luidsprekers. In tegenstelling tot de andere party’s is er voor deze party geen specifieke dresscode. Dat zorgt ervoor dat deze party een meer vanilla-achtige sfeer heeft tegenover de meer extravagantere parties. Rond twee uur hou ik het voor bekeken omdat we reeds vroeg op de luchthaven moeten zijn. Maar opnieuw klinkt dat stemmetje ‘I don’t want go’.

Conclusie

De reputatie van de KitKat Club klopt helemaal. Het is een van de hotspots die je zeker moet bezoeken als je van goede techno houdt en body- en sekspositief bent ingesteld. Je moet er wel bij nemen dat je koppels van alle slag en stoot tegenkomt en die zonder scrupules de liefde bedrijven of elkaar betasten in de darkroom(s), op de dansvloer en de andere ruimtes. Als je je daar niet aan stoort is de KitKat echt iets voor jou. Stoor je daar wel aan is het waarschijnlijk beter dat je een andere fetisjclub bezoekt die zich enkel richt op homo-mannen zoals Lab.oratory. Nog even vermelden dat er geen enkele bank of creditkaart in de club aanvaardt wordt. Enkel met cash geld kun je de inkom en je drankjes betalen.  Gelukkig staat er een geldautomaat naast de club waar je kunt bijtanken. De prijzen zijn democratisch. Afhankelijk van de party betaal je 20 odf 25 euro en de drankprijzen zijn vergelijkbaar met die je hier betaald. Het is alvast een van de clubs die op mijn lijstje blijft staan van dingen die je zeker moet doen als je in Berlijn bent. 

Alles over de KitKatclub vind je terug op de officiële website:https://www.kitkatclub.org/#kitkatclub daar vind je ook alle links naar de verschillende Facebook  en Instagrampagina’s van alle party's die in de KitKat Club doorgaan.

Foto's: Instagram KitKat Club

Die bruisende LGBTQ-scene zien we ook meteen als we de Gay Guide Berlin openslaan. Op de gratis Queer stadskaart die overal verkrijgbaar is staan maar liefst 146 handelszaken die zich richten op een LGBTQ+publiek. Gaande van hotels, cafe’s, dancings, nachtclubs tot museums en gespecialiseerde winkels die zich richten tot een van de vele subcommunities die de regenbooggemeenschap telt, je komt zeker aan je trekken in de Duitse hoofdstad.

Stad met twee gezichten

Het eerste wat je opvalt als je door de verschillende buurten van Berlijn wandelt, en zeker als je de stad doorkruist met de metro, is dat de stad nog steeds de sporen draagt van de periode dat ze door de Berlijnse muur in twee delen was verdeeld. Zo zijn de gebouwen in  het voormalige Oost-Duitse deel bijna allemaal besmeurd met graffiti terwijl dit in de rest van de stad (minder) voorkomt. Het is dan ook niet verwonderlijk dat na een bezetting van 1945 tot 1989 door de Russen dat er tot op de dag van vandaag littekens doorheen de stad lopen. Van de muur, die na de verovering van het voormalige parlementsgebouw  de Reichstag, werd opgericht staat gelukkig nog maar een paar meters recht maar hij heeft er wel voorgezegd dat Berlijn een stad is waar dualiteit tot op de dag van vandaag heerst.

Gelukkig is daar van de openheid en aanvaarding tegenover LGBTQ’s op het eerste zicht weinig te merken. Dat is ook niet zo verwonderlijk want Berlijn stond al in de jaren dertig van de vorige eeuw bekend om zijn vooruitstrevendheid. Zo richtte Dokter Magnus Hirschfield (4 mei 1868 – 14 mei 1935) in 1897  zijn ‘Wetenschappelijk-Humanitair Comité’  op  wat in 1919 resulteerde in  een de opening van zijn ‘Instituut voor seksuele wetenschappen’.Het stond bekend als een instituut dat naast begeleidingen ook behandelingen aanbood voor ‘lichamelijke en psychische seksuele stoornissen’ en  voor ‘seksuele transities’, de verzamelterm die Hirschfield gebruikte voor homoseksuelen, travestieten en hermafrodieten. Het Instituut had ook departement dat homoseksuele mannen die voor sodomie gearresteerd waren bijstond en lobbyde Hirschfield zelf lobbyde voor de afschaffing van ‘Paragraaf 175’, dat seksuele relaties tussen mannen verbood. Hij begon ook vanaf  1922 als eerste arts geslachtsveranderende operaties uit te voeren. Aan het baanbrekende onderzoek en werk op het gebied van seksuele en genderdiversiteit van Hirschfield kwam in 1933 een einde toen  Nazi-jongeren het instituut binnenvielen en het in brand staken. Hirschfield, die toen reeds naar het buitenland gevlucht was, zag in een Parijse bioscoop beelden van de brandstichting in zijn Instituut en een boekverbranding op het Berlijnse Operaplein door fascistische studenten. Daarna werd de klok in het Oostelijke deel van Berlijn letterlijk stilgezet als het aankwam op LGBTQ-rechten terwijl het westelijke deel een veel liberalere houding aan nam tegenover homoseksualiteit.

In 1989 viel de muur uiteindelijk en zette ook het Oostelijke deel een inhaalbeweging in maar de sporen van de communistische periode zijn dus toch nog zichtbaar doorheen de stad. Een belangrijk deel van het LGBTQ-gebeuren speelt zich af in en rond de Nollendorf Platz en de aanpalende straten. In deze buurt vind je tal van gezellige LGBTQ-bars en gespecialiseerde shops, zoals Mr. B en ROB (beiden in de Motzstrasse), waar je lederen outfit op punt kan stellen. In dezelfde straat vind je ook de oudste LGBTQ+boekenwinkel van Berlijn terwijl je enkele honderden meters verder op Bruno’s vindt,  volgens de Gay map, is dit  Europa’s grootste Queer winkel  met een oppervlakte van meer dan 400 vierkante meter aan LGBTQ-gerelateerde films, boeken, magazines en ander leuk materiaal (Maessenstrasse).

In de Motzstrasse en de aangrenzende straten vind je ook een aaneenschakeling van kleine en gezellige bars. Wij waren vooral gecharmeerd door Prinzknecht in de Fuggerstrasse. Dit is een gezellige bar die tijdens het Easter Fetisj festival al redelijk snel gezellig druk werd. In de buurt vind je overigens ook nog een tiental andere cafés en restaurants om te ontdekken.

Easter Berlin

We waren tijdens het afgelopen paasweekend even in Berlijn voor het fetisjfestival Easter Berlin te ontdekken. Easter is een Leather Fetish festival van een week dat zich vooral maar niet exclusief richt op de leathercommunity. Vorig jaar vierde Easter zijn vijftigste verjaardag en toen werd er op de Nollendorf Platz, onder de brug van het tramstation, voor het eerst een outdoor festival georganiseerd. Blijbaar was dit toen zo goed meegevallen dat er een tweede editie kwam. Tijdens het weekend wordt er niet enkel gesocialiseerd, maar kun je ook nieuwe gear kopen en wordt er ondermeer een nieuwe Mister Leather Berlin gekozen.Daarnaast worden er ook in de rest van Berlijn verschillende feestjes en activiteiten georganiseerd. Easter Berlin is naast de Berlin Gay Pride CSD (27 juli 2024) en Folsom Berlin (11 september 2024) het grootste LGBTQ-festival van Berlijn.

Drie dagen is natuurlijk veel te kort om Berlijn helemaal te ontdekken. We bezochten ondermeer gay en cruisingclub  Lab.oratory in een voormalige elektriciteitsfabriek. De club deelt het voormalige industriële pand met de befaamde dancing Berghain Club maar heeft een aparte ingang en eigen kritische doorbitches die, net als bij de buren van Berghain, beslissen of je binnen mag of niet. Voor ik naar Berlijn vertrok hadden ze me reeds gewaarschuwd voor de meedogenloze selectie aan de deur van de beide clubs. Om het zekere voor het onzekere te pakken daagden we op in een pvc-outfit. Dat was genoeg om door een van de buitenwippers uit de rij gehaald te worden en geëscorteerd te worden naar de ingang. Mijn raad is dus ga een stapje over je comfortzone als je geen uur of meer buiten wilt wachten want er worden maar mondjesmaat mensen naar binnen gelaten. Tijdens Easter Berlin werd ook Snaxx georganiseerd in zowel de Berghein als de Lab.oratory. Een gezamenlijk feest waar je een keer betaald om in de beide clubs binnen te kunnen  Als we de reputatie van Lab.oratory mogen geloven is het de meest bekende en beruchte gay cruise club in de wereld.  Binnen in het statige gebouw zijn over de verschillende verdiepingen in de wirwar van gangetjes en kleine kamertjes heel wat plekjes ingericht met kooien, swings en ander leuk materiaal om tussen het dansen in de grote zaal op de tweede verdieping of het nuttigen van een drankje in de verschillende bars op de eerste verdieping te amuseren. Voor je privacy moet je niet vrezen. Telefoons en hun spiedende camera's moeten verplicht afgeplakt worden en in de vestiaire achtergelaten worden. Dat is meteen ook de reden waarom je zo weinig foto's van deze club terug vindt. Als je voor dit soort van clubs bent (denk de Boots maar doe die maal 7), zelfzeker bent en niet bang bent om meer dan een blauwtje te lopen dan is de Lab.oratory zeker iets voor jou. Alleen om het het gebouw van binnenuit te ontdekken onder dreunende technobeats is alleen al de moeite waard.  Verder bezochten we nog de KitKat Club (maar daarover hebben we het later). Ook deze club is een aanrader. Net als in Lab.oratory zijn ook hier gsm-toestellen in de club verboden en dit om de privacy van de klanten te beschermen.

Nog enkele tips:

We kozen ervoor om naar Berlijn te vliegen met Brussels Airlines vanuit Zaventem. Dagelijks verzorgen zij enkele vluchten heen en terug. Hierdoor ben je op anderhalf uur (inchecken en uitchecken niet inbegrepen) ter plekke. Maar je kan ook opteren om de nachttrein te nemen maar dan moet je rekening houden dat deze niet alle dagen naar Berlijn rijdt. Hiermee ben je een achttal uur onderweg maar heb je wel het voordeel dat je al van ’s morgens vroeg in Berlijn bent. Vrienden van mij willen echter niets van vliegtuigen of nachttreinen weten en zweren bij de auto. Ook zij doen hierover een achttal uur (zonder rustpauzes). Berlijn is volgens hen makkelijk bereikbaar via de Duitse autobahn. 

Eenmaal in Berlijn kun je alles per fiets of met de tram doen. Het tramnet van Berlijn is in drie zones opgedeeld waarbij het grootste deel van het centrum in de A en B zone ligt. Een combinatieticket voor deze twee zones brengt je dus waar je moet zijn. In het weekend rijden er ook tijdens de nacht de nodige trams en bussen die je terug naar je hotel kunnen brengen.

Wil je wat LGBTQ cultuur opsnuiven dan raden we je enerzijds aan om een Gay Guide Berlin Map op te pikken samen met het gratis Queer magazine  Siegesäule in een  de vele LGBTQ clubs en/of bars op te pikken.Siegesäule brengt al meer dan veertig jaar maandelijks verslag uit over LGBTQ-tentoonstellingen, voorstellingen en andere culturele evenementen en zet die dan ook iedere maand op een rijtje in een uitgebreide agenda.  De Gay Guide Berlin geeft je dan weer een mooi overzicht van alle uitgangsmogelijkheden in en rond Berlijn.

Nuttige links:

Digitale LGBTQ-map van Berlijn

Digitale stek van Queer Magazine Siegessäule

Foto top: Markus Spiske // Unsplash

Overige foto's: Marc Dirix

Travitude organiseert een intieme groepsreis voor een kleine groep. Zo wordt er op 26 juni vanuit Brussel naar Thessaloniki gevlogen waar je per privétransfer naar het boetiekhotel Metropolitan*** gebracht wordt. Na het inchecken verkennen worden daarna de hipste plekjes en de leukste gaybuurten van Thessaloniki ontdekt. Op dag twee en drie staan enkele tours op het programme. Zo is er op 27 juni een Queer Walking Tour langs de hoogtepunten van Thessaloniki en langs de verschillende Pride-activiteiten en worden je smaakpapillen uitgedaagd met  de diverse lokale gastronomie tijdens een heerlijke foodie tour, gevolgd door een traditionele lunch in een gezellige taverne.

Daarna is het tijd voor de Europride zelf. Zo wordt er deelgenomen aan de Pride March door het centrum van Thessaloniki  en ’s avonds is het verzamelen geblazen voor het 'main concert' van Europride met grote namen die binnenkort worden aangekondigd. Op 30 juni is het tijd om terug te vliegen naar Brussel. Na het uitchecken bij het hotel geniet je van de laatste zonuren, afhankelijk van je vluchttijden. Vervolgens vlieg je vanuit Barcelona terug naar huis, met mooie herinneringen aan een bruisende vijfdaagse in Thessaloniki.

Voor deze groepsreis naar Thessaloniki is er slechts plaats voor twaalf personen. De eerste  vijf personen ontvangen een korting van 50 euro. De prijs is 929 euro per persoon (879 euro pp voor de eerste vijf deelnemers), inclusief heen- en terugvlucht, hotelaccommodatie, excursies, toegang tot Pride-evenementen en parties, lokale LGBTQ+ begeleiding, en reisbijstandsverzekering.

Meer informatie vind je via de Travitude-website.

De plus en plus d'États américains adoptent des lois qui limitent les droits des personnes LGBTQ+ et/ou interdisent de parler d'homosexualité, de genre et d'orientation sexuelle dans les écoles. L'accès aux soins médicaux de confirmation de genre pour les personnes transgenres est également limité et, dans certains États, même interdit.

C'est pour cette raison que Global Affairs Canada, le service extérieur canadien, a publié un avertissement sur son site web. "Certaines juridictions ont des lois et directives qui peuvent s'appliquer aux personnes 2SLGBTQI+ (Two-Spirit, lesbienne, gay, bisexuel, transgenre, queer, intersexué, et toute autre catégorie de personnes s'identifiant comme membre d'une communauté diversifiée en matière de sexe et de genre). Vérifiez la législation pertinente de l'État et les lois locales."

La Belgique a également adapté le 7 juillet ses conseils de voyage pour les personnes LGBTQI+ se rendant aux États-Unis. "Aux États-Unis d'Amérique, l'attitude de la population à l'égard des personnes LGBTQI+ (lesbiennes, gays, bisexuels, trans, queer, intersexués, et ceux qui identifient différemment leur genre ou sexualité) varie d'un État à l'autre", est-il désormais mentionné, accompagné d'un lien vers le site de la Human Rights Campaign.

Foto: Patrick Rosenkranz // Unsplash

Steeds meer Amerikaanse staten voeren wetten in die de rechten van LGBTQ+ personen limiteren en/of het bespreken van homoseksualiteit , gender en seksuele oriëntatie op scholen verbiedt. Ook wordt de toegang tot genderbevestigende medische hulp voor transpersonen beperkt en in bepaalde staten zelfs verboden. 

Net daarom heeft  Global Affairs Canada, de Buitenlandse dienst van Canada, een verwittiging geplaatst op zijn website. “Sommige zaken hebben wetten en richtlijnen die van toepassing kunnen zijn op  2SLGBTQI+ personen ( Two-Spirit, lesbian, gay, bisexual, transgender, queer, intersex, en bijhorende klasse van personen die zich als lid identificeren van een seksuele en gender diverse gemeenschap). Check de relevante staat en relevante lokale wetten.

Ook Belgie heeft op 7 juli zijn reisadvies voor LGBTQI+ personen naar de Verenigde Staten aangepast. “In de Verenigde Staten van Amerika verschilt de houding van de bevolking ten opzichte van LGBTQI+-personen (lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen, trans, queer, intersekse personen, en personen die hun gender of seksualiteit anders identificeren) per staat”, zo staat er nu te lezen naast een verwijzing naar de website van de Human Rights Campaign.

Foto: Patrick Rosenkranz // Unsplash

Photo by Patrick Rosenkranz on Unsplash

Stichting Roze Woensdag organiseert dit jaar voor de vierde keer de Pride Walk die ook aansluit bij de route van De 4Daagse en  de laatste wandelaars zal ondersteunen die door de binnenstad lopen richting finish. Deelnemers wordt gevraagd om 16.15 uur te verzamelen op de Lage Markt. 

PrideWalk

De Pride Walk  sluit dit jaar aan bij de route van De 4Daagse en ondersteunt de laatste wandelaars die door de binnenstad lopen richting finish, langs diverse Vierdaagsefeestenpodia. Met een kleurrijke proteststoet wordt aandacht gevraagd voor de LHBTIQ+ gemeenschap. Iedereen is welkom mee te lopen. Lidewij Rentes, coordinator van de Pride Walk: “Dus trek je beste regenboog outfit uit de kast, maak het mooiste protestbord en laat zien waar je voor staat.” Deelnemers wordt gevraagd om 16.15 uur te verzamelen op de Lage Markt. 

Vierdaagsefeestenpodia

“Als Vierdaagsefeesten dragen we zeven dagen lang waarden van inclusie en acceptatie uit, maar op Roze Woensdag uiten we nog even extra hoe iedereen in Nijmegen helemaal zichzelf mag zijn”, zo laat Joris Bouwmeester, directeur van Stichting Vierdaagsefeesten, weten. “Voornamelijk op de podia langs de route van de 4Daagse vind je veel Roze Woensdagprogrammering.  Al vroeg in de middag paradeert een roze wandelstoet dwars door Smaakmarkt Labyrinth, waar je samen met Honey Honey kunt flaneren op een dampende dansvloer, inclusief performances, acts en verrassingen. Kelfkensbos Festival pakt uit met United Colors of KissKiss: uiterst dansbare klassiekers en vele speciale gastoptredens door hét inclusieve LHBTIQ+-feest van Nijmegen. Uiteraard is Nijmeegse Annie weer te vinden op de kop van Kelfkensbos. Bij Credible ga je los op Coming Proud, met guilty pleasures, songfestivalhits en drags. Vervolg je de route, kom je op het Hertogplein Bonnie St. Claire tegen, en Imca Marina op het Faberplein. Bij De Regenboog staan onder meer Ferry Doedens, Haus of Thomtom, Barry Paf en Menno de Boer. Maar ook veel andere Vierdaagsefeestenpodia geven ieder op hun eigen manier invulling aan het gedachtengoed van Roze Woensdag.”

Speciaal voor jongeren is er Roze Woensdag Jong! op en rond het Mariënburgplein. Een middagprogramma voor queer jongeren om te kunnen feestvieren, shoppen, bekende queers ontmoeten en geïnspireerd raken, samengesteld door een jongerenredactie. Voor Regenboog Senioren is er programma in het Roze Huis, met een aantal optredens en afsluitend de film ‘cabaret’ in LUX. Op een bijeenkomst van Café Dapper komen LHBTIQ+-ers met een verstandelijke beperking samen, om gezamenlijk Roze Woensdag te vieren en de Vierdaagse-wandelaars feestelijk en kleurrijk binnen te halen. Ook Cocktail, een ontmoetingsavond voor LHBTIQ+ vluchtelingen, houdt een speciale editie tijdens Roze Woensdag om een speciaal welkom te heten aan LHBTIQ+-ers die voor hun eigen veiligheid naar  Nederland zijn gekomen. 

Het complete programma van Roze Woensdag vind je op Vierdaagsefeesten.nl of in de app van Vierdaagsefeesten. Voor meer informatie over Stichting Roze Woensdag, kijk op rozewoensdag.nl.

Foto: Marcel Krijgsman

De sunshine state is de trendsetter als het komt op het terugdraaien van LGBTQ+ rechten. De wetten die aangekondigd werden door de republikeinse gouverneur Ron DeSantis werden de afgelopen maanden ook in de andere republikeinse staten geïntroduceerd. Zo zijn er momenteel in de verschillende staten wetten in behandeling die dragshows verbieden, het toedienen van hormoontherapie of andere gezondheidszorg voor transgenders beperken of zelf verbieden, transgenderpersonen verbieden om bij hun schoolteams te sporten of een toilet te gebruiken dat overeenstemt met hun gekozen gender en ook boeken en lessen met een LGBTQ+thema in de lagere en secundaire scholen verbieden.

Daarboven op heeft gouverneur Ron DeSantis vorig jaar in maart ook de ‘Parental Rights in Education Act’, beter bekend als de ‘Don’t Say Gay’-wet vorig jaar ondertekend.  

In het negatieve reisadvies van Equality Florida staat te lezen dat conferenties en studenten door de restrictieve wetten Florida links laten liggen en dat dit op termijn schade berokkent aan de staat. Volgens de organisatie hebben ook heel wat ouders van LGBTQ+studenten hun huis verkocht en zijn ze van plan om de staat te verlaten omdat het onderwijs in andere state veiliger voor hun zijn en n beter bij de behoeften van hun kinderen aansluiten.

"In hun totaliteit genomen, vormen de wetten en beleidsmaatregelen van Florida gericht op fundamentele vrijheden en rechten een ernstig risico voor de gezondheid en veiligheid van degenen die naar de staat reizen", aldus het advies.

"We hopen dat de Floridianen die dat kunnen, zullen blijven en zich dieper zullen engageren in de strijd tegen de allesomvattende aanvallen van de staat op democratie en vrijheid.

"Dit moment vraagt om een grassroots beweging ter verdediging van rechtvaardigheid en gelijkheid voor iedereen, zodat we de opkomst van rechtse autoritarisme kunnen keren, ons opnieuw kunnen inzetten voor de opbouw van een staat die veilig en open is voor iedereen, en Florida weer kunnen vieren als een vrije staat."

“We zijn enorm trots dat Nederland in 2026 weer het middelpunt van de wereld zal zijn als het gaat om aandacht voor gelijke en verworven rechten. Tegelijk kan ons land komende jaren nu werk maken om te laten zien dat we weer tot de top gaan behoren van voorlopers en gidslanden, want we staan nu te laag op veel lijstjes,” aldus Lucien Spee de Castillo Ruiz, directeur Pride Amsterdam.

De eerste WorldPride werd in 2000 in Rome gehouden en daarna georganiseerd in Jeruzalem, Londen, Toronto, Madrid, New York en Kopenhagen-Malmö. Voor 2023 zal Sidney de organisatie op zich nemen. Daarna verhuist de WorldPride in 2025 naar Washington D.C.

De Nederlandse delegatie nam het op tegen die uit Orlando dat de WorldPride wilde binnenhalen als herdenking aan de aanslag op de nachtclub The Fuse die dan precies 15 jaar geleden heeft plaatsgevonden.  Die herdenking zal nu ook worden een plaats krijgen tijdens het evenement in Amsterdam.

Lissabon had zich samen met het Duitse Maagdenburg kandidaat gesteld voor de organisatie van de EuroPride en kreeg maar liefst 79 procent van de stemmen op de jaarlijkse vergadering van de  European Pride Organisers Association (EPOA) in Torino. 

“Dit is een historisch moment voor ons en EuroPride”, zo zei een woordvoerder van de het team uit Lissabon nadat bekend werd dat zij de stemming gewonnen hadden.” In 2025 is het de eerste keer dat er op Portugese bodem zo een groot LGBTQ+ zal plaatsvinden en onze organisaties zijn extreem trots dat ze die taak hebben toevertrouwd gekregen.

De volgende twee EuroPrides gaan door in Malta (2023) en het Griekse Thessaloniki.

Foto: Sigg Sebastian // Unsplash

De officiële opening is voorzien op 27 juli op de Waalkade. Het belooft een spectaculaire avond te worden. Naast de officiële openingshandelingen met korte speeches en een vlaggenparade is er een grote diversiteit aan artiesten die optreden. Zo konden de organisatoren ondermeer Son Mieux strikken. Deze zevenkoppige band rond singer/songwriter Camiel Meiresonne brengt complete en dansbare popliedjes boordevol onweerstaanbare hooks en refreinen. Verder biedt deze avond een afwisselende show met kortere optredens van onder meer operazangeres Deirdre Angenent, theater-diva Ellen ten Damme, popzanger Merijn van Haren, dansers en spoken word. DJ St. Paul sluit de avond feestelijk af.

De sluitingsceremonie op zaterdagavond 30 juli vindt ook plaats op de Waalkade. Die avond speelt Julia Zahra (winnares van The Voice en De Beste Zangers) met haar band. Met haar kenmerkende warme stemgeluid en akoestische gitaar brengt zij gevoelige ballads, swingende pop en ritmische R’n’B. Daarnaast is het heerlijk dansen op de trippy elektro hiphop van Fata Boom en meezingen met een keur aan zangers en zangeressen die het beste uit de popgeschiedenis brengen.

Naast de opening en sluiting op de Waalkade wordt ook het Mariënburgplein in het centrum van Nijmegen omgetoverd tot de Village. Een plek waar sporters samenkomen en elkaar kunnen ontmoeten. In de Village komt een podium met uiteenlopende artiesten, foodtrucks bij het terras van Lux en informatiestands.

EuroGames 2022 van 27 tot 30 juli in het centrum van Nijmegen. Meer info op:https://eurogames2022.eu.

Alle ‘roze organisaties’ die zich hebben ingeschreven hebben een plaats in de parade gekregen en varen dus daadwerkelijk mee. Zij onderstrepen daarmee het doel van de parade: het zichtbaar maken van de LHBTI+ gemeenschap. Precies dat waarvoor de Utrecht Canal Pride in het leven is geroepen. De organisatie is blij met de hoeveelheid en diversiteit aan deelnemers!

Nieuwe route door de gehele Utrechtse singel

De Utrechtse Singel is sinds een paar jaar weer volledig rond, daarom varen de deelnemers vanaf dit jaar dan ook een nieuwe route. De parade start bij de Catherijnesingel en vaart onder Hoog Catharijne richting de Weerdsluis, waarna de boten de Oudegracht op varen. De parade eindigt officieel bij het Ledig Erf en vaart dit jaar dus andersom: van noord naar zuid over de Oudegracht.

Vier grote straatfeesten

Na afloop van de Utrecht Canal Pride gaan de straatfeesten verder. PANN, RUBBER, Roost aan de singel en Café Kalff geven na afloop van de botenparade één groot feest! Met drie stages, diverse muziekgenres, tientallen artiesten en foodtrucks. Na de straatfeesten zijn er diverse afterparty’s in Utrecht van onder andere RUBBER en IsBurning.

De voorbije twee jaar ging Pride Amsterdam in sterk afgezwakte vorm door. Nu er een positieve vooruitzichten rond het coronavirus zijn is het volgens het bestuur mogelijk om negen dagen pride te vieren.

“Afgelopen twee jaar hebben we ondanks alle beperkingen het meest optimale uit de Pride Amsterdam gehaald. Van TV-uitzendingen en kleine bijeenkomsten tot de grootste Pride Walk in jaren,” aldus directeur Lucien Spee de Castillo Ruiz. “Maar het gemis van de botenparade en alles daaromheen is een feit. Daarom ben ik heel blij dat we toestemming hebben gekregen om het vergunningentraject op te starten voor een complete Pride-week. We maken nu een organisatorische inhaalsprint en zorgen er met alle partners voor dat de 25e editie van de Canal Parade onvergetelijk wordt.” 

Door het verschuiven van de botenparade wordt 2022 een bijzonder jaar met drie jubileumedities namelijk de vijfentwintigste editie van de  botenparade, de tiende Pride Walk en het vijfde Pride Park. Komende weken worden alle voorbereidingen verder uitgewerkt. Zo worden binnenkort onder meer het thema en de ambassadeurs bekend gemaakt.

Het museum zal bestaan uit vier gallerijen waar verschillende tentoonstellingen zullen worden georganiseerd, een giftshop en enkele kantoren voor de vzw. In een later stadium worden er ook ruimtes aan toegevoegd waar workshops gegeven kunnen worden.

De vzw is al enige tijd bezig met de voorbereidingen voor het eerste LGBTQ-museum. Op hun website staat te lezen dat ‘het een plek gaat worden voor iedereen, ongeacht de seksuele of gender identiteit, waar je meer kan vernemen over de cultuur waarin ze geboren worden en/of de identiteit die ze gekozen hebben.”

Queer Britain is niet de enige die met plannen voor een LGBT-museum rondloopt. Ook de Britse acteur en podcaster Russell Tovey loopt met soortgelijke plannen rond. Het Queercircle museum zal worden ondergebracht in een pand in het Design Districht op het schiereiland Greenwich.

foto: Falco Negenman / Unsplash

De galerie is een initiatief van (strip)journalist Geert De Weyer. Hij wil met zijn gallerij een opvallende leegte opvullen en onbekende, soms minder gerespecteerde werelden samenbrengen door bewust de grenzen tussen al die genres op te zoeken. Voor zover bekend het de eerste en enige galerie in Vlaanderen die zich exclusief toelegt op illustratie, animatie, strip en alles wat zich in en rond dat brede artistieke veld afspeelt. Elke 8 à 9 weken volgt een nieuwe auteursexpo. Eén keer per jaar ligt de focus op een beloftevolle debutant. 

De eerste expo is er eentje met een wel erg bijzonder, aangrijpend verhaal. In 2020 won Sebastiaan Van Doninck (1979) de Boekenpauw voor zijn illustratiewerk. Maar in augustus van datzelfde jaar sloeg het noodlot toe. Op vakantie in Gran Canaria liep hij een ongeluk op met ernstige gevolgen in het aangezicht. 13 breuken. Onderkaak. Bovenkaak. Oogkassen. Neus. De lijst was behoorlijk lang, de operaties talrijk, de revalidatie bijzonder moeizaam.

Een keuze drong zich op: blijven stilstaan en blijven verstoppen, of het roer drastisch omgooien.

“Zeven maanden lang heb ik mijn illustratie-opdrachten voor prentenboeken on hold gezet”, zo laat Van Donink weten. ”Ik wilde de kunstenaar in mij los laten. Vandaag ga ik de confrontatie steeds makkelijker aan, ben ik minder terughoudend en ik gun ik het mezelf om kunstenaar te zijn.” 

Bij van Doninck zat de kunstenaar al van jongsaf verborgen. ‘In mijn geval voel ik dat de kunstenaar er al die tijd was. Als kind al. Nu was het tijd die tevoorschijn te halen, al ging er een pijnlijk proces aan vooraf.

Dat zie je ook in mijn expositie. Ik heb voor deze expo beslist dat ik vooral portretten wil laten zien. Misschien heeft dat alles wel te maken met de metamorfose waarin ik me fysiek bevind.”

Deze expo -waarvoor hij zijn illustratiewerk 7 maanden on hold zette- werd onderdeel van zijn revalidatie. Hij liet daarin de kunstenaar in zich los die lange tijd verborgen bleef, en verjoeg tegelijk ook de demonen uit zijn jeugd. 

In ’A cosmonaut, hiding under the sink’ toont hij vooral portretten. “Misschien heeft dat alles wel te maken met de metamorfose waarin ik me fysiek bevind,” aldus Van Doninck.

De openingsexpo met het werk van Sebastiaan Van Doninck is nog tot 22 augustus te zien in de Geert de Weyer gallery in de Blauwmoezelstraat 2 naast de kathedraal in Antwerpen.

Louis Lammertyn en Louis De Jaeger zijn twee jonge Belgische ondernemers die graag reizen. De laatste jaren begon het aan hen te knagen dat hun manier van reizen niet in overeenstemming was met hun ecologisch engagement. Beiden zijn consultants in het duurzamer maken van de maatschappij. Louis De Jaeger op vlak van landbouw en Louis Lammertyn met betrekking tot transport en hernieuwbare energie. 

“Ik heb enkele jaren herstructureringsprojecten gedaan in de luchtvaartindustrie”, zegt Louis Lammertyn, “ik heb vooral gezien aan welk tempo we de aarde aan het vernielen zijn door onze manier van reizen”. Tegelijkertijd snappen de twee initiatiefnemers dat mensen graag willen uitbreken en dit ook zullen blijven doen, zeker na corona. “De trein biedt een geweldig alternatief voor mensen die met een gerust geweten willen reizen”, zegt De Jaeger, “en het mag vooral niet saai zijn. In plaats van puur te concurreren op snelheid of prijs voor transport van A naar B, zetten we in op betaalbare en kwaliteitsvolle reistijd.”. 

Daarom hebben ze Moonlight Express een jaar geleden opgericht. Ze willen magische reiservaringen creëren met de nachttrein. “Wij zien een nachttrein eigenlijk als teletijdmachine”, zegt De Jaeger. Een stressvrije reis begint vanaf het moment dat de reiziger opstapt. Hij of zij krijgt een aperitiefje, kan iets lekkers lokaal en gezond eten en krijgt de kans om leuke mensen te ontmoeten in eigen coupé of de barwagon. Je kan veilig en comfortabel slapen in een echt bed en je komt uitgerust aan.  

“Een project van deze omvang vraagt best wel wat voorbereiding, maar we zijn blij dat we dit bedrijf na meer dan een jaar gesprekken voeren met verschillende Duitse en Belgische partners verder op de rails kunnen zetten”, zegt Louis Lammertyn.

Voorlopig start Moonlight Express met hun eerste lijn vanaf april 2022 tussen Brussel en Berlijn, via Luik. Op die manier verbinden ze twee Europese culturele polen die historisch veel gemeen hebben met elkaar. Tickets voor een bed in een gedeelde coupé starten vanaf 49 euro per persoon. Er zijn ook plannen om België te verbinden met het zuiden van Frankrijk en Barcelona. Zo kan Brussel verder uitgebreid worden als internationale treinhub met verschillende aanbieders. De eerste reis wordt alvast een uniek première-evenement met optredens.

Foto: Markus Spiske / Pexels

In La Boverie krijg je ongeveer 100 originele werken van Warhol en talrijke  zeefdrukken te zien uit het  Andy Warhol Museum die voor de gelegenheid ook zijn aangevuld met werken  uit  andere museums en prestigieuze privécollecties. Heel wat van de werken waren tot nu toe nog nooit voor het grote publiek eerder te zien.

Als je een etiket op Andy Warhol moet plakken ben je eraan voor de moeite. Hij is  immers niet in één enkel vakje onder te brengen. Zo was hij naast tekenaar, schilder, en coverontwerper ook documentairemaker, fotograaf, interviewer  en producer van ondermeer de legendarische popband The Velvet Underground. En dan hebben we zelfs nog maar het tipje van de ijsberg geschraapt van de vele kunstvormen waar Warhola, zoals hij oorspronkelijk heette, zich mee bezig hield.

Andrew Warhola reisde aan het begin van de industriële revolutie en de start van het kapitalisme, eind jaren 40, van Pittsburgh naar New York waar hij onder de nom de plume van Andy Warhol begon als tekenaar van  allerhande reclames die in de toenmalige (mode)magazines verschenen. Eén van die magazines was het tijdschrift Glamour dat hem vooral inhuurde voor zijn tekeningen van schoenen en de nieuwste mode. Ook werd hij  door verschillende vooraanstaande schrijvers  gevraagd om hun boekencovers te ontwerpen

Als er één ding van warhol kan gezegd worden is dat hij als niemand anders nieuwe trends in de snel ontwikkelende wereld van de jaren vijftig en zestig kon spotten en ook openstond voor de opkomst van nieuwe kunstvormen die daarmee gepaard gingen. De lessen die hij geleerd had met zijn werk voor de verschillende modebladen, de opkomende massaproductie en de veranderende tendensen in de maatschappij aan het begin van de jaren zestig gebruikte hij om één van de gezichten te worden van de toen opkomende pop-art stroming.  Hij ‘leende’ elementen uit foto’s , affiches, portretten van herkenbare iconen en alledaagse voorwerpen en maakte zijn kunst beschikbaar voor de gewone Amerikaan. Dat is ook de periode dat hij bekend werd met zijn schilderijen van de (toen) bekende soepblikken van Campbell. Ook begon hij met het op grote schaal met het produceren van zijn kleurrijke zeefdrukken van bekendheden en figuren uit de popcultuur. Bekende voorbeelden daarvan zijn ondermeer de kleurrijke portretten van onder meer Marilyn Monroe, Elvis Presley, Elizabeth Taylor en presidentsvrouw Jackie Kennedy. In die reeks maakte hij ook portretten van omstreden figuren van onder meer de Chinese dictator Mao.

Warhol richtte in die periode ook zijn (Silver) Factory op waar hij enerzijds zijn eigen werken maakte maar waar hij ook rondhing met de up and coming kunstenaars uit alle lagen van de New Yorkse bevolking. Onder de vaste gasten waren ook heel wat homoseksuele kunstenaars en dragqueens die ook regelmatig terugkwamen in zijn verschillende werken. Rond die tijd begon Warhol ook te experimenteren met film. Niet zoals in Hollywood met commerciële producties met grote namen maar obscure documentaires met mensen die in de Factory rondhingen. Warhol was van mening dat iedereen minstens  eens in zijn leven vijftien minuten beroemd moest zijn. Maar aan het mooie liedje kwam abrupt een einde toen de radicale feministe Valerie Solares de Factory binnendrong en Warhol neerschoot. Zij was van mening dat alle mannen moesten gecastreerd worden en beweerde dat Warhol haar leven controleerde. Na de moordaanslag werd de beveiliging van de Factory opgedreven en konden enkel de meer gegadigde kunstenaars er nog terecht. 

Warhol had ook een dikke vinger in de opkomende popmuziek als producer. Zo stond hij aan de wieg van de Velvet Underground, de carrière van Lou Reed (wiens hit Walk on the wild life gaat over een dragqueen die hij in de Factory had ontmoet), was hij een graag geziene gast in Studio 54, ontwierp hij verschillende platenhoezen voor ondermeer the Rolling Stones en dook hij ook op  en produceerde hij verschillende platen en  videoclips. Samen met Keith Haring bracht hij ook de aids-epidemie die halfweg de jaren tachtig  de New Yorkse homoscene hard trof ook onder de aandacht.  In 1987 zou hij overlijden na een operatie aan zijn galblaas. 

De tentoonstelling in Luik over het leven en het werk van Warhol is één van de drie tentoonstellingen die in ons land de afgelopen maanden te zien waren over de frontrunners van de pop art stroming. Vorig jaar was er al een tentoonstelling over het leven en werk van Keith Haring, één van de kunstenaars die Warhol onder zijn vleugels nam in de Factory, en momenteel is in Bergen ook nog een tentoonstelling te zien met honderd kunstwerken  van Roy Lichtenstein. 

In de tentoonstelling  over Warhol die momenteel in Luik te zien is, krijg je niet alleen een beeld van het werk van Warhol door de jaren heen maar worden zijn kunstwerken ook gekoppeld aan de gebeurtenissen van de woelige jaren 50,60, 70 en 80 van waar uit Warhol gretig elementen leende om in zijn kunstwerken te gebruiken.  De opkomende gelijkheidsstrijd van de afro-amerikanen en homoseksuelen, de oorlog in Vietnam, de ruimteoorlog tussen de VS en de Sovjetunie, de moord op John Kennedy en nog veel meer historische gebeurtenissen, allemaal spelen ze een rol in het werk van Warhol. 

De expo met werken van Andy Warhol is nog tot eind februari te bezoeken in La Boverie.