Nadat vorige maand bekend werd dat de acceptatie van homoseksualiteit onder jongeren de afgelopen jaren schrikbarend is gedaald, namen veel scholen contact op met COC Nederland. Uit het onderzoek van de Universiteit Utrecht en het Trimbos-instituut bleek dat de acceptatie bij jongens in de periode 2021-2025 daalde van 40 naar 22 procent en bij meisjes van 79 naar 51 procent. "Naar nu blijkt, vinden veel scholen het daarom juist nu extra belangrijk om mee te doen aan Paarse Vrijdag", aldus COC-directeur Marie Ricardo. "Er doen dit jaar zeker 3.130 scholen mee, waarvan 1.000 middelbare scholen en mbo's en 2.130 basisscholen. Vorig jaar waren dat 2.980 scholen. Het is hartverwarmend om te zien hoeveel docenten, leerkrachten en scholieren zich juist nu willen inzetten voor een school waar iedereen zichzelf kan zijn."

Op vraag van de scholen wordt Paarse Vrijdag voor het eerst in oktober georganiseerd. De afgelopen jaren vond Paarse Vrijdag steeds in december plaats. Maar dan zijn er ook tal van feestdagen, jaarafsluitingen en andere activiteiten. Scholen verwachten in oktober meer ruimte en aandacht aan Paarse Vrijdag te kunnen besteden.

Op Paarse Vrijdag staat centraal dat iedereen oké is zoals die is. Dat iedereen uniek is en liefde, bescherming en ruimte verdient. Wie je ook bent, op wie je ook verliefd wordt en wat ook je huidskleur of geloof is. Respect voor elkaar is immers de basis voor een fijne en veilige schoolomgeving. Op Paarse Vrijdag is er bijzondere aandacht voor LGBTQI+ mensen.

Op Paarse Vrijdag dragen honderdduizenden leerlingen, studenten, docenten en leerkrachten paarse kleding. Ook organiseren ze activiteiten om LGBTQI+ mensen te steunen.

Lukas Dhont mocht voor de derde keer Film Fest Gent openen. In Coward volgen we enkele jonge soldaten die tijdens de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven hun moreel proberen hoog te houden. Pierre (het acteerdebuut van Emmanuel Macchia) komt als nieuwe soldaat aan het front, gedreven om zich te bewijzen in de strijd. Achter de linies ontmoet hij Francis (Valentin Campagne), die met geïmproviseerde shows het moreel van de troepen probeert hoog te houden. Terwijl de oorlog onverbiddelijk voortwoedt, proberen ze allebei aan de realiteit te ontsnappen, al is het maar voor even.

De film valt vooral op door de kwetsbare maar indringende acteerprestaties van Macchia en Campagne. De aantrekkingskracht tussen de twee spat van het scherm af en geeft de film een lichtere, meer tedere toon dan we gewend zijn van klassieke oorlogsfilms. Ze werden dan ook samen bekroond met de prestigieuze prijs voor beste acteur in Cannes. Alle voorstellingen van Coward op Film Fest Gent zijn uitverkocht.

Tijdens het filmfestival staan er ook een tiental films met een LGBTQ-thema op het programma. In onze Film Fest Gent-special zetten we ze allemaal op een rijtje.

Lees ook:Film Fest Gent pakt uit met tiental LGBTQ-films en retrospectieve

Foto: Film Fest Gent/ Jeroen Willems

Sinds mei 2020 is het Instituut bevoegd om slachtoffers van niet-consensuele verspreiding van intieme beelden en andere vormen van digitaal gendergerelateerd geweld bij te staan. Sindsdien stijgt het aantal van zulke meldingen bij het Instituut jaar na jaar. Toch weerspiegelen de cijfers slechts een deel van de realiteit. Uit recent onderzoek van het Instituut blijkt dat slechts 3% van de slachtoffers van online seksueel geweld hulp zoekt. 

De voorbije maanden kwam deze vorm van geweld scherp in beeld. Onderzoek van VRT NWS bracht aan het licht dat op verschillende online platformen en fora stiekem genomen naaktbeelden van partners worden gedeeld, vaak zonder hun medeweten of toestemming. 

Mediaplatformen worden steeds vaker op hun verantwoordelijkheid gewezen. Op 3 april 2026 veroordeelde de correctionele rechtbank van Brussel het bedrijf Twitter (later X) tot een boete van 24.000 euro. De rechtbank oordeelde dat het platform niet de nodige stappen had ondernomen om intieme beelden, die zonder toestemming van het slachtoffer waren verspreid, tijdig te verwijderen. Het Instituut had zich in die zaak burgerlijke partij gesteld. 

Sinds juli dit jaar is het Instituut bovendien erkend als ‘trusted flagger’ volgens de Europese Digital Services Act. Hiermee kan er sneller en effectiever opgetreden worden om beelden van het internet te laten verwijderen. 

"Digitaal seksueel geweld raakt steeds meer mensen, en te vaak voelen slachtoffers zich niet gehoord of gesteund. Met deze campagne willen we slachtoffers en omstaanders informeren, hen aanmoedigen om te reageren en melding te maken van de feiten. Dankzij onze recente erkenning als trusted flagger kunnen we bovendien sneller optreden wanneer dergelijke inhoud online wordt verspreid", zegt Liesbet Stevens, adjunct-directeur van het Instituut voor de gelijkheid van vrouwen en mannen. 

Oproep tot getuigenissen rond deepnudes 

Deepnudes zijn AI-gegenereerde intieme beelden van bestaande personen. Generatieve AI evolueert snel en is voor steeds meer mensen beschikbaar. Daardoor kan vrijwel iedereen vandaag deepnudes maken, zonder specifieke technische kennis.  

Het Instituut wil een beter zicht krijgen op situaties waarin meerderjarige personen te maken kregen met niet-consensuele verspreiding van deepnudes. Personen die dit zelf hebben meegemaakt of hiervan getuige zijn geweest, kunnen dit gratis en vertrouwelijk bij het Instituut melden. Deze meldingen helpen het Instituut om dergelijke praktijken beter in kaart te brengen en, waar relevant, de mogelijkheid tot juridische stappen te onderzoeken tegen aanbieders van deepnude-applicaties. 

Hulp voor slachtoffers

Slachtoffers van alle vormen van digitaal seksueel geweld kunnen gratis en vertrouwelijk bij het Instituut terecht voor informatie, juridische begeleiding en ondersteuning bij het verwijderen van beelden. Het Instituut kan ook naar gespecialiseerde hulpverlening doorverwijzen. Slachtoffers kunnen online een melding doen op hulp.igvm.be of bellen naar de gratis hulplijn 0800 12 800 (kies optie 1 in het menu).  

L'élection du nouveau Mister Bear Belgium constituait le point final de la quinzième édition de la Brussels Bear Pride. Durant le festival, un Bear Market, une Bear Pride ainsi que différents ateliers ont notamment été organisés.

Le Bruxellois Lou a finalement remporté le titre et représentera la communauté bear belge au cours de l'année à venir. Il se décrit comme une personne polyvalente qui a déjà exploré tout le spectre LGBTQ+. Dans la vie quotidienne, il est artiste, vendeur et tatoueur. "Je suis multifonction et j'aime toucher à tout", expliquait-il pour se présenter à l'approche de l'élection.

"Grâce à mon parcours de vie, lié à ma transidentité, j'ai pu naviguer à travers tout le spectre LGBT. Et petit à petit, j'ai fait mes premiers pas dans la communauté bear. Ça n'a pas été facile de se sentir légitime et de faire le premier pas, mais je suis heureux de l'avoir fait et d'avoir rencontré les gens de cette communauté. À leur image, mon corps sort aussi des normes. J'ai du poil, du muscle, du gras et aussi beaucoup de tendresse."

En tant que Mister Bear Belgium, Lou souhaite donner davantage de visibilité aux personnes trans au sein de la communauté bear. "Je veux être une voix pour les minorités, montrer que l'on existe vraiment et qu'on n'est pas que des slogans."

Photo: Belgian Bear Pride

De verkiezing van de nieuwe Mister Bear Belgium was de afsluiter van de vijftiende editie van de Brussels Bear Pride. Tijdens het festival werden onder meer een Bear Market, Bear Pride en verschillende workshops georganiseerd.

Brusselaar Lou haalde uiteindelijk de titel binnen en zal het komende jaar de Belgische beargemeenschap vertegenwoordigen. Hij omschrijft zichzelf als een duizendpoot die het hele LGBTQ+-spectrum al heeft verkend. In het dagelijks leven is hij kunstenaar, verkoper en tatoeëerder. "Ik ben multifunctioneel en hou ervan om van alles te doen", zo stelde hij zichzelf voor in aanloop naar de verkiezing.

"Door mijn levenspad, dat verbonden is met mijn transidentiteit, heb ik het hele LGBT-spectrum kunnen verkennen. Beetje bij beetje zette ik mijn eerste stappen binnen de beargemeenschap. Het was niet gemakkelijk om het gevoel te hebben dat ik er thuishoorde en die eerste stap te zetten, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb en de mensen uit deze gemeenschap heb leren kennen. Net als zij valt ook mijn lichaam buiten de normen. Ik heb lichaamsbeharing, spieren, vet en ook heel veel tederheid."

Als Mister Bear Belgium wil Lou trans personen binnen de beargemeenschap zichtbaarder maken. "Ik wil een stem zijn voor minderheden en laten zien dat we echt bestaan en dat we meer zijn dan alleen slogans."

Foto: Belgian Bear Pride

Freddie werd in 2020 opgericht en focust op specifieke LGBTQ+-gezondheidszorg, zoals hiv-preventie, seksueel welzijn en genderbevestigende gezondheidszorg. Daarnaast biedt Freddie klinische diensten aan, waardoor een groot deel van de patiënten toegang heeft tot gratis PrEP-medicatie via hun zorgverzekering.

"Via het gezondheidscentrum van Grindr kunnen gebruikers nu in contact komen met Freddie om een zorgverlener te spreken, zich te laten testen en discreet medicatie thuis te laten bezorgen", zo staat te lezen op de website van Grindr.

Volgens een verklaring aan de investeerders zouden vandaag al zo'n 650.000 Amerikanen PrEP-medicatie nemen. Volgens Grindr kunnen tot 2,2 miljoen Amerikanen in aanmerking komen voor een PrEP-behandeling. Met de aankoop van Freddie wil Grindr dat aantal verhogen. "Nieuwe infecties kunnen tot nul gereduceerd worden en dat is wat we willen bereiken", zo zegt George Arison, CEO van Grindr. "De uitdaging bestaat erin om mensen in contact te brengen met PrEP en hen te helpen om die medicatie te blijven nemen."

De nieuwe dienst is voor betalende Amerikaanse en Canadese Grindr-gebruikers beschikbaar via Grindrs "Health Center". Daar kunnen gebruikers een online afspraak maken met een verpleegkundige, een testkit aanvragen en vervolgens op een discrete manier hun medicatie bestellen.

Sensoa Prep

De gemeente Oldebroek ligt in het noorden van de Veluwe en kent een sterke protestants-christelijke bevolking en traditie. Die zorgden er onder meer voor dat de gemeente pas in 2021 de regenboogvlag ging hijsen op Coming Out Day.

Eind 2020 werd in de lokale politiek de vraag opgeworpen of Oldebroek de regenboogvlag moest gaan hijsen. Op 11 maart 2021 nam de gemeenteraad vervolgens een motie over LHBTQ+-inwoners aan. ChristenUnie en PvdA/Burgerpartij namen het initiatief, VVD en ABO dienden de motie mede in. Alleen de SGP stemde tegen. Daarna ging toenmalig burgemeester Tanja Haseloop-Amsing meer dan vijftig gesprekken aan met onder meer LHBTIQ+-inwoners, predikanten, ouders, scholen, jongerenwerk en COC Zwolle. Daaruit ontstond een gemeentelijk plan om de veiligheid, weerbaarheid en sociale acceptatie van LHBTQ+-inwoners te verbeteren. Het plan van aanpak werd op 30 september 2021 goedgekeurd. Een van de onderdelen was het jaarlijks uithangen van de regenboogvlag aan het gemeentehuis op 11 oktober, Coming Out Day. Daarnaast bevatte het plan ook meer aandacht voor seksuele diversiteit op scholen en bij verenigingen en samenwerking met ervaringsdeskundigen en antidiscriminatievoorzieningen.

Vorig jaar werd al een eerste poging ondernomen om te stoppen met het uithangen van de regenboogvlag. Die poging mislukte. In 2026 veranderden de politieke verhoudingen en de nieuwe coalitie van Christelijk Verbond Oldebroek (CVO), SGP en Algemeen Belang Oldebroek (ABO) legde op 29 juni 2026 in haar bestuursakkoord vast dat de regenboogvlag niet meer zou worden gehesen en dat het specifieke LHBTQ+-beleid zou worden ingetrokken. CVO-wethouder Tom de Nooijer noemde de regenboogvlag daarbij "onchristelijk". Volgens de nieuwe coalitie is afzonderlijk doelgroepenbeleid niet nodig en moet het algemene veiligheidsbeleid bescherming bieden aan alle inwoners.

Tegen die aankondiging kwam een tegenreactie, gelanceerd door Oldebroekenaar Kjeld Mooi. Hij slaagde erin om meer dan 250 mensen mee te laten betalen om een paginagrote regenboogvlag in de lokale krant te plaatsen. Vervolgens werd op 9 juli bij het gemeentehuis gedemonstreerd met regenboogvlaggen. De kwestie haalde ook de landelijke Nederlandse media. De actievoerders hekelden ook het feit dat geen betrokken organisaties of inwoners werden geraadpleegd toen de nieuwe coalitie met het plan kwam om het hele LGBTQ+-beleid af te schaffen.

Donderdag stond de hele kwestie opnieuw op de agenda van de Oldebroekse gemeenteraad. Voordat de gemeenteraadsvergadering van start ging, verzamelden zich volgens de NOS ongeveer honderd mensen voor het gemeentehuis om tegen de afschaffing te protesteren. Een zeventigtal aanhangers van rechtse groeperingen zorgde volgens de NOS voor een tegendemonstratie.

In het weekend van 12 september voerde de Turkse regering een grootschalige operatie uit tegen de LGBTQI+ beweging in Turkije. De politie viel binnen bij activisten, organisaties en queer plekken. Socialemediakanalen werden offline gehaald.

Al meer dan 160 mensen, onder wie activisten, mensenrechtenverdedigers, journalisten en advocaten, werden opgepakt. Ze worden beschuldigd van ‘obsceniteit’, het ‘beschadigen’ van de jeugd en het oprichten van ‘criminele organisaties’.

Volgens recente cijfers zouden er nog zo'n 80 personen in de gevangenis zitten. Bovendien komen steeds meer getuigenissen boven over mensonterende situaties in de gevangenis, waarbij basisvoorzieningen en medische zorg geweigerd worden.

Dit is de zoveelste aanval van de regering-Erdogan op de LGBTQI+ gemeenschap in Turkije. Al jaren verhoogt die druk. Zo werden Pride-optochten al meermaals verboden of aangepakt door de politie, worden de rechten van trans mensen beperkt door nieuwe wetten, en worden LGBTQI+ organisaties vervolgd en opgedoekt.

Eerder riepen çavaria en Prisme, de Vlaamse en Waalse LGBTQI+ koepels, de Belgische regering al op om de Turkse autoriteiten aan te spreken.Het is niet de eerste actie die aan de verschillende Turkse ambassades in de verschillende landen die georganiseerd wordt tegen de recente operatie in Turkije.Ook op 18 september verzamelden honderden activisten aan de Turkse ambassade in Brussel en in de andere Europese landen.

De betoging van donderdag (vandaag) aan de Europese instellingen in Brussel wordt georganiseerd door herhalde., een Brussels queer & trans initiatief voor Turkse diaspora.

Foto: çavaria

De regering Biden breidde in 2024 via nieuwe uitvoeringsregels de toepassing van Title IX uit. Deze Amerikaanse antidiscriminatiewet verbiedt dat mensen op grond van hun geslacht worden uitgesloten of benadeeld binnen onderwijsinstellingen die federale financiële steun ontvangen. Volgens de nieuwe regels omvatte discriminatie op grond van geslacht ook discriminatie wegens genderstereotypen, geslachtskenmerken, zwangerschap of daarmee samenhangende omstandigheden, seksuele geaardheid en genderidentiteit.

Op 9 januari 2025 vernietigde een federale rechtbank echter de volledige regelgeving uit 2024. Daardoor werd de regelgeving uit 2020 opnieuw van kracht. Het huidige Amerikaanse ministerie van Onderwijs interpreteert Title IX opnieuw als bescherming tegen discriminatie op grond van biologisch geslacht en niet als een uitdrukkelijke federale bescherming tegen discriminatie wegens seksuele geaardheid of genderidentiteit.

De regels uit 2020 bepalen ook hoe scholen moeten reageren wanneer een leerling of student seksueel grensoverschrijdend gedrag meldt. Ze hanteren een engere definitie van seksuele intimidatie en bieden beschuldigde leerlingen en studenten extra procedurele bescherming. Daartoe behoort in bepaalde zaken aan hogescholen en universiteiten een hoorzitting waarbij de betrokken partijen aanwezig zijn. "Hierdoor is de bescherming van alle leerlingen en studenten verzwakt, in het bijzonder die van transgender leerlingen en studenten, vrouwen en meisjes en mensen die te maken krijgen met seksuele intimidatie of seksueel geweld", aldus Cathy Renna, communicatiedirecteur van de National LGBTQ Task Force.

De intrekking past binnen de campagne van de regering van Trump tegen de deelname van transgender leerlingen en studenten aan meisjes- en vrouwensport.

The main conclusion is clear: according to Forbidden Colours, the anti-gender movement is no longer a marginal or regional phenomenon. It is present in every European country and continues to expand. The organisation warns that the anti-gender movement now threatens not only the rights of the people it targets, but also the democratic institutions and rule of law on which the protection of those rights depends.

The current pressure on various LGBTQI+ rights is also evident from recent developments in countries including the United States and Turkey. In the United States, several states as well as the federal government have taken measures restricting access to gender-affirming care for transgender young people. In Turkey, police carried out large-scale operations in September targeting LGBTQI+ organisations, activists and other members of the community.

During their speeches to the United Nations General Assembly, both US President Donald Trump and Turkish President Recep Tayyip Erdoğan also targeted issues surrounding transgender rights and gender. Erdoğan lashed out at what he described as a global policy of "gender neutralisation", which he claims threatens children and the traditional family. Trump, meanwhile, criticised the United Nations for what he said was its criticism of the United States over America's fight against what he calls "transgender insanity" and the "transgender mutilation of children".

During his visit to the Stonewall Inn in New York, openly gay Dutch Prime Minister Rob Jetten also warned that LGBTQI+ rights are under pressure around the world. He pointed out that attacks on LGBTQI+ rights are, in his view, often followed by attacks on the rights of other minorities.

According to the Forbidden Colours study, by the end of 2025 none of the 47 countries examined remained in the lowest category of what the organisation calls "anti-gender contamination". According to the report, the anti-gender movement has spread across the continent and is no longer confined to countries commonly associated with the rollback of LGBTQI+ rights. In addition to Russia, Hungary, Azerbaijan, Turkey and Georgia, the report identifies Italy, Spain and the United Kingdom as being among the countries heavily affected. France, Germany and other countries in Western and Northern Europe are also strongly affected.

One striking conclusion is that, according to the authors, strong LGBTQI+ and women's rights do not guarantee protection against regression. Countries that have made substantial progress can themselves see the emergence of a powerful counter-movement.

According to the report, another shift is also taking place. Anti-gender movements are no longer limiting themselves to protests and social campaigns, but are increasingly seeking to exert influence through courts, parliaments, governments and regulation. The authors link this development to the rise of far-right parties that are bringing anti-gender positions into parliaments and governments.

The report's central warning is that the consequences often only become visible after such a movement has spent years growing stronger within society. A country can therefore still have relatively progressive legislation while, according to the researchers, a powerful movement is already present and seeking to eventually reverse that legislation.

Anti-gender movement rapidly gaining ground in Belgium

In its Hate Review report, Forbidden Colours also presents a country profile for each of the 47 countries examined. According to the Belgian country profile, the anti-gender movement emerged relatively late in Belgium but is now undergoing rapid acceleration.

Because Belgium introduced progressive legislation relatively early, including same-sex marriage in 2003, adoption rights in 2006 and the Transgender Act in 2017, these legislative advances preceded the European anti-gender wave. According to the report, this meant that conservative actors had fewer opportunities to mobilise during the 2000s and early 2010s. The movement remained limited and fragmented and was concentrated mainly within Catholic pro-life circles and marginal far-right groups.

According to the report, the decisive turning point came with the EVRAS controversy of 2022 and 2023. In September 2023, the Parliament of the Wallonia-Brussels Federation approved, almost unanimously, regulations that further established and structured the implementation of EVRAS, Éducation à la Vie Relationnelle, Affective et Sexuelle, or relational, emotional and sexual education, in French-speaking schools.

Catholic traditionalists, conservative Muslim organisations, anti-vaccination networks and groups associated with conspiracy theories were among those who mobilised against EVRAS. The controversy escalated in September 2023 and was also accompanied by acts of violence against schools.

At the same time, according to the report, anti-"woke" and anti-trans narratives found their way into mainstream party politics. The report names Vlaams Belang, N-VA and MR in this context. The formation of the Arizona coalition in 2025 under Prime Minister Bart De Wever is regarded by the authors as an important consolidation of this shift. According to Forbidden Colours, Belgium therefore finds itself at a crossroads between its progressive legal legacy and an increasingly intense culture-war dynamic.

The full Hate Review report is available on the Forbidden Colours website.

La principale conclusion est claire : selon Forbidden Colours, le mouvement anti-genre n'est plus un phénomène marginal ou régional. Il est présent dans tous les pays européens et continue de s'étendre. L'organisation avertit que le mouvement anti-genre menace aujourd'hui non seulement les droits des personnes qu'il cible, mais également les institutions démocratiques et l'État de droit dont dépend la protection de ces droits.

La pression actuelle sur différents droits LGBTQI+ ressort également des récents développements observés notamment aux États-Unis et en Turquie. Aux États-Unis, plusieurs États ainsi que le gouvernement fédéral ont pris des mesures limitant l'accès des jeunes transgenres aux soins d'affirmation de genre. En Turquie, la police a mené en septembre des opérations de grande ampleur contre des organisations LGBTQI+, des militants et d'autres membres de la communauté.

Lors de leurs discours devant l'Assemblée générale des Nations unies, le président américain Donald Trump et le président turc Recep Tayyip Erdoğan ont également pris pour cible des questions liées aux droits des personnes transgenres et au genre. Erdoğan s'en est pris à ce qu'il décrit comme une politique mondiale de "neutralisation du genre", qui menacerait selon lui les enfants et la famille traditionnelle. Trump a, de son côté, critiqué les Nations unies parce qu'elles reprocheraient selon lui aux États-Unis leur lutte contre ce qu'il appelle la "folie transgenre" et la "mutilation transgenre des enfants".

Lors de sa visite au Stonewall Inn à New York, le Premier ministre néerlandais ouvertement homosexuel Rob Jetten a également averti que les droits des personnes LGBTQI+ étaient sous pression dans le monde entier. Il a souligné que les attaques contre les droits LGBTQI+ sont, selon lui, souvent suivies d'attaques contre les droits d'autres minorités.

Selon l'étude de Forbidden Colours, à la fin de l'année 2025, aucun des 47 pays étudiés ne se trouvait encore dans la catégorie la plus basse de ce que l'organisation appelle la "contamination anti-genre". Selon le rapport, le mouvement anti-genre s'est propagé à travers tout le continent et ne se limite pas aux pays généralement associés au recul des droits LGBTQI+. Outre la Russie, la Hongrie, l'Azerbaïdjan, la Turquie et la Géorgie, l'Italie, l'Espagne et le Royaume-Uni figurent également parmi les pays fortement touchés selon le rapport. La France, l'Allemagne et d'autres pays d'Europe occidentale et septentrionale sont eux aussi fortement concernés.

L'une des conclusions marquantes est que, selon les auteurs, de solides protections des droits des personnes LGBTQI+ et des femmes ne garantissent pas qu'aucun recul ne puisse avoir lieu. Les pays qui ont réalisé d'importantes avancées peuvent précisément voir se développer un puissant contre-mouvement.

Selon le rapport, un autre changement est également en cours. Les mouvements anti-genre ne se limitent plus aux manifestations et aux campagnes de mobilisation sociale, mais cherchent de plus en plus à exercer leur influence par l'intermédiaire des tribunaux, des parlements, des gouvernements et de la réglementation. Les auteurs établissent à cet égard un lien avec la montée de partis d'extrême droite qui introduisent des positions anti-genre dans les parlements et les gouvernements.

L'avertissement central du rapport est que les conséquences ne deviennent souvent visibles qu'après plusieurs années de renforcement de ces mouvements au sein de la société. Un pays peut donc encore disposer d'une législation relativement progressiste alors que, selon les chercheurs, un mouvement puissant tente déjà de préparer le terrain pour revenir ultérieurement sur cette législation.

Le mouvement anti-genre gagne rapidement du terrain en Belgique

Dans son rapport Hate Review, Forbidden Colours présente également une fiche nationale pour chacun des 47 pays étudiés. Selon la fiche consacrée à la Belgique, le mouvement anti-genre y est apparu relativement tard, mais connaît désormais une accélération rapide.

La Belgique ayant adopté relativement tôt une législation progressiste, notamment le mariage pour les couples de même sexe en 2003, le droit à l'adoption en 2006 et la loi transgenre en 2017, ces avancées législatives ont précédé la vague anti-genre européenne. Selon le rapport, les acteurs conservateurs disposaient donc de moins d'occasions de se mobiliser dans les années 2000 et au début des années 2010. Le mouvement est resté limité et fragmenté et se concentrait principalement dans les milieux catholiques pro-vie et au sein de groupuscules d'extrême droite marginaux.

Le tournant décisif est intervenu, selon le rapport, avec la controverse autour de l'EVRAS en 2022 et 2023. En septembre 2023, le Parlement de la Fédération Wallonie-Bruxelles a approuvé à la quasi-unanimité une réglementation encadrant et structurant davantage l'application de l'EVRAS, Éducation à la Vie Relationnelle, Affective et Sexuelle, dans l'enseignement francophone.

Des traditionalistes catholiques, des organisations musulmanes conservatrices, des réseaux antivaccins et des groupes proches des théories du complot se sont notamment mobilisés contre l'EVRAS. La controverse s'est intensifiée en septembre 2023 et s'est également accompagnée d'actes de violence contre des écoles.

Parallèlement, selon le rapport, les discours anti-"woke" et anti-trans ont fait leur entrée dans la politique partisane traditionnelle. Le rapport cite à cet égard le Vlaams Belang, la N-VA et le MR. La formation de la coalition Arizona en 2025 sous la direction du Premier ministre Bart De Wever est considérée par les auteurs comme une consolidation importante de cette évolution. Selon Forbidden Colours, la Belgique se trouve ainsi à la croisée des chemins entre son héritage juridique progressiste et une guerre culturelle qui prend de plus en plus d'ampleur.

Le rapport complet Hate Review est disponible sur le site internet de Forbidden Colours.

De belangrijkste conclusie is duidelijk: volgens Forbidden Colours is de anti-genderbeweging niet langer een marginaal of regionaal fenomeen. Ze is in elk Europees land aanwezig en breidt zich verder uit. De organisatie waarschuwt dat de anti-genderbeweging niet alleen de rechten bedreigt van de mensen op wie ze zich richt, maar ook de democratische instellingen en de rechtsstaat waarvan de bescherming van die rechten afhankelijk is.

Dat verschillende LGBTQI+-rechten momenteel onder druk staan, blijkt ook uit recente ontwikkelingen in onder meer de Verenigde Staten en Turkije. In de Verenigde Staten hebben zowel verschillende staten als de federale regering maatregelen genomen die de toegang tot genderbevestigende zorg voor trans jongeren beperken. In Turkije voerde de politie in september dan weer grootschalige acties uit tegen LGBTQI+-organisaties, activisten en andere leden van de gemeenschap.

Ook tijdens hun toespraken voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties viseerden zowel de Amerikaanse president Donald Trump als de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan thema's rond transgenderrechten en gender. Erdoğan haalde uit naar wat hij omschreef als een wereldwijd beleid van "genderneutralisering", dat volgens hem kinderen en het traditionele gezin bedreigt. Trump had op zijn beurt kritiek op de Verenigde Naties omdat die de Verenigde Staten volgens hem bekritiseren voor de Amerikaanse strijd tegen wat hij "transgenderwaanzin" en de "transgenderverminking van kinderen" noemt.

Ook de openlijk homoseksuele Nederlandse premier Rob Jetten waarschuwde tijdens zijn bezoek aan de Stonewall Inn in New York dat LGBTQI+-rechten wereldwijd onder druk staan. Hij wees erop dat aanvallen op LGBTQI+-rechten volgens hem vaak worden gevolgd door aanvallen op de rechten van andere minderheden.

Volgens het onderzoek van Forbidden Colours bevond eind 2025 geen enkel van de 47 onderzochte landen zich nog in de laagste categorie van wat de organisatie "anti-genderbesmetting" noemt. De anti-genderbeweging heeft zich volgens het rapport over het hele continent verspreid en beperkt zich niet tot de landen die doorgaans met de achteruitgang van LGBTQI+-rechten worden geassocieerd. Naast landen als Rusland, Hongarije, Azerbeidzjan, Turkije en Georgië behoren volgens het rapport ook Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk tot de zwaar getroffen landen. Ook Frankrijk, Duitsland en andere landen in West- en Noord-Europa worden sterk beïnvloed.

Een opvallende conclusie is dat sterke LGBTQI+- en vrouwenrechten volgens de auteurs geen garantie bieden tegen achteruitgang. Juist landen die veel vooruitgang hebben geboekt, kunnen een sterke tegenbeweging ontwikkelen.

Volgens het rapport is er bovendien een verschuiving bezig. Anti-genderbewegingen beperken zich niet langer tot protesten en maatschappelijke campagnes, maar proberen steeds vaker via rechtbanken, parlementen, regeringen en regelgeving invloed uit te oefenen. De auteurs leggen daarbij een verband met de opkomst van extreemrechtse partijen die anti-genderstandpunten meenemen naar parlementen en regeringen.

De centrale waarschuwing van het rapport is dat de gevolgen vaak pas zichtbaar worden nadat zo'n beweging jarenlang maatschappelijk sterker is geworden. Een land kan dus nog relatief progressieve wetgeving hebben, terwijl er volgens de onderzoekers al een sterke beweging aanwezig is die probeert die wetgeving later terug te draaien.

Anti-genderbeweging wint snel terrein in België

In het Hate Review-rapport pakt Forbidden Colours ook uit met een landenfiche voor elk van de 47 onderzochte landen. Volgens de Belgische landenfiche kwam de anti-genderbeweging in België relatief laat op gang, maar is er inmiddels sprake van een snelle versnelling.

Omdat België al vroeg progressieve wetgeving invoerde, zoals het huwelijk voor koppels van hetzelfde geslacht in 2003, adoptierechten in 2006 en de Transgenderwet in 2017, ging deze wetgeving vooraf aan de Europese anti-gendergolf. Hierdoor waren er in de jaren 2000 en het begin van de jaren 2010 volgens het rapport minder mogelijkheden voor conservatieve actoren om zich te mobiliseren. De beweging bleef beperkt en versnipperd en situeerde zich voornamelijk binnen katholieke pro-lifekringen en marginale extreemrechtse groeperingen.

Het beslissende keerpunt kwam volgens het rapport met de EVRAS-controverse van 2022 en 2023. In september 2023 keurde het parlement van de Fédération Wallonie-Bruxelles vrijwel unaniem een regeling goed die de toepassing van EVRAS, Éducation à la Vie Relationnelle, Affective et Sexuelle, oftewel relationele, affectieve en seksuele vorming, in het Franstalige onderwijs verder vastlegde en structureerde.

Tegen EVRAS mobiliseerden onder meer katholieke traditionalisten, conservatieve moslimorganisaties, antivaccinatienetwerken en groepen die aansluiting vinden bij complottheorieën. Die controverse escaleerde in september 2023 en ging ook gepaard met gewelddaden tegen scholen.

Tegelijkertijd vonden anti-"woke"- en anti-transnarratieven volgens het rapport hun weg naar de reguliere partijpolitiek. Het rapport noemt daarbij Vlaams Belang, N-VA en MR. De vorming van de Arizona-coalitie in 2025 onder premier Bart De Wever wordt door de auteurs beschouwd als een belangrijke consolidatie van deze verschuiving. België bevindt zich volgens Forbidden Colours daardoor op een kruispunt tussen zijn progressieve juridische erfenis en een steeds sterker wordende cultuurstrijd.

Het volledige Hate Review-rapport is terug te vinden op de website van Forbidden Colours.

In 1969 braken er in en rond de Stonewall Inn rellen uit na een van de vele politie-invallen in de bar. Homo's, lesbiennes, transpersonen en andere leden van de LGBTQ+-gemeenschap kwamen in opstand tegen de politie. De Stonewall-rellen worden gezien als een belangrijk keerpunt in de moderne LGBTQ+-rechtenbeweging. Ze lagen ook aan de basis van de eerste Pride-optochten, die vanaf 1970 werden georganiseerd en uiteindelijk uitgroeiden tot de jaarlijkse Pride-optochten die vandaag wereldwijd plaatsvinden. 

Jetten is momenteel in New York voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en maakte van de gelegenheid gebruik om Greenwich Village en de Stonewall Inn te bezoeken. Op 5 augustus kreeg de Nederlandse premier, ter gelegenheid van WorldPride in Amsterdam, van Kurt Kelly, mede-eigenaar van de Stonewall Inn, een van de originele bakstenen van de beroemde gaybar. De baksteen werd tijdens de restauratie van de gevel in 2018 verwijderd. Jetten werd maandagavond ook persoonlijk door Kelly ontvangen en zei toen dat de originele baksteen een plek in zijn kantoor heeft gekregen.

Tijdens zijn bezoek sprak Jetten ook de aanwezige klanten en mensenrechtenactivisten toe en waarschuwde hij hen dat er op internationaal vlak een campagne wordt gevoerd om de rechten van de LGBTQI+-gemeenschap terug te draaien.

De premier woonde later ook een receptie bij die werd georganiseerd door het LGBTQ Victory Fund, een non-profitorganisatie die potentiële LGBTQ+-politieke kandidaten aanmoedigt en opleidt in gemeenschappen en gebieden waar minder steun bestaat voor LGBTQ+-vertegenwoordiging.

Foto/video: Stonewall Inn 

COWARD (Lukas Dhont)

Lukas Dhont mag het filmfestival dit jaar opnieuw openen met zijn nieuwste film Coward, die reeds hoge toppen scheerde op het Filmfestival van Cannes. In Coward zitten we midden in het oorlogsgeweld van de Eerste Wereldoorlog. Een trein vol jonge Belgische soldaten raast richting het front. Ze zingen uit volle borst, maken grappen en jutten elkaar op. Ook Pierre wil niets liever dan bewijzen dat hij tussen hen thuishoort. Emmanuel Macchia, voor het eerst op het witte doek, speelt hem met een ontwapenende terughoudendheid. Maar achter de linies belandt Pierre in een heel ander gezelschap. Francis, een onweerstaanbaar beweeglijke Valentin Campagne, verzamelt er een groep buitenbeentjes om met theater, zang en zelfgemaakte kostuums de troepen even aan de oorlog te laten ontsnappen. Wat begint als vermaak, opent voor Pierre langzaam een wereld waarvan hij niet wist dat ze bestond.

Na het internationale succes van Girl en Close vergroot Lukas Dhont zijn speelveld zonder zijn vertrouwde gevoeligheid te verliezen. Macchia en Campagne zijn daarbij elkaars gedroomde tegenpolen: de ene stil en observerend, de andere extravert en onvoorspelbaar. Hun chemie bleef ook in Cannes niet onopgemerkt: de acteurs deelden er de prestigieuze prijs voor Beste Acteur.

Voor Coward dook Dhont samen met coscenarist Angelo Tijssens in een nauwelijks verbeelde kant van de oorlogsgeschiedenis. De vonk was een oude foto van soldaten op een podium, met rokken van zandzakken en juwelen van afgedankte munitie. Frank van den Eedens camera zoekt de nabijheid van lichamen en gezichten, terwijl Nora Monsecour de revues een speelse, sensuele lichamelijkheid geeft en Valentin Hadjadjs muziek zich vermengt met de krachtige liederen van de soldaten. Zo kijkt Coward voorbij de vertrouwde beelden van heldendom en geweld, naar mannen die zingen, spelen, verlangen en voor even iemand anders durven zijn. Want misschien schuilt moed niet alleen in ten strijde trekken, maar ook in weigeren te zijn wie de wereld zegt dat je moet zijn.

UN JEUNE HOMME DE BONNE FAMILLE (Sébastien Lifshitz)

De Franse regisseur Sébastien Lifshitz is ook een trouwe gast op Film Fest Gent. Zes jaar nadat hij voor Petite fille de Grand Prix voor Beste Film kreeg, presenteert hij dit jaar de nieuwe documentaire Un jeune homme de bonne famille. Daarin portretteert hij de 82-jarige Claude Loir, een voormalig pornoacteur en, meer dan een halve eeuw geleden, een boegbeeld van de homobevrijding.

Lifshitz leerde Loir drie jaar geleden kennen toen die zijn autobiografie Confessions païennes (Heidense ontboezemingen) publiceerde. In Un jeune homme de bonne famille brengt Lifshitz een trouw relaas van 's mans bestaan. Loirs drang om volop van het leven te genieten, heeft steeds zijn keuzes bepaald en vormt de rode draad door zijn bestaan. Dat was niet vanzelfsprekend eind jaren 60 en begin jaren 70, in een Frankrijk dat verscheurd werd door de spanning tussen extreem conservatisme, in de schaduw van Charles de Gaulle, en de seksuele bevrijding van Mei '68.

BARBARA FOREVER (Brydie O'Connor)

Barbara Forever vereeuwigt het werk van de pionierende lesbische filmmaker Barbara Hammer, die in 2019 overleed. Nog meer dan in dit debuut van Brydie O'Connor was het Hammer zelf die haar eigen leven documenteerde. Over vijf decennia heen maakte ze ruim tachtig experimentele films met en over zichzelf. Als een vat vol ideeën bracht ze niet enkel haar eigen lichaam en queerness in beeld, maar ook haar hartstochtelijke relaties, haar drang naar erkenning, haar kankerdiagnose en de band die ze opbouwde met de jongere filmmaker Joey Carducci. "Het is meer dan een leven, het is een geschiedenis van queer kunst", zegt de immer energieke Hammer zelf over haar invloedrijke carrière. Naast een kennismaking met en een eerbetoon aan Hammer is deze begeesterende documentaire ook een heerlijke knipoog naar haar avant-garde-esthetiek, waarmee ze een nieuwe queer filmtaal introduceerde.

BARBARA HAMMER SHORT FILM RETROSPECTIVE

Tegelijkertijd pakt Film Fest Gent ook uit met een retrospectieve rond Barbara Hammer (1940-2019). Toen ze begin jaren zeventig uit de kast kwam als lesbienne, vond ze zichzelf opnieuw uit met de Zevende Kunst. Hammer brak met de beeldtaal van de seventies en plaatste lesbisch verlangen en de vrouwelijke ervaring centraal. Niet louter als onderwerp, maar ook als vorm: haar films pulseren, flitsen en ademen, alsof ze zelf een levend lichaam zijn. Haar sensuele kortfilms worden gelezen als liefdesbrieven aan vrouwen die ze liefhad of begeerde. Later wordt haar werk reflectiever, met aandacht voor tijd en vergankelijkheid. Tot het einde blijft haar werk gedreven door één overtuiging: zichtbaar maken wat buiten beeld blijft.

Naar aanleiding van Barbara Forever (Brydie O'Connor, 2026) presenteert Film Fest Gent een kortfilmprogramma rond Hammer, met nadien een talk met Hammer-collaborator Nicole Fernandez Ferrer.

I RARELY WAKE UP DREAMING (Isabelle Stever)

Terwijl Olya (Tania Myronyshena) en Oleh (Markus Bright) omgaan met de interne spanningen rond de recente gendertransitie van Oleh, moeten ze het hoofd bieden aan de ongeziene wreedheid van buitenaf wanneer Rusland tegelijkertijd Oekraïne binnenvalt. Het razend actuele I Rarely Wake Up Dreaming werd grotendeels in en rond Kiev gefilmd en vertrekt vanuit de ervaringen van de vriendenkring van de Oekraïense scenarist Anna Melikova en de Duitse cineaste Isabelle Stever. Geworteld in de werkelijkheid verkennen ze hoe de oorlog het dagelijkse leven overneemt en de grenzen van mannelijkheid en vrouwelijkheid steeds verder inperkt. Het oorlogsgeweld is alomtegenwoordig, maar wordt nooit direct getoond. De focus ligt op een koppel dat tot het uiterste gaat om hun vrijheid en identiteit te redden van een allesverslindende oorlogswerkelijkheid. Elk shot getuigt daarbij van een diep geloof in de politieke kracht van cinema.

THE EDUCATION OF JANE CUMMING (Sophie Heldman)

Een droom wordt werkelijkheid voor Jane Pirie (Flora Nicholson) en Marianne Woods (Clare Dunne) wanneer ze hun kostschool voor meisjes openen. De school kent een bescheiden begin, maar wint aan aanzien wanneer Lady Cumming Gordon (Fiona Shaw) er haar kleindochters inschrijft, onder wie Jane Cumming (Mia Tharia). De vijftienjarige studente is half-Indisch en werd geboren uit een buitenechtelijke relatie, wat haar leeftijdsgenoten aanzet tot pestgedrag. Bij haar leerkrachten vindt Jane het begrip en de huiselijkheid die ze sinds het vroege overlijden van haar ouders mist. Hun band wordt hechter tijdens een gedeelde zomer, maar begint algauw te schuren wanneer er grenzen worden gesteld. Het waargebeurde verhaal van Pirie en Woods kende al meerdere adaptaties, maar de Duitse cineaste Sophie Heldman werpt er een nieuw licht op door de liefde tussen Pirie en Woods en hun strijd om een vrij en onafhankelijk leven te leiden centraal te stellen.

LA GRADIVA (Marine Atlan)

Pompeii is een plek waar de tijd stilstaat. Voor Toni en zijn klasgenoten lijkt de tijd net razendsnel vooruit te gaan: hun schooltijd loopt af en de volwassenwereld wacht. Met La Gradiva maakt cinematograaf Marine Atlan haar beklijvende langspeeldebuut, een zinnelijke coming-of-agefilm die haar jonge personages naar Zuid-Italië voert, tussen versteende lichamen en eeuwenoude fresco's. Hun eigen levens kunnen nog alle kanten uit. Blikken kruisen, aantrekkingskracht verschuift en elk gebaar lijkt plots van levensbelang. Met luide muziek, een grote mond en een stapel gemiste deadlines weet Toni (Colas Quignard) feilloos op de zenuwen te werken van lerares Mercier, een ijzersterke Antonia Buresi. Rond hem bewegen beste vriend James (Mitia Capellier-Audat), de observerende Suzanne (Suzanne Gerin) en een klas vol jongeren die even makkelijk filosoferen over de wereld als elkaar het vuur aan de schenen leggen. Atlan vertrouwt daarbij grotendeels op nieuwkomers, die hun personages een ontwapenende naturel geven. Verlangen, vriendschap, seks, status: niets ligt helemaal vast.

De titel La Gradiva knipoogt naar Wilhelm Jensens gelijknamige novelle uit 1902, waarin een archeoloog bezeten raakt van een mysterieuze vrouw op een antiek reliëf. Sigmund Freud stortte zich later gretig op het verhaal, dat ook de surrealisten inspireerde. Een kolfje naar de hand van Atlan, die haar personages laat kijken, fantaseren en projecteren. Tederheid en onzekerheid gaan er moeiteloos samen met zelfingenomenheid en soms genadeloze wreedheid. Samen met Pierre Mazoyer vangt Atlan Zuid-Italië in warme, korrelige beelden, badend in zonlicht en haast losgezongen van de tijd.

L'ÂGE D'OR (Bérenger Thouin)

Een jonge vrouw, geboren in bescheiden omstandigheden, droomt van een beter leven, maar wordt geconfronteerd met de opofferingen die gepaard gaan met het bereiken van die ambitie. De premisse van L'Âge d'or leest bedrieglijk klassiek, maar vergis je niet: Bérenger Thouin slaagt er moeiteloos in om in zijn langspeeldebuut het typische zero to hero-verhaal op zijn kop te zetten. Ruim tien jaar werkte de Frans-Italiaanse regisseur aan dit opmerkelijke fictionele epos, waarin de aspiraties van slagersdochter Jeanne Lavaur worden geëtaleerd. Zij loodst ons door de grote maatschappelijke omwentelingen van de twintigste eeuw, met een onverzadigbare machtshonger en een dubieus moreel kompas. Thouin deelt Jeannes levensverhaal in prachtige vignetten, samengesteld uit een mix van archiefbeelden en nieuw materiaal. Het resultaat is een complex portret, goed genoeg voor een première in de Cannes Classics-sectie.

LA BOLA NEGRA (Javier Ambrossi, Javier Calvo)

Voor hij werd vermoord aan het begin van de Spaanse Burgeroorlog, pende de openlijk homoseksuele schrijver Federico García Lorca de eerste vier pagina's van de roman La bola negra. De titel refereert aan de sociale uitsluiting van een gay personage. Negentig jaar later reclaimen filmmakers Javier Calvo en Javier Ambrossi de queergeschiedenis van hun thuisland. Het duo draagt al langer actief bij aan een grotere vertegenwoordiging van de LGBTQIA+-gemeenschap in de Spaanse kunst, cultuur en media. Geïnspireerd door García Lorca's onvoltooide werk en een toneelstuk van coscenarist Alberto Conejero, verkennen, verbinden en vieren ze de levens van drie gay mannen in 1932, 1937 en 2017. Hun ambitieuze en meeslepende epos, gedraaid op 35mm-film, huldigt trots het klassieke melodrama met hedendaagse flair. Dat leverde hun in Cannes de prijs voor Beste Regie op, gedeeld met Paweł Pawlikowski voor Fatherland, die ook te zien is tijdens deze editie van Film Fest Gent.

A. RIMBAUD (Patrick Wang)

Patrick Wang is met zijn film over Arthur Rimbaud een buitenbeentje op Film Fest Gent. Wang gooit alle filmconventies overboord en werkte zijn film af met minimale middelen en een minimum aan acteurs. In de hele film is enkel Blake Draper te zien als Rimbaud. Alle andere personages worden voorgesteld als muziekinstrumenten.

Arthur Rimbaud was de rockster van de Franse poëzie: een geniale bad boy die als tiener de literatuur op haar grondvesten deed daveren, om haar op zijn twintigste radicaal de rug toe te keren. In A. Rimbaud vangt Patrick Wang die rusteloze geest in een gedurfde, bijna drie uur durende delirische trip. De film speelt zich vrijwel volledig af in een sobere black box. Het resultaat is even theatraal als filmisch, even speels als ascetisch.

Wang, bekend van zijn grandioze tweeluik A Bread Factory (2018), over de veerkracht van kunst en gemeenschap, kiest opnieuw voor een vorm die conventies tart. Van de Parijse nachten en de stormachtige relatie met Paul Verlaine tot zijn latere bestaan als handelaar in Afrika: A. Rimbaud is geen klassieke biopic, maar een compromisloze poging om de geest van een ongrijpbare dichter voelbaar te maken.

Film Fest Gent vindt dit jaar plaats van 7 tot en met 18 oktober in de Gentse bioscopen. Het volledige programma vind je op de website van Film Fest Gent.

bron: Film Fest Gent

Uit het HBSC-onderzoek blijkt dat het percentage jongens dat positief denkt over homoseksualiteit in de periode 2021-2025 bijna halveerde, van 40 naar 22 procent. Onder meisjes gaat het om een daling van 78 naar 51 procent. "Ongeveer vier op de tien jongeren staan positief tegenover homoseksualiteit", schrijven de onderzoekers.

"Een schrikbarende ontwikkeling", reageert COC-directeur Marie Ricardo. "We hebben jonge mensen hard nodig voor een vrij land waar iedereen zichzelf kan zijn. We doen een klemmend beroep op kabinet, scholen, ouders en sociale mediabedrijven om direct in actie te komen en deze ontwikkeling te keren. Doe bijvoorbeeld mee aan Paarse Vrijdag op 9 oktober."

Verplicht op docentenacademies

COC wil ook dat het kabinet-Jetten meer doet om de acceptatie onder jongeren te bevorderen. Zo zou het kabinet ervoor moeten zorgen dat het bevorderen van acceptatie een verplicht onderwerp wordt op alle docentenacademies. Nu is dat niet het geval, terwijl scholen wel verplicht zijn om aandacht aan dit onderwerp te besteden.

Volgens COC ligt er ook een verantwoordelijkheid bij ouders om met hun kinderen te spreken over het belang van elkaar respecteren, ongeacht wie je bent of op wie je verliefd wordt. Alleen op die manier kunnen we prettig met elkaar samenleven.

Ten slotte roept COC sociale mediaplatforms als Meta op om hun verantwoordelijkheid te nemen. Nu staan deze bedrijven toe dat mensen haat tegen vrouwen en LGBTQ+personen verspreiden, terwijl informatie over LGBTQ+mensen regelmatig onderdrukt lijkt te worden. De "manosphere", waar schadelijke mannelijkheidsbeelden worden verspreid, en influencers als Andrew Tate krijgen volgens COC van de sociale mediabedrijven juist ruim baan.

In een recent rapport van de Universiteit van Amsterdam wordt de manosphere genoemd als een mogelijke oorzaak van de veranderende opvattingen onder jongeren. Ook uit dat onderzoek blijkt dat jongens minder positieve opvattingen hebben dan meisjes en dat ook gelovige jongeren en jongeren met conservatieve sociaal-maatschappelijke opvattingen negatiever over LGBTQ+personen denken.

The LGBTQI+ movement in Turkey had called for a global day of protest. Solidarity has been widespread, with demonstrations taking place in more than 50 European cities this weekend. Brussels based queer and trans collective heralde. organised the protest in Brussels. LGBTQI+ and human rights organisations including çavaria, Prisme, ILGA-Europe, IGLYO, Amnesty International Vlaanderen and Sensoa supported the protest and were present.

Together, they called for the immediate release of the detained LGBTQI+ people and activists. They also appealed directly to Prime Minister Bart De Wever and Foreign Minister Maxime Prévot, urging them to use all available diplomatic means on behalf of Belgium to address the issue with the Turkish government.

"We are here to support our community in Turkey", says Gizem Özbek (she/he/they), founder of heralde. in Belgium. "They are currently facing an entire smear campaign. We are here to amplify their voices, to show that they are not alone and that we will not go along with the Turkish government's smear campaign, which was launched solely to distract people from the real problems in our country."

"This is not an isolated case", says Yves Aerts Jacobs, general coordinator at çavaria. "We are seeing the same movement emerge in different places: LGBTQI+ people are portrayed as a threat to families and to society. Organisations that stand up for their rights are depicted as dangerous or immoral. That rhetoric is then used to restrict their freedoms. We have seen this happen in several countries, in Russia, in Hungary. And now the LGBTQI+ movement in Turkey is being targeted."

"That is why we cannot remain silent. When activists ask for our support, we as LGBTQI+ and human rights organisations show our solidarity. We expect the same from our government."

Large scale repression

Last weekend, the Turkish government carried out a large scale operation against the LGBTQI+ movement in Turkey. Police raided activists, organisations and queer venues. Social media accounts were taken offline and websites were blocked. At least 150 people, including journalists and lawyers, were arrested. They are accused of "obscenity", "harming" young people and establishing "criminal organisations".

According to the latest figures, more than 160 people were detained, including 68 activists and human rights defenders. Of those 68, at least 33 are reportedly still in detention.

This is the latest in a series of attacks by the Erdogan government on the LGBTQI+ community in Turkey. Pressure has been increasing for years. Pride marches have repeatedly been banned or subjected to police intervention, the rights of trans people are being restricted through new laws, and LGBTQI+ organisations are being prosecuted and shut down.

Photo: çavaria

Le mouvement LGBTQI+ en Turquie avait appelé à une mobilisation mondiale. La solidarité est importante: des actions sont organisées ce week-end dans plus de 50 villes européennes. Le collectif queer et trans bruxellois heralde. a pris l'initiative d'organiser la manifestation à Bruxelles. Des organisations LGBTQI+ et de défense des droits humains telles que çavaria, Prisme, ILGA-Europe, IGLYO, Amnesty International Vlaanderen et Sensoa ont soutenu la manifestation et y ont participé.

Ensemble, elles ont demandé la libération immédiate des personnes LGBTQI+ et des activistes arrêtés. Elles se sont également adressées directement au Premier ministre Bart De Wever et au ministre des Affaires étrangères Maxime Prévot, leur demandant d'utiliser, au nom de la Belgique, tous les moyens diplomatiques possibles pour interpeller le gouvernement turc.

"Nous sommes ici pour soutenir notre communauté en Turquie", explique Gizem Özbek (elle/il/iel), fondatrice de heralde. en Belgique. "Elle fait actuellement l'objet d'une véritable campagne de diffamation. Nous sommes ici pour amplifier leurs voix, montrer qu'ils ne sont pas seuls et que nous ne cautionnons pas la campagne de diffamation du gouvernement turc, qui a été lancée uniquement pour détourner l'attention des véritables problèmes de notre pays."

"Il ne s'agit pas d'un cas isolé", déclare Yves Aerts Jacobs, coordinateur général de çavaria. "Nous voyons le même mouvement apparaître à différents endroits: les personnes LGBTQI+ sont présentées comme une menace pour les familles et pour la société. Les organisations qui défendent leurs droits sont dépeintes comme dangereuses ou immorales. Cette rhétorique est ensuite utilisée pour restreindre leurs libertés. Nous avons vu cela se produire dans plusieurs pays, en Russie, en Hongrie. Et maintenant, c'est le mouvement LGBTQI+ en Turquie qui est pris pour cible."

"C'est pourquoi nous ne pouvons pas rester silencieux. Lorsque des activistes demandent notre soutien, nous, organisations LGBTQI+ et de défense des droits humains, leur témoignons notre solidarité. Nous attendons la même chose de notre gouvernement."

Répression à grande échelle

Le week-end dernier, le gouvernement turc a mené une vaste opération contre le mouvement LGBTQI+ en Turquie. La police a effectué des descentes chez des activistes, au sein d'organisations et dans des lieux queer. Des comptes sur les réseaux sociaux ont été mis hors ligne et des sites internet ont été bloqués. Au moins 150 personnes, parmi lesquelles des journalistes et des avocats, ont été arrêtées. Elles sont accusées d'"obscénité", de "porter atteinte" à la jeunesse et d'avoir constitué des "organisations criminelles".

Selon les derniers chiffres, plus de 160 personnes ont été arrêtées, dont 68 activistes et défenseurs des droits humains. Parmi ces 68 personnes, au moins 33 seraient toujours en détention.

Il s'agit d'une nouvelle attaque du gouvernement Erdogan contre la communauté LGBTQI+ en Turquie. Depuis plusieurs années, la pression ne cesse de s'intensifier. Des marches des Fiertés ont ainsi été interdites à plusieurs reprises ou réprimées par la police, les droits des personnes trans sont restreints par de nouvelles lois et des organisations LGBTQI+ sont poursuivies et dissoutes.

Photo: çavaria

Vanuit de LGBTQI+beweging in Turkije werd opgeroepen tot een wereldwijde protestactie. De solidariteit is groot: in meer dan 50 Europese steden zijn er dit weekend acties. Het Brusselse queer en transcollectief heralde. nam het initiatief voor het protest in Brussel. LGBTQI+ en mensenrechtenorganisaties als çavaria, Prisme, ILGA-Europe, IGLYO, Amnesty International Vlaanderen en Sensoa steunden het protest en waren aanwezig.

Samen vroegen ze de onmiddellijke vrijlating van de opgepakte LGBTQI+personen en activisten. Ze richtten zich ook rechtstreeks tot premier Bart De Wever en minister van Buitenlandse Zaken Maxime Prévot met de vraag om namens België alle mogelijke diplomatieke instrumenten aan te wenden om de Turkse regering aan te spreken.

"We zijn hier om onze community in Turkije te steunen", zegt Gizem Özbek (zij/hij/die), oprichter van heralde. in België. "Zij krijgen momenteel te maken met een hele lastercampagne. We zijn hier om hun stemmen te versterken, te tonen dat ze niet alleen staan en dat we niet meegaan met de lastercampagne van de Turkse overheid, die enkel opgestart is om mensen af te leiden van de echte problemen in ons land."

"Dit is geen geïsoleerd verhaal", zegt Yves Aerts Jacobs, algemeen coördinator bij çavaria. "We zien op verschillende plaatsen dezelfde beweging ontstaan: LGBTQI+mensen worden voorgesteld als een bedreiging voor gezinnen en voor de samenleving. Organisaties die voor hun rechten opkomen, worden weggezet als gevaarlijk of immoreel. En vervolgens wordt die retoriek gebruikt om hun vrijheid te beperken. We hebben dat zien gebeuren in verschillende landen, in Rusland, in Hongarije. En nu is de LGBTQI+beweging in Turkije het doelwit."

"Daarom mogen we niet stil blijven. Wanneer activisten onze steun vragen, tonen we als LGBTQI+ en mensenrechtenorganisaties onze solidariteit. We verwachten van onze regering hetzelfde."

Grootschalige repressie

Afgelopen weekend voerde de Turkse regering een grootschalige operatie uit tegen de LGBTQI+beweging in Turkije. De politie viel binnen bij activisten, organisaties en queer plekken. Socialemediakanalen werden offline gehaald en websites geblokkeerd. Zeker 150 mensen, onder wie journalisten en advocaten, werden opgepakt. Ze worden beschuldigd van "obsceniteit", het "beschadigen" van de jeugd en het oprichten van "criminele organisaties".

Volgens de laatste cijfers werden meer dan 160 personen aangehouden, onder wie 68 activisten en mensenrechtenverdedigers. Van deze 68 zouden er naar verluidt nog minstens 33 in detentie verblijven.

Dit is de zoveelste aanval van de regering Erdogan op de LGBTQI+gemeenschap in Turkije. Al jaren neemt de druk toe. Zo werden Pride optochten al meermaals verboden of aangepakt door de politie, worden de rechten van transmensen beperkt door nieuwe wetten en worden LGBTQI+organisaties vervolgd en opgedoekt.

Foto: çavaria

Met de prijs wil de AUHL studenteninitiatieven in de kijker zetten die zich vrijwillig inzetten voor anderen en de samenleving. De prijs gaat naar studentenvereniging Queer Up, die al verschillende jaren een veilige en laagdrempelige omgeving voor LGBTQIA+jongeren in Limburg creëert en zich via ontmoetingsactiviteiten, sensibilisering en vorming inzet voor meer zichtbaarheid, verbinding en inclusie. "De vrijwilligers van Queer Up leveren vanuit hun eigen engagement een concrete maatschappelijke bijdrage, en dat in een tijd waarin de maatschappelijke ruimte voor diversiteit en verscheidenheid onder druk komt te staan", zegt Thibaut Willemse, voorzitter van de studentenraad van de AUHL.

In een reactie aan Gaylive laat Queer Up weten blij te zijn met de prijs die de vereniging donderdag tijdens de academische zitting kreeg. "We voelen ons heel vereerd om deze prijs in ontvangst te krijgen en dat ons werk erkend wordt. We zetten ons steeds in om een safe space te creëren voor LGBTQ+jongeren en inclusie te bevorderen op de verschillende instellingen voor hoger onderwijs in Hasselt en Diepenbeek. Een topmanier om ons vierde academiejaar af te trappen!"

Foto: Queer Up

The Turkish authorities' crackdown on LGBTQ+ activists is part of President Recep Tayyip Erdoğan's "Decade of the Family" initiative. The Minister of Justice confirmed this. Last weekend, police raided several gay bars and nightclubs frequented by LGBTQ+ people. Police also raided the homes of more than ten members of the LGBTQIA organization Kaos GL. "As part of the 'My Family Is Safe' operations, carried out in cooperation with our police and gendarmerie services, judicial proceedings have been initiated against 162 suspects, 9 associations and 13 companies across a total of 15 provinces," including Istanbul and Ankara, Turkish Justice Minister Akin Gürlek wrote on X on Sunday.

On Monday, Engelliweb reported that the social media profiles of several human rights organizations had been blocked. That same day, police reportedly used pepper spray against peaceful protesters in İzmir. Two protesters were detained and later released. On Tuesday, demonstrators gathered outside the courthouse in Çağlayan to protest the recent raids and arrests. Turkish police detained at least 150 people, including journalists and lawyers.

The crackdown has prompted numerous reactions from abroad. On Monday, the European Union had already expressed concern over the earlier arrests. Amnesty International also strongly condemned the developments in Turkey.

"This appalling escalation in Türkiye's crackdown amounts to a full-scale assault on LGBTI rights and those who defend them. The relentless raids, arrests and demonization of LGBTI people under the spurious guise of 'protecting the families' demonstrates why defending LGBTI rights in Türkiye is more important than ever," said Esther Major, Amnesty International's Deputy Regional Director for Europe.

"This sweeping crackdown, in which scores of people have been arrested, has nothing to do with protecting families and everything to do with further harming and stigmatizing a community that has battled decades of discrimination and intimidation."

As protests within Turkey grow and international condemnation mounts, it is clear that the Turkish authorities intend to intensify the crackdown. On Monday, the Ministry of Justice sent a circular to 175 chief public prosecutors in all 81 Turkish provinces regarding content and activities that the ministry considers contrary to "public morality" and harmful to families, children and young people.

Homosexuality is not illegal in Turkey, but homophobia is widespread, including at the highest levels of the state. President Erdoğan regularly describes LGBTQ+ people as "perverts" and blames them for the country's declining birth rate.